Για μία ακόμα φορά ολόκληρη η χώρα είναι παθητικός θεατής του ίδιου έργου, της παράστασης που οι κυβερνήσεις μας «ανεβάζουν» όταν πλησιάζει η ώρα που θα πραγματοποιήσουν τα όσα έχουν, στα χαρτιά, συμφωνήσει με τους εταίρους. Το έργο της σκληρής διαπραγμάτευσης το είδαμε επί Παπανδρέου, το ξαναείδαμε επί Σαμαρά – Βενιζέλου, το βλέπουμε ξανά επί Τσίπρα. Επειδή όμως τώρα δεν είναι «παίξε – γέλασε», βάλαμε για αλατοπίπερο υποκλεμμένες τηλεφωνικές συνομιλίες στελεχών του ΔΝΤ. Τι κι αν οι αμερικανοί είναι οι μόνοι που διατυπώνουν βιώσιμα σενάρια, τι κι αν η συμφωνία του περασμένου Ιουλίου καταδικάζει τη χώρα σε στασιμότητα, τι τέλος κι αν όλοι μα όλοι γνωρίζουν πως οι πρόνοιες της δεν υπάρχει περίπτωση να υλοποιηθούν. Αρκεί που, στα χαρτιά, οι ευρωπαίοι είμαστε αλληλέγγυοι, σύμφωνοι κι αδερφωμένοι. Μία ωραία ατμόσφαιρα, που θα ‘λεγε κι ο Ηλιόπουλος… 

Για την οικονομία της στήλης ας προσπεράσουμε το τυπικό των τηλεφωνικών υποκλοπών κι ας πάμε στην ουσία, στο τι λένε αυτοί οι άνθρωποι, ο κ. Τόμσεν και η κ. Βελκουλέσκου, ο υπεύθυνος Ευρώπης και η επικεφαλής, από πλευράς ΔΝΤ, των διαπραγματεύσεων (για το πώς θα επιτευχθούν οι στόχοι που συμφωνήθηκαν τον περασμένο Ιούλιο). Οι δυο τους συμφώνησαν, όπως θεωρώ οι περισσότεροι από εμάς, ότι όπως έχει σχεδιαστεί, το πράγμα δεν βγαίνει. Το όπως έχει σχεδιαστεί θυμίζω περιέχει πλεονάσματα του προϋπολογισμού στο 3,5% και μεγάλες πληρωμές μετά το 2020, κάτι που σημαίνει πως η όποια συμφωνία πρακτικά βάζει το πρόβλημα κάτω από το χαλί, για να το βρούμε μπροστά μας μετά από λίγα χρόνια.

Για να λυθεί το ελληνικό πρόβλημα μια για πάντα, οι αμερικανοί μέσω του ΔΝΤ προτείνουν στους ευρωπαίους να βρουν τρόπο ώστε να κουρέψουν το ελληνικό χρέος. Αν δεν το κάνουν, τότε να υποχρεωθεί η Ελλάδα σε ακόμα σκληρότερα μέτρα, αφού με τα υπάρχοντα, τα νούμερα δεν βγαίνουν. Αυτό είναι το σημείο που «πατάνε» όσοι θεωρούν το ΔΝΤ διαβολικό, απάνθρωπο και αιμοβόρο. Η ελληνική οικονομία όμως δεν μπορεί να πληρώσει μεγαλύτερους φόρους, όχι γιατί αυτοί δεν μπορούν να επιβληθούν, αλλά γιατί δεν υπάρχουν τα λεφτά να πληρωθούν. Είναι παράλογο να πιστεύει κάποιος πως αυτό στο ΔΝΤ δεν το γνωρίζουν, γνωρίζουν τα πάντα. Η σκληρή γραμμή τους είναι η μοναδική μας ελπίδα για διευθέτηση του ζητήματος του χρέους, με κύριο χαρακτηριστικό η εξυπηρέτηση του να μην στραγγαλίζει την ελληνική οικονομία. Ακόμα κι αν δεν μειωθεί ονομαστικά δηλαδή, να πληρώνουμε κάθε χρόνο μόνο όσα μπορούμε.

Το πρόβλημα των ευρωπαίων δεν είναι τα χρήματα, ο Ντράγκι έχει τις μηχανές στο φουλ, είναι η ανόητη διαχείριση που έκαναν στην αρχή της κρίσης. Με τα κατάπτυστα εξώφυλλα από πλευράς τους και τις χιτλερικές φωτογραφίες από δικής μας, ο εθνικισμός κυριαρχεί. Τα πολιτικά προβλήματα των ευρωπαίων όμως, δεν πρέπει να γίνουν αιτία παραμονής μας στη λάσπη για δεκαετίες και μάλιστα να πανηγυρίζουμε γι αυτό! Οι Αμερικανοί έχουν δίκιο.             
   
[email protected]