Στο ίδιο έργο θεατές, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προτείνει στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου  την ίδια αποτυχημένη νεοφιλελεύθερη συνταγή που εφαρμόζεται ακόμα και σήμερα στις χώρες του  Ευρωπαϊκού Νότου και η οποία κάθε άλλο παρά βοηθά στην μείωση της φτώχειας και της ανεργίας στην Ευρώπη. Αντίθετα η Ε.Ε. με τις πολιτικές της μερκελικής λιτότητας που έχει επιβάλλει στα κράτη-μέλη της, με τη βίαιη δημοσιονομική προσαρμογή και την εφαρμογή του αντικοινωνικού Συμφώνου Σταθερότητας, ολοκληρώνει την αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων και αυξάνει συνεχώς την ανεργία και την υποαπασχόληση.

Επιπλέον, σύμφωνα με τον Προϋπολογισμό της Ε.Ε., το ποσό που αναμένεται να δοθεί για την τόνωση της απασχόλησης και της ανάπτυξης ανέρχεται μόλις σε 19 δισεκατομμύρια ευρώ σε αναλήψεις υποχρεώσεων, ποσό το οποίο δεν επαρκεί ώστε να καλύψει τα υψηλά επίπεδα ανεργίας που παρατηρούνται σε χώρες όπως η Ελλάδα.

Μάλιστα, στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2016 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσιεύοντας την ετήσια ανάλυσή της σχετικά με τις οικονομικές και πολιτικές προκλήσεις των κρατών-μελών της Ε.Ε., επέμενε ότι πρέπει να δοθεί έμφαση στη δημοσιονομική ευθύνη και στις  διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, δηλαδή στη διάλυση του εναπομείναντος κράτους- πρόνοιας προκειμένου δήθεν να ενισχυθεί η οικονομία και να καταπολεμηθεί η ανεργία. Παράλληλα, η άσκηση της σκληρής δημοσιονομικής πολιτικής που εφαρμόζεται στις χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου όχι απλά δεν μείωσε την ανεργία αλλά απέτυχε να μειώσει και το δημόσιο χρέος.

Είναι πλέον εμφανές, ότι μέσα από το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο η Ευρωπαϊκή γραφειοκρατία και η τραπεζοκρατία επεμβαίνουν στην άσκηση της οικονομικής πολιτικής των κρατών της Ένωσης, καταργούν τη βούληση των Ευρωπαϊκών λαών και εκμηδενίζουν τα κυριαρχικά δικαιώματα των Κοινοβουλίων να διαμορφώνουν ελεύθερα τους εθνικούς Προϋπολογισμούς. Το κυρίαρχο στοιχείο σε σχέση με το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο είναι το τεράστιο θεσμικό έλλειμμα που έχει δημιουργήσει στο όνομα του περιορισμού των δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Έτσι μέσα από ένα αντιδημοκρατικό θεσμικό πλαίσιο, επιχειρεί ο παλιός πολιτικός κόσμος της Ευρώπης να αλυσοδέσει τους λαούς και να τους επιβάλλει την πολιτική της μερκελικής λιτότητας, της φτωχοποίησης και του κοινωνικού αποκλεισμού.

Η Ε.Ε. βέβαια, εκτός από το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο επεμβαίνει και μέσω της τρόικας στους εθνικούς Προϋπολογισμούς των χωρών της. Χώρες όπως η Ελλάδα συνεχίζουν να στενάζουν κάτω από τη μπότα της τρόικας που διαλύει το ασφαλιστικό, βγάζει στο σφυρί τα σπίτια των Ελλήνων, κάνει φορομπηχτικό ρεσάλτο στις τσέπες του Ελληνικού λαού, μειώνει τις συντάξεις των απόμαχων της ζωής και διαλύει τους Έλληνες αγρότες.

Παράλληλα, στα προγράμματα της τρόικας, δηλαδή στα μνημόνια, εκτός από ΔΝΤ και Ευρωπαϊκή Επιτροπή συμμετέχει και η ΕΚΤ, η οποία ενεργεί ως δανειστής στην Ελλάδα και όχι ως Ανεξάρτητη Νομισματική Αρχή. Για το λόγο αυτό το 2015 προχώρησε σε πιστωτική ασφυξία της χώρας με τα capital controls παρακάμπτοντας το "ΟΧΙ" του Ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα και παραβιάζοντας τη λαϊκή κυριαρχία στην Ελλάδα. Επιπλέον, η ΕΚΤ ενώ υποτίθεται ότι είναι ανεξάρτητος θεσμός άσκησης της νομισματική πολιτικής, εποπτεύει τις 130 μεγαλύτερες συστημικές τράπεζες της Ευρώπης και αποτελεί τον μεγαλοδανειστή των χωρών της Ευρωζώνης έχοντας αγοράσει στα πλαίσια της ποσοτικής χαλάρωσης ομόλογα των χωρών της Ε.Ε..

Μάλιστα παρά το γεγονός ότι η ΕΚΤ ξεκίνησε ένα φιλόδοξο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης στο οποίο συμμετείχε και η Κεντρική Τράπεζα της φτωχοποιημένης Ελλάδας με 16,3 δις ευρώ το 2015, εν τούτοις δεν αντιμετωπίστηκε επαρκώς ούτε ο πληθωρισμός, ούτε η ανεργία, ούτε η υπανάπτυξη.  Και σαν να μην έφτανε αυτό με εντολή της τρόικας οι τράπεζες προχωρούν στην πώληση των κόκκινων δανείων, ανοίγοντας έτσι το δρόμο στα κερδοσκοπικά funds και στα κοράκια να βγάλουν στο σφυρί τα σπίτια των Ελλήνων. Ωστόσο, η ΕΚΤ ως μέλος της τρόικας δεν θα πρέπει να επιμείνει στη μνημονιακή επιταγή της πώλησης των μη εξυπηρετούμενων δανείων από τις Ελληνικές τράπεζες αλλά θα πρέπει να δεχθεί οι Ελληνικές τράπεζες αντί να πουλήσουν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, να τα εντάξουν σε καλάθι "ABS" που πληροί τους κανόνες αποδοχής της ΕΚΤ για τα ΑBS και να τα δώσουν ως εγγυήσεις στην ίδια την ΕΚΤ.

Τέλος, απέναντι στη στάση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τις εμμονές της για αποδόμηση του κοινωνικού κράτους, τα οικονομικά και δημοσιονομικά προβλήματα της Ένωσης μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο με εγκατάλειψη της μερκελικής λιτότητας και τη λήψη μέτρων για την ενίσχυση του "τριπλού κοινωνικού Α".