Υπάρχουν δυστυχώς, ακόμη και σήμερα που η Πατρίδα μας βρίσκεται ενώπιων μιας προσφυγικής κρίσης που κινδυνεύει να την παρασύρει σε μία ανυπολόγιστων διαστάσεων καταστροφή, κάποιοι που αναπαράγουν την ίδια φαύλα «ιδεολογία» του ψευτοκοσμοπολιτισμού. Είναι αυτή η «ιδεολογία» που υποστηρίζει τα ανοιχτά σύνορα για τους χιλιάδες παράνομους μετανάστες, μια «ιδεολογία» που εθελοτυφλεί μπροστά στα διογκούμενα προβλήματα που σχετίζονται με τη λεγόμενη "πολυπολιτισμικότητα". Είναι η «ιδεολογία» που οδήγησε στις τραγικές ολιγωρίες της κυβέρνησης που μετατρέπει σταδιακά τη χώρα σε ένα απέραντο hot spot με τις τεράστιες ανθρωπιστικές συνέπειες που όλοι γνωρίζουμε πλέον.

Υπάρχει λοιπόν ένας κόσμος που, ακόμη και σήμερα, μετά από οκτώ χρόνια οικονομικής κρίσης και αντιμνημονιακών αγώνων, φαίνεται να έχει πρόβλημα με την εθνική του ταυτότητα (ίσως και οποιαδήποτε άλλη ταυτότητα), να έχει πρόβλημα με τη διαμόρφωση ενός "εμείς". Σ’ αυτόν τον κόσμο εμείς απαντάμε ότι ξέρουμε ποιοι είμαστε.

Ξέρουμε ότι ως εκλεγμένοι εκπρόσωποι του Ελληνικού λαού, σε αυτόν λογοδοτούμε, όχι μόνον βάσει συνείδησης αλλά και βάσει του Συντάγματος. Ξέρουμε ότι αυτό που οφείλει να μας απασχολεί πρωτίστως, σε αντιδιαστολή με τους ψευτοκοσμοπολίτες τύπου Χόλυγουντ, είναι το εθνικό συμφέρον, το συμφέρον των συμπολιτών μας. Και το συμφέρον αυτό είναι να μην μετατραπεί η Πατρίδα μας σε έναν απέραντο προσφυγικό καταυλισμό, να μην συνεχιστεί η κατρακύλα της ανθρωπιστικής κρίσης στην οποία μας έβαλαν τα μνημόνια και να μην υποστούμε τις συνέπειες μιας προσφυγικής κρίσης για την οποία δεν φέρουμε ΚΑΜΙΑ ευθύνη. Αυτό απαιτεί την εκτροπή των προσφυγικών ρευμάτων και την ανάληψη της ευθύνης για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης από τις δυνάμεις αυτές που την προκαλούν, με πρώτη την Τουρκία. 

Η προσφυγική κρίση δεν μπορεί να προσεγγίζεται χωρίς να λαμβάνονται υπ' όψιν οι ιστορικές και πολιτικές της διαστάσεις. Υπενθυμίζουμε σε αυτούς τους ψευτοκοσμοπολίτες ότι η Ελλάδα, στην οποία κατοικούν, σε αντίθεση με το Λουξεμβούργο ή την Ελβετία, βρίσκεται στα σύνορα της Ευρώπης και ταυτόχρονα στα σύνορα με το Ισλάμ. Και σαν να μην έφτανε αυτό, γειτνιάζει με μία χώρα - την Τουρκία - που δεν έχει κρύψει ποτέ τους εχθρικούς προς την Ελλάδα, ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς της για τη Θράκη, το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Εκτός λοιπόν από την εγγενή αδυναμία ένταξης ή και  ενσωμάτωσης των μουσουλμανικών πληθυσμών που αντιμετωπίζει όλη η Ευρώπη, στην Ελλάδα υπάρχει και ένα επιπλέον, γεωπολιτικό πρόβλημα, που πρέπει να υπολογίζουμε αντιμετωπίζοντας την προσφυγική κρίση. Εάν αυτό δεν μπορεί να γίνει κατανοητό από τους θιασώτες του ψευτοκοσμοπολιτισμού, τότε θεωρούμε ότι αυτοί εθελοτυφλούν σκοπίμως.

Ακριβώς για το λόγο αυτό έχουμε καταδικάσει επανειλημμένα με παρεμβάσεις μας τόσο στο Ευρωκοινοβούλιο όσο και στα μέσα ενημέρωσης την δράση της Δύσης και ιδιαίτερα της Τουρκίας στο Συριακό, ενώ στις οκτώ προτάσεις για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης που έχουμε καταθέσει ήδη εδώ και μήνες (Κυριακάτικη Kontranews 29.11.2015, σελ. 6) αναφερόμαστε ρητά στην ανάγκη λήψης μέτρων για την αντιμετώπιση του προβλήματος στη ρίζα του, δηλαδή για την αποκατάσταση της ειρήνης στην ευρύτερη περιοχή της Μ. Ανατολής.        

Οι ψευτοκοσμοπολίτικες κραυγές δήθεν απόγνωσης, δείχνουν ότι ορισμένοι δεν έχουν ξεπεράσει ακόμη τα διάφορα σύνδρομα και στερεότυπα της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης και της νέας τάξης πραγμάτων που επιμένει στη διάλυση των εθνικών κρατών, της εθνικής ταυτότητας των λαών καθώς και των δημοκρατικών τους παραδόσεων χάριν της ελεύθερης αγοράς στην οποία βέβαια συμπεριλαμβάνεται και η ελεύθερη και άνευ όρων μετανάστευση πληθυσμών από φτωχοποιημένες και εμπόλεμες χώρες προς τις δυτικές κοινωνίες προκειμένου να κινεζοποιηθούν οι μισθοί και να δημιουργηθούν οι περίφημες Ειδικές Οικονομικές Ζώνες (ΕΟΖ). 

Ευτυχώς για τον τόπο μας όμως, οι Έλληνες πολίτες ξέρουν ότι η χώρα δεν σηκώνει άλλο ψευτοκοσμοπολίτικο παραμύθι, το γνωρίζουν άλλωστε πολύ καλά ιδίως όσοι ζουν στο κέντρο της Αθήνας, στη Λέσβο, στην Κω ή στην Ειδομένη, οι οποίοι απαιτούν άμεσα μέτρα προκειμένου η Πατρίδα μας να πάψει να αποτελεί μαγνήτη για τους πρόσφυγες. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο εφόσον η Ελλάδα αποχωρήσει από τη Σένγκεν και αναστείλει το Δουβλίνο 3.