Σε ένα-δύο πράγματα συμφωνούν: στην ανάγκη μείωσης του κόστους δανεισμού της Ελλάδας και στο ότι χωρίς νέο πακέτο βοήθειας η Ελλάδα απειλεί το σύνολο της Ευρωζώνης ενδεχομένως και με κατάρρευση!

Ο λόγος για τους Ευρωπαίους υπουργούς Οικονομικών που συνεδριάζουν Δευτέρα και Τρίτη (Eurogroup και Ecofin) με στόχο να καταλήξουν στη μεθοδολογία διαχείρισης του ελληνικού χρέους, με δυο λόγια στο ποια από τις τρεις ή τέσσερις λύσεις που έχουν προσώρας δημοσιοποιηθεί αναφορικά με το πώς θα συμμετάσχουν οι ιδιώτες επενδυτές σε μια χρονική μετακύλιση του χρέους, με ποιο τρόπο ενδεχομένως θα μειωθεί το σύνολο του χρέους, με ποια κίνητρα και σε ποια χρονοδιαγράμματα θα κινηθεί η Ευρώπη ώστε να αποτρέψει μια εκτός ελέγχου χρεοκοπία της Ελλάδας.

Εξέλιξη που εκ των προτέρων είναι απευκταία στο βαθμό που ουδείς γνωρίζει πως θα επηρεάσει την υπόλοιπη Ευρωζώνη και δη τις χώρες που ήδη αντιμετωπίζουν ανάλογα προβλήματα. Αλλά και αυτές που… έπονται (Ισπανία-Ιταλία) το μέγεθος των οποίων «τρομάζει» την παγκόσμια οικονομία!

Οι πιθανότητες να ληφθεί μια τελεσίδικη απόφαση στο Eurogroup φαντάζουν αυτή τη στιγμή ελάχιστες, αν όχι μηδενικές. Είναι δεδομένο πως μέχρι την ύστατη ώρα δεν υπάρχει καν ένα και μόνο σχέδιο που να έχει τεθεί προς διαπραγμάτευση, αλλά τουλάχιστον τρία, κανένα εκ των οποίων δεν μοιάζει να απολαμβάνει καθολικής αποδοχής.

Επιπρόσθετα, οι υπουργοί και γενικότερα οι πολιτικοί ταγοί της ΕΕ δεν δείχνουν να συμμερίζονται την «αγωνία» των αγορών ως προς τα χρονοδιαγράμματα αντίδρασης στην κρίση, αφήνοντας να εννοηθεί πως θα μπορούσαν ίσως να αφήσουν το θέμα να … σέρνεται ως το Σεπτέμβριο προτού καταλήξουν σε μια λύση!

Εξ’ ου και προσέρχονται στο συμβούλιο της Δευτέρας με εμφανή διάθεση να συζητήσουν τα πάντα αλλά και με προσκόμματα και απαιτήσεις (όπως για παράδειγμα η Φινλανδία που επιμένει να ζητά εμπράγματες εγγυήσεις για το νέο δάνειο, ή η Σουηδία που δεν έχει πεισθεί για το πώς θα μπορούσε να ανταπεξέλθει η Ελλάδα και η λοιπή Ευρωζώνη το ενδεχόμενο κήρυξης της χώρας μας σε καθεστώς «επιλεκτικής» ή «περιορισμένης» χρεοκοπίας).

Ολα αυτά ωθούν τους αναλυτές να εκφράζουν σοβαρές αντιρρήσεις και αμφιβολίες ότι μπορεί στο Eurogroup της Δευτέρας να ληφθούν οριστικές αποφάσεις, ενώ και οι εκτιμήσεις για το τελικό ύψος συμμετοχής των ιδιωτών επενδυτών στο σχέδιο μετακύλισης δεν ξεπερνούν πια ένα ποσό μεταξύ 15 με 20 δισ. ευρώ, πολύ χαμηλότερο των αρχικών σχεδιασμών.

Υπό αυτά τα δεδομένα λοιπόν κερδίζει πόντους και το – μέχρι πρότινος – ακραίο σενάριο των Γερμανών περί ανταλλαγής ομολόγων (swap) ή του κυρίου Νταλάρα του IIF περί σύστασης ενός fund που θα αγοράζει ελληνικά ομόλογα από τη δευτερογενή αγορά σε τρέχουσες τιμές. Λύσεις που μέχρι σήμερα είχαν απορριφθεί ακριβώς γιατί ενέχουν τον κίνδυνο «βαθμολόγησής τους» ως άμεση και … καθαρή χρεοκοπία από τους οίκους αξιολόγησης. Σήμερα το σκεπτικό θέλει την Ελλάδα ΟΥΤΩΣ Ή ΑΛΛΩΣ χρεοκοπημένη, οπότε το διακύβευμα αφορά στο πόσο κέρδος (μείωση χρέους) αποφέρει κάθε μια από τις προτεινόμενες λύσεις …

Σε αυτή την κατεύθυνση στο τραπέζι έπεσε την Κυριακή και η νέα πρόταση του γενικού γραμματέα του ΟΟΣΑ Άνχελ Γκουρία για επιμήκυνση της ωρίμανσης των ελληνικών ομολόγων κατά 5 έως 7 χρόνια «ώστε να κερδηθεί χρόνος και να προετοιμαστεί ένα haircut στο μέλλον», αλλά και η «γραμμή» Μπαρόζο, για την οποία άφησε αιχμές και ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν-Κλοντ Τρισέ, περί «ουσιαστικής οικονομικής ενίσχυσης του προσωρινού μηχανισμού σταθερότητας (EFSF) και διεύρυνση των αρμοδιοτήτων του, ώστε να μπορεί να επαναγοράζει δημόσιο χρέος».

Την ίδια περίπου άποψη εξέφρασε και ο επικεφαλής των οικονομικών συμβούλων της Γερμανίδας Καγκελάριου Μέρκελ, ο κύριος Πέτερ Μπόφινγκερ. Ο οποίος δηλώνει πως τα σχέδια περί μετακύλισης του χρέους (η λεγόμενη και γαλλική πρόταση) είναι ανέφικτα και πάντως «αντιπαραγωγικά» και προτείνει ως λύση μια γενναία απόφαση για «κούρεμα» του χρέους κατά 50% με παράλληλη έκδοση ευρωομολόγων.

Συνταγή για να πάθε … καρδιακό επεισόδιο ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και μαζί του και η Καγκελάριος Μέρκελ!


PROTO THEMA