Αν κάτι έγινε σαφές στην θεσμική κοκορομαχία που είναι συνήθως οι κοινοβουλευτικές  συζητήσεις σε επίπεδο αρχηγών, δεν είναι άλλο από την απώλεια του πρωθυπουργικού όπλου των εκλογών. Όπως όλοι θυμόμαστε, το προηγούμενο διάστημα όποτε η κατάσταση ζόριζε για την κυβερνητική πλειοψηφία, έρχονταν διαρροές για σκέψεις του κ. Τσίπρα να απευθυνθεί, για μία ακόμα φορά στον λαό. Από τη στιγμή όμως που τις εκλογές ζήτησε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που μάλιστα προηγείται στις σχετικές μετρήσεις, το όπλο αυτό αφοπλίζεται. Αν σήμερα ο κ. Τσίπρας προχωρήσει στο βήμα αυτό, θα απευθυνθεί στο λαό με όρους όπως «τα κατεστημένα συμφέρονται δεν με άφησαν», «θέλω νέα δύναμη για να νικήσω την ντόπια και ξένη διαπλοκή», «δεν μας αφήνουν να ολοκληρώσουμε το πρόγραμμα μας για να δει ο λαός τα θετικά του αποτελέσματα», τέτοια. Όπως και να το δει κάποιος, το κλαψούρισμα δεν ανήκει στα ηγετικά χαρακτηριστικά.

Ο κ. Τσίπρας λοιπόν είναι πλέον αναγκασμένος να καταστρώσει πιο μακροπρόθεσμα κυβερνητικά πλάνα, κάτι που καθιστά την περαιτέρω σύσφιξη σχέσεων με τη γερμανίδα καγκελάριο, μονόδρομο. Η κ. Μέρκελ άλλωστε, σε μία θαυμαστή επίδειξη ρεαλισμού ξεπέρασε τα υποτιμητικά «μάνταμ Μέρκελ» και έμπρακτα δείχνει ότι πιστεύει στις δυνατότητες του συγκεκριμένου πρωθυπουργού. Είτε γιατί το κόμμα του δεν έχει προηγούμενες κυβερνητικές σκιές, είτε γιατί γεννήθηκε στην ανατολική Γερμανία, είτε τέλος γιατί τον θεωρεί αυτή τη στιγμή μοναδική λύση, η καγκελάριος έχει επιτρέψει στον κ. Τσίπρα να την πλησιάσει. Από τη μεριά του βέβαια, ο πρωθυπουργός δείχνει να αντιλαμβάνεται πλήρως ότι αυτή η  προσφορά καλής θέλησης αποτελεί ευκαιρία και ανταποκρίνεται καταλλήλως. Με την όπως όπως ψήφιση των σχετικών νομοσχεδίων που θα φέρουν στα χαρτιά (γιατί στα ταμεία…) 5,4 δις ευρώ και το συνακόλουθο οριστικό κλείσιμο της αξιολόγησης, αναμένεται το πλήρες ξεδίπλωμα πρωτοβουλιών στο μέτωπο των έργων του νέου ΕΣΠΑ, του πακέτου Γιούνκερ, των δανείων της ΕΤΕπ, αλλά και των αποκρατικοποιήσεων. Όλα αυτά θα γίνουν με γερμανικές εγγυήσεις για το μέλλον της χώρας στην Ευρωζώνη, γιατί όπως είναι σήμερα τα πράγματα, ούτε τζάμπα δεν έρχεται σοβαρός επενδυτής στη χώρα μας. Οι αποκρατικοποιήσεις από την άλλη είναι και ο μοναδικός τομές που η κυβέρνηση μπορεί να βρει πόρους για κοινωνική πολίτική, καθώς το μνημόνιο προβλέπει μέρος των εσόδων να κατευθύνεται εκεί. 

Δεν είναι όμως μονάχα αυτά. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, η καγκελάριος έχει πείσει και τον πανίσχυρο γερμανό υπουργό οικονομικών κ. Σόιμπλε και αυτός έχει δώσει εντολές για εντατική προετοιμασία δραστηριοποίησης  γερμανικών εταιριών στην χώρα μας. Με γερμανική βοήθεια και χρηματοδότηση θα δημιουργηθούν κοινές επιχειρήσεις (στον πρωτογενή κυρίως τομέα), οι οποίες θα καθετοποιήσουν την παραγωγή και με τεχνικές από το χωράφι στο ράφι θα αυξήσουν γεωμετρικά τις ελληνικές εξαγωγές. Με δυο λόγια, το τέλος της αξιολόγησης θα σημάνει την ανάσταση της οικονομίας.

Υ.Γ. Μακάρι, αλλά η στήλη ασπάζεται το πνεύμα της πρωταπριλιάς…