Ήταν πιστεύω σαφές πως από τη στιγμή που οι οικονομικού περιεχομένου  υποσχέσεις δεν είχαν ουδεμία πιθανότητα υλοποίησης, η προσπάθεια παραγωγής «αριστερής» πολιτικής θα περιορίζονταν στα… λόγια και σε τομείς μηδενικής επιβάρυνσης του προϋπολογισμού. Τέτοιου τύπου ήταν η κορώνες του πρώτου υπουργού Παιδείας του κ. Μπαλτά περί συνωνύμου αριστείας και ρετσινιάς, ενός ανθρώπου που όπως αποδείχτηκε απομακρύνθηκε από τον ευαίσθητο χώρο της Παιδείας για να συνεχίσει την… καλή δουλειά στον Πολιτισμό. Παρόμοιες ήταν και οι ψυχοπονιάρικες ανοησίες της περιβόητης πια κυρίας Τασίας για το μεταναστευτικό. Αριστερίστικες κορώνες ντυμένες με ευτελή ξέφτια ουμανισμού, θαμπές εικόνες συγκρινόμενες με τις λαμπρές και συχνά ηρωικές πράξεις συμπαράστασης στους απόκληρους, των ανώνυμων συμπατριωτών μας. Για την ιστορία, η κυρία Τασία προήχθη σε αντιπρόεδρο της Βουλής, θέση από την οποία καταψήφισε την πρόσφατη συμφωνία που ο πρωθυπουργός έκανε με την Ε.Ε. και την Τουρκία.

Μάλλον σε αυτή την προσπάθεια επίδειξης αριστερών αντανακλαστικών εντάσσεται και η πρόσφατη ομιλία του υπουργού Παιδείας κ. Φίλη, στην οποία μίλησε για το σχολείο που ο μέγιστος αυτός των γραμμάτων ονειρεύεται. Για το Δημοτικό κατ αρχήν προτείνει αλλαγές στη δομή και το περιεχόμενο, με την καθιέρωση ενός ενιαίου τύπου σχολείου με ολοήμερο πρόγραμμα. Στόχος θα είναι η «απογυμνασιοποίηση» (έτσι το είπε) του προγράμματος και η ενίσχυση της συναισθηματικής και παιδαγωγικής σχέσης δασκάλου και παιδιού!!! Για  την Μέση Εκπαίδευση, ο υπουργός επιθυμεί τη διεύρυνση του διδακτικού χρόνου, με την κατάργηση των πολλών εξετάσεων και τη «διευκόλυνση» της πρόσβασης την τριτοβάθμια εκπαίδευση (θα γίνεσαι επιστήμονας και με «κουλούρι» στο απολυτήριο). Αναμόρφωση της επαγγελματικής εκπαίδευσης με αλλαγή των ειδικοτήτων στα ΕΠΑΛ και καθιέρωση 4ου έτους για τη Μαθητεία και τη σύνδεση με την Παραγωγή (κάτι ανάλογο με την γερμανική πρόταση που προωθούσε ο κ. Φούχτελ). Ανασχεδιασμός της ειδικής αγωγής με στόχο τη μετάβαση σε ένα σύστημα που θα διέπεται από τις αρχές της ένταξης και της παροχής ίσων ευκαιριών στη μάθηση (αν το θέμα δεν ήταν τόσο σοβαρό, εδώ θα γελούσαμε). Τελευταίο αλλά όχι έσχατο, ο μπρούκλης υπουργός υπόσχετε διορισμούς 20.000 μόνιμων εκπαιδευτικών. Αφού ζήτησε από τους φορείς να συμμετάσχουν στον ειλικρινή και όχι προσχηματικό διάλογο που οργανώνει, ρητορικώς αναρωτήθηκε που θα βρεθούν τα χρήματα αφού τα διατιθέμενα ποσά για την παιδεία είναι ελάχιστα. Ευκολάκι, αφού όπως είπε για μία σειρά θεμάτων όπως αλλαγές στη νοοτροπία, στο περιεχόμενο σπουδών (να περιμένουμε κι άλλους… συνωστισμούς), στους τρόπους αξιολόγησης των… μαθητών (τι περιμένατε;), δεν χρειάζονται χρήματα. Τα υπόλοιπα, θα τα κάνουμε σιγά σιγά, όταν έρθει η ανάπτυξη, μαζί με την τη διάθεση 5% του ΑΕΠ για την Παιδεία.

Ως συνήθως, το μόνο που οι… φιλότιμες αυτές προσπάθειες θα κατορθώσουν, είναι η αναστάτωση σε μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς. Δεν κρίνω τις προτάσεις, κατακρίνω την επιπολαιότητα με την οποία για μία ακόμα φορά συμπεριφέρονται στην Παιδεία.