Τα Χριστούγεννα του 1944 ο λαός της Μυτιλήνης κατέβηκε στην προκυμαία για να διαμαρτυρηθεί για την παρουσία ξένων δυνάμεων στο λιμάνι του νησιού. Η Ελλάδα αιμορραγούσε στη δίνη ενός θανάσιμου εμφυλίου. Και η παρουσία κάθε ξένου λογιζόταν δικαιολογημένα ως πρόκληση. Ο λαός βροντοφώναξε: «Go back»! Και αυτό το σύνθημα απέκτησε ένα ιστορικό περιεχόμενο. Πολύ πιο ισχυρό από τη δύναμη των ανθρώπων που το εκστόμισαν. Η κραυγή δεν είναι ξενοφοβική. Δεν φοβόμαστε όσους έρχονται από μακριά.  Δεν τους διώχνουμε. Δεν τους πετάμε στη θάλασσα. Συνδιαλεγόμαστε μαζί τους. Όχι περιστασιακά. Μαθαίνουμε από αυτούς. Χωρίς να τους αντιγράφουμε. Ο Έλληνας έχει διαχρονική ταυτότητα. Και θέλει να είναι κυρίαρχος στον τόπο του.

Τον Μάιο του 2014, στον ίδιο τόπο, ο Αλέξης Τσίπρας φόρεσε μια ενδυμασία, που δεν του ανήκε.  Ξεστόμισε καυχησιάρικα λόγια: «Go back κυρία Merkel, κύριε Schaeuble,… Go back μαζί με την τρόικά σας, τους τοκογλύφους σας, τη σκληρότητά σας, την αλαζονεία σας, την περιφρόνηση προς τον ελληνικό λαό».

Τις τελευταίες ημέρες ο ελληνικός λαός γέμισε τις πλατείες, τις λεωφόρους και τους εθνικούς δρόμους της χώρας. Δεκάδες χιλιάδες πολίτες. Δεν έκρυβαν την ταυτότητά τους. Και χιλιάδες αγροτικά τρακτέρ, που σέρνουν αυτές τις μέρες τις αγωνίες  όλων μας. Που κραυγάζουν την ίδια κραυγή. Δείχνουν τον ίδιο στόχο.

«Go back Merkel!» Όχι για τα ψεύτικά τα λόγια τα μεγάλα του Αλέξη. Ούτε για το χρηματιστήριο των κάλπικων υποσχέσεων της ομάδας πίσω από τους ψυχρούς τοίχους του Μαξίμου.

«Go back Merkel!» Γιατί στα πρώτα χρόνια της ευρωπαϊκής κυριαρχίας σου αποδείχθηκες στενόμυαλη σύμμαχος με τις δυνάμεις της ελληνικής συντήρησης.  Επέτρεψες ─αν δεν ενθάρρυνες─ τον εκτροχιασμό της ελληνικής οικονομίας στις ράγες πλαστών εθνικών λογαριασμών. Τα ήξερες όλα!

«Go back Merkel!» Γιατί άργησες να κατανοήσεις το βάθος και την έκταση της ελληνικής δημοσιονομικής κρίσης του 2008. Παρά τις έντονες υποδείξεις άλλων κορυφαίων ηγετών. Λειτούργησες απαξιωτικά. Και μετά τιμωρητικά.

«Go back Merkel!» Γιατί επέβαλες μια πολιτική «λιτότητα χωρίς ελπίδα». Και η λιτότητα μπορεί να εκθρέψει ελπίδες. Αν δεν απαγορεύσεις ουσιαστικά τις νέες επενδύσεις και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Ήταν βέβαιο. Η λιτότητα οδηγούσε σε μια ολοκληρωτική υποτίμηση της ελληνικής οικονομίας.

«Go back Merkel!» Γιατί εκμεταλλεύτηκες τραγικά λάθη  δικών μας κυβερνώντων για ίδιον όφελος. Ήθελες να παίξεις με τον Αλέξη Τσίπρα.

Όμως …

«Go back Tsipras!» Για όλα όσα είπες και πράττεις στη διάρκεια αυτής της Μεγάλης Κρίσης. Άλλα και πριν από αυτήν. Και για όσα σχεδιάζεις. Δεν είσαι παίχτης. Μάλλον θεομπαίχτης στα ιερά και όσια της ιστορικής Αριστεράς.

«Go back Tsipras!» Γιατί την άνοιξη του 2011 μοιράστηκες την πλατεία Συντάγματος μαζί με τους «αγανακτισμένους» της Χρυσής Αυγής και των Ανεξάρτητων Ελλήνων. Με την αδηφάγο βουλιμία να καταστρέψετε όσα θεσμικά κεκτημένα οικοδόμησε η Μεταπολίτευση. Σε αυτά δεν συμμετείχες ή και είχες σταθεί απέναντι.  Και αν η δική σας παρέα απέκτησε δυναμική, νομιμοποιήσατε παράλληλα την εγκατάσταση ακραίων στοιχείων, που διαφορετικά δεν είχαν προοπτική στην ιστορική πορεία της Ελλάδας.   

«Go back Tsipras!» Γιατί δεν λειτούργησες, ούτε έδρασες ως Πρωθυπουργός της Ελλάδας. Ένοιωσες και αποδείχθηκες συντονιστής μιας μικρής παρέας συντρόφων σου, με ξεπερασμένες ιστορικά ιδεοληψίες, με ανύπαρκτη θέληση ιδεολογικής συνέπειας, και με ένα παράξενο ιστορικό ρεβανσισμό για αγώνες, που δεν είχαν συμμετάσχει.

«Go back Alexis!» Γιατί αποδεικνύεις καθημερινά ότι δεν είσαι ικανός να διαχειριστείς ένα Μνημόνιο, που εσύ ισχυρίζεσαι ότι διαπραγματεύτηκες. Ούτε την υπογραφή σου δεν μπορείς να τιμήσεις.

«Go back» όλοι εκείνοι, που λειτουργούν στη δημόσια ζωή χαιρέκακα και ανευθυνο-υπεύθυνα. Που περιμένουν να πέσεις σαν ώριμο φρούτο για να περάσουν εκείνοι στη θέση σου. Την εποφθαλμιούν. Σχεδιάζουν παιχνίδια συγκατοίκησης μαζί σου για να μεγιστοποιήσουν τον καταφανώς μικρό σημερινό ρόλο τους. Που σχεδιάζουν προσωπικές ή παρεΐστικες στρατηγικές, που ωφελούν μόνον τους ίδιους, αλλά βλάπτουν ιστορικά την Ελλάδα

 «Ήρθε η δική μας ώρα» Αλέξη, όπως και εσύ είχες αναφωνήσει εκείνο το Μάη στη Μυτιλήνη. Ήλθε η ώρα του λαού μας. Είτε το θέλεις. Είτε το μαστορεύεις. Είτε όχι.

 

Αντώνης Ν. Βγόντζας
Εφημερίδα Πρώτο Θέμα, Κυριακή 7.2.2016