Την κατάσταση που έχει περιέλθει η Βίλα Πωλογιώργη στην Αμπεριά περιγράφει ο γνωστός Αρχαιολόγος και πρώην Προϊστάμενος της Αρχαιολογίας Χανίων κ. Μιχάλης Ανδριανάκης. 

Μέσα στα δέντρα και σε κατάσταση πλήρους εγκατάλειψης, το κτίριο παραχωρήθηκε εδώ και αρκετά χρόνια στο Δήμο Χανίων, που όμως δεν κατάφερε, ειδικά τα προηγούμενα χρόνια που υπήρχαν οι χρηματοδοτήσεις, να το συντηρήσει και να το αξιοποιήσει ανάλογα.

Και εδώ τίθεται και ένα ερώτημα: Δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί το κτίριο αυτό για να στεγαστεί η νέα Βιβλιοθήκη;

Δείτε τι γράφει στην ανάρτηση του ο κ. Ανδριανάκης:

«Αν ήμουνα "ο τέως υπουργός και πολιτευτής" Χαράλαμπος Πωλογιώργης, θα είχα σηκωθεί από τον τάφο μου και θα "κυνηγούσα με το σκουπόξυλο", όσους όλα αυτά τα χρόνια είναι υπεύθυνοι για το συνεχιζόμενο μπροστά στα μάτια μας έγκλημα.

Και αν μπορούσα να γυρίσω το χρόνο πίσω, θα χάριζα το σπίτι μου σε οποιονδήποτε περαστικό μου υπέγραφε συμβόλαιο πως θα το αποκαταστήσει και θα το αξιοποιήσει με όποιο τρόπο θέλει αυτός, διαφορετικά να παραιτηθεί από την "κληρονομιά" και να δοθεί σε μια ξένη Εταιρεία με τον ίδιο όρο της πενταετίας.

Γιατί το λέω; Γιατί ένας πολίτης (δεν με ενδιαφέρει ποιος και αν είχε κληρονόμους) σκέφτηκε ότι αυτό το εκπληκτικό νεότερο μνημείο με τον τεράστιο κήπο, που ήταν στην ιδιοκτησία του, θα έπρεπε να δοθεί σε κοινή χρήση στους συμπολίτες του.

Είπαμε τότε όλοι "τυχερό το σπίτι του Πωλογιώργη, που δόθηκε στο Δήμο και δε θα γίνει κι αυτό, όπως τόσα άλλα πολυκατοικία".

Γιατί το μεγάλο αυτό σπίτι, σε τόσο ωραία θέση, θα μπορούσε να αποκατασταθεί από το Δήμο και να παίξει ένα πολύ σημαντικό ρόλο στην περιοχή της Χαλέπας. Και όλοι αυτό περιμέναμε. Είχα πάει πολλές φορές, κατοικούσε ακόμη ένα ζευγάρι από το προσωπικό του μεγάρου, όταν ήταν σε μέρες δόξας, το σπίτι ήθελε μεν συντήρηση και πολλή δουλειά, όμως σωζόταν.

Η επί χρόνια ωστόσο αδιαφορία, ή η ανικανότητα των νέων ιδιοκτητών (Δήμος Χανίων διαδοχικά) και ίσως κάποιες "δεύτερες σκέψεις" αξιοποίησης του μεγάλου ακινήτου (διαλέξτε και πάρτε) το έφεραν στην κατάσταση του προχωρημένου ερειπίου, που βλέπετε στις φωτογραφίες.

Και σα να μην έφτανε αυτό, "έφαγαν", χωρίς κανείς να αντιδράσει, ένα μέρος της ράμπας, που οδηγεί στο σπίτι, αποκλείοντας έτσι και την πρόσβαση για χάρη ενός μικρού πάρκινγκ.

Να πει κανείς τι γι' αυτήν την απαράδεκτη κατάσταση;

Τόσα κονδύλια πέρασαν από αυτή τη χώρα, από αυτό το νησί, από αυτή την πόλη τόσα χρόνια. Δε βρέθηκε ένας να σκεφτεί την αξιοποίηση αυτής της σημαντικής δωρεάς;

Δε σκέφτηκε πως κανείς πια δεν θα κάνει δωρεά, βλέποντας που καταλήγουν (και να ήταν η μόνη);

Η σημερινή δημοτική αρχή βέβαια δεν έχει ακόμη ευθύνες για το θέμα. Θα έχει όμως και θα "μπει στη λίστα" αν συνεχίσει την ίδια τακτική.

Έχουν όμως και οι πολίτες, που δεν έμαθαν να απαιτούν ό,τι τους ανήκει..»