H «Επενδυτική Ατζέντα της ΕΕ: τι σημαίνει για τις πόλεις και τις περιφέρειες; » και η « Εργασιακή Κινητικότητα εντός της ΕΕ», αποτέλεσαν τους δύο κεντρικούς θεματικούς άξονες της Κοινής Συνεδρίασης της Σοσιαλιστικής Ομάδας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής των Περιφερειών (PES) με την Ομάδα της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (S & D).

  Ο Γιάννης Κουράκης, ως μέλος της Επιτροπής Περιφερειών, μετείχε σε αυτή τη συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε στις 27 Απριλίου στις Βρυξέλλες με ομιλητές τους:

·      Gianni Pittella, Πρόεδρος της Ομάδας S & D του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

·      Elio Di Rupo, Πρόεδρος του Βελγικού Σοσιαλιστικού Κόμματος και Δήμαρχος της Mons.

·      Catiuscia Marini, Πρόεδρος της Ομάδας του ΕΣΚ στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή των Περιφερειών και Πρόεδρος της Περιφέρειας Umbria  ( Ιταλία).

 Με αφορμή τον έντονο προβληματισμό που αναπτύχθηκε για την πορεία της Ευρώπης, που πλέον γίνεται εξαιρετικά προβληματική με την συνέχιση μονοσήμαντα της πολιτικής λιτότητας, αλλά καιαποφάσεων σε ευθεία απόκλιση από τις ανάγκες των Ευρωπαίων πολιτών, ο Γιάννης Κουράκης,απέστειλε  επιστολή, προς τον  Elio Di Rupo, Βασικό Ομιλητή, Πρόεδρο του Βελγικού Σοσιαλιστικού Κόμματος και Δήμαρχο της Mons.

 Ο κ. Rupo, διατέλεσε Πρωθυπουργός του Βελγίου από το 2011 έως το 2014. 

Αναλυτικά η επιστολή του Γιάννη Κουράκη , προς τον Πρόεδρο του Βελγικού Σοσιαλιστικού Κόμματος:

Αξιότιμε κ. Πρόεδρε,
   Αισθάνομαι ιδιαίτερη ικανοποίηση, που μου δόθηκε η ευκαιρία          να παρακολουθήσω, ως μέλος της επιτροπής των              περιφερειών της Ε.Ε., την εμπνευσμένη ομιλία σας, για τις   Επενδύσεις στην Ευρώπη και την Κινητικότητα του Εργατικού Δυναμικού, που έγινε στην ΚΟΙΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ των Σοσιαλδημοκρατικών   Ομάδων, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της  Επιτροπής          των Περιφερειών, στις 27 του περασμένου Απριλίου.
Δεν σας κρύβω ότι η ομιλία σας, ήταν για μένα ένα ελπιδοφόρο και αισιόδοξο μήνυμα για την πορεία της Ευρώπης και πιστεύω ότι φωνές όπως η δική σας, που συνδυάζουν το Όραμα με τον  Ρεαλισμό και την Ειλικρίνεια, λειτουργούν και ως ανασχετικές δυνάμεις σε κάθε προσπάθεια να απομακρυνθεί η Ευρώπη από τις αρχές και τις αξίες που συνόδεψαν τη  δημιουργία της.

 ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ 

   Ζήτημα ιδιαίτερης προσοχής και προβληματισμού πρέπει να   αποτελέσει η τοποθέτησή σας για  την Oλοκληρωμένη και    Aειφόρο  Aνάπτυξη  που συνδέει την οικονομία    με    την κοινωνία, την ανάπτυξη με την προστασία του περιβάλλοντος.
Θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σας σε ότι αφορά τις επιπτώσεις από τη μείωση των Δημοσίων Επενδύσεων. Όχι μόνο δημιούργησαν αρνητικές συνέπειες για την Ανάπτυξη, την Απασχόληση, τους όρους αμοιβής και εργασίας, αλλά η μείωση τους  δεν συνέβαλε, ούτε κατ` ελάχιστο, στην αύξηση των ιδιωτικών επενδύσεων, όπως υποστήριζαν  οι νεοφιλελεύθεροι θιασώτες, αυτής της οικονομικής λογικής. 

Σε ότι αφορά τη μετακίνηση του εργατικού δυναμικού θεωρώ ότι, σε καμιά περίπτωση, δεν πρέπει  αυτή να συντελεί στη  δημιουργία συνθηκών αθέμιτου  ανταγωνισμού ή να δημιουργεί εργαζόμενους δεύτερης κατηγορίας με υποβαθμισμένες αμοιβές και απαράδεκτες συνθήκες εργασίας.

ΙΣΗ ΑΜΟΙΒΗ ΓΙΑ ΙΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑ

   Στη μελετώμενη αναθεώρηση της Κοινοτικής Οδηγίας για τη μετακίνηση των εργαζομένων, η αρχή ''ίση αμοιβή για ίση εργασία'', θα πρέπει να αποτελεί αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση και βασική της αρχή.

Αποτελεί  πράγματι λανθασμένη και ξεπερασμένη επιλογή, να βασιζόμαστε στην ''αυτορρύθμιση'' της αγοράς ως προϋπόθεση υγιούς ανταγωνισμού και ανάπτυξης.

Αν αυτό συνέβαινε, δε θα έβρισκαν έδαφος, οι ακραίες σημερινές καταστάσεις, όπου εκατοντάδες εκατομμύρια συνάνθρωποι μας, επιβιώνουν με πόρους λιγότερους από ένα ευρώ την ημέρα, όταν υπάρχουν περιπτώσεις ,όπου ένα μόνο άτομο διαχειρίζεται πόρους  μεγαλύτερους από εκείνους, μιας μεσαίου ή και μεγάλου μεγέθους χώρας.

Δεν μπορούμε συνεπώς να αφήνουμε ανεξέλεγκτες τις δυνάμεις της οικονομίας, γνωρίζοντας ότι η γιγάντωση του κέρδους που αποτελεί μόνιμη νεοφιλελεύθερη θέση, απαξιώνει κάθε έννοια κοινωνικής ευθύνης και προστασίας.

Η διορθωτική συνεπώς παρέμβαση της πολιτικής, που πρέπει να επανακτήσει την πρωτοκαθεδρία έναντι της οικονομίας, είναι επιβεβλημένη αναγκαιότητα, για να τεθούν οι προτεραιότητες, να αποκατασταθούν οι ισορροπίες, να αποφευχθεί ο αχαλίνωτος ανταγωνισμός και να ενισχυθούν οι δυνάμεις εκείνες που πιστεύουν στην Κοινωνική Αλληλεγγύη και στην ύπαρξη ενός Κρατικού Δικτύου Ασφαλείας για τους ασθενέστερους.

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΝΑ ΥΠΟΤΑΣΣΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

    Η οικονομία πρέπει να υποτάσσεται στην πολιτική και στην δημοκρατική λειτουργία. Και αποτελεί τεράστια ανακρίβεια, για να μην πούμε ψέμα, η καλλιεργούμενη  σήμερα από τους συντηρητικούς εντύπωση, ότι  οι οικονομικές δυνατότητες της Ευρώπης του 21ου αιώνα δεν μπορούν να υποστηρίξουν το κοινωνικό κράτος.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ευρώπη διέρχεται σήμερα μια από τις πιο δύσκολες περιόδους της Ιστορίας της, Εθνικές και Εθνικιστικές διαφορές, υποκρυπτόμενες ή φανερές ευαισθησίες και μεγάλα συμφέροντα, φαίνεται να κερδίζουν έδαφος, απέναντι στις Διαχρονικές Αρχές και Αξίες στις οποίες βασίστηκε η δημιουργία της και οι οποίες τις επέτρεψαν να αναδειχτεί ως πιο επιτυχημένος υπερεθνικός οργανισμός στην ιστορία της Γηραιάς Ηπείρου.

Παρ` όλα όμως τα αναμφισβήτητα προβλήματα της, εξακολουθεί να παραμένει μια ''όαση''  σε ένα ταραγμένο και ανασφαλή κόσμο, όπου η Pax Americana αποδεικνύεται πλέον ανεπαρκής, ενώ η Ευρώπη της Ειρήνης, της Ευημερίας, της Δημοκρατίας, του Κράτους Δικαίου, της Ισότητας των Ευκαιριών και των Φύλων, της Προστασίας των Μειονοτήτων, της Ελεύθερης έκφρασης κτλ., γίνεται περισσότερο απαραίτητη από ποτέ.

Η ύπαρξη της όμως, με τις τάσεις, τα ρεύματα και τα φοβικά σύνδρομα που αναπτύσσονται στους κόλπους της, δεν είναι πλέον αυτονόητη, γι` αυτό και πρέπει να αγωνιστούμε όλοι, από όποια θέση για την επιβίωση της, αφού οι ''απειλές είναι πολλές'' όπως σωστά επισημαίνετε.

ΤΟΛΜΗΡΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ

    Σε αυτή την προσπάθεια ίσως χρειαστούν τολμηρές αποφάσεις, νέοι κανόνες, νέα όργανα νέες δράσεις. Όλα όμως θα πρέπει να  εξασφαλίζουν μια minimum βάση Κοινωνικής, Οικονομικής,  Δημοσιονομικής σύγκλισης και κοινές αξίες, που θα συγκροτούν ένα πιο συμπαγή και στέρεο πυρήνα, με μέλλον και προοπτική. 

Πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτή την προσπάθεια  πρέπει να έχουν οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές, πρωτοπόροι σε κάθε τολμηρή μεταρρυθμιστική προσπάθεια, που έχει καταγραφεί στην ιστορία της Ευρώπης.

   Αγαπητέ Πρόεδρε,

Οι θέσεις και προτάσεις σας είναι Πρωτοποριακές, Ουσιαστικές και Ελπιδοφόρες, και θεωρώ ότι πρέπει να αποτελέσουν τη Βάση της Πολιτικής των Προοδευτικών Δυνάμεων της Ευρώπης, ειδικά σε αυτή την κρίσιμη περίοδο που διανύει.

Με βαθιά εκτίμηση,

Γιάννης Κουράκης

Μέλος της Επιτροπής Περιφερειών της Ευρώπης