Μία φωτογραφία χίλιες λέξεις λένε οι Κινέζοι και ίσως είναι από τις λίγες φορές που η υπερβολή, για την έμφαση στο λόγο, μόνο τέτοια δεν είναι. Η δύναμη της εικόνας συχνά αποδεικνύεται συγκλονιστική καθώς συχνά «εξηγεί» με τον ευκρινέστερο τρόπο δυσνόητες καταστάσεις. Όταν δε η εικόνα συνοδεύεται με λίγες λέξεις ενός ταλαντούχου σκιτσογράφου, το αποτέλεσμα είναι συγκλονιστικό.

Όλοι θυμόμαστε τον απαράδεκτο τρόπο που βρήκε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Κυρίτσης να συσπειρώσει το κοινό που θεωρεί ότι τον στηρίζει, διαχωρίζοντας το από τους κακούς «Μενουμευρωπαίους», τους οποίους όπως είπε τον Σεπτέμβριο πήραν εντολή να «τιμωρήσουν». Ο πονηρός και αδίστακτος αυτός εθνοπατέρας φυσικά δεν εξεστόμισε τυχαία την ύβρη αυτή, αλλά κατόπιν υπολογισμού ότι ο διχασμός σε δικούς μας και όχι, θα τον βοηθήσει (αυτόν και το κόμμα του) να ξεπεράσει τη δύσκολη θέση στην οποία με τα όσα απίστευτα έχουν υποσχεθεί, έβαλαν τον εαυτό τους. Μας δήλωσε λοιπόν ο κυνικά ειλικρινής αυτός τύπος ότι σκοπός δεν είναι οι δικοί μας, αλλά η τιμωρία των υπολοίπων. Λες και οι οριζόντιοι φόροι δεν επιβαρύνουν όλους ανεξαιρέτως και κυρίως τους αδύναμους, ή λες και οι πλούσιοι νοιάζονται πόσο κάνει η μπύρα, το τσιγάρο και ο καφές…

Την λακωνικότερη, πιο ευεξήγητη αλλά και ευστοχότερη απάντηση στις εγκληματικά διχαστικές αυτές στοχεύσεις, χαρίζοντας μας ταυτόχρονα πολύτιμες στιγμές ιλαρότητας έδωσε κατά τη γνώμη μου ο χαρισματικός σκιτσογράφος της Καθημερινής κ. Ανδρέας Πετρουλάκης. Στο χθεσινό σκίτσο του δύο γνωστοί συναντούνται στο δρόμο και ο ένας χαιρετάει τον άλλο λέγοντας «από σήμερα τέρμα καφές, τσιγάρα, μπύρες, ποτά, αυτοκίνητο…». «Είστε Μενουμευρώπη;» απαντάει αυτός και ο πρώτος ρίχνει την ατάκα της χρονιάς: «… Όχι, είμαστε Μενουμεταπί».

Το χιούμορ για μία ακόμα φορά αποδεικνύεται ο καλύτερος και πιο πολιτισμένος τρόπος έκφρασης, ακόμα και έντονης διαμαρτυρίας. Βλέπετε, τον τελευταίο καιρό συχνές είναι οι λεκτικές επιθέσεις εναντίον κυβερνητικών στελεχών, πιθανότατα από απογοητευμένους υποστηρικτές τους που βλέπουν το όνειρο που τους έταξαν να βγαίνει απατηλό. Η αντίθεση του λαού όμως όσο δικαιολογημένη και να είναι δεν επιτρέπεται να εκφράζεται ούτε με λαϊκά δικαστήρια, ούτε με χειροδικίες. Τα είδαμε και τα δύο τα προηγούμενα χρόνια, συχνά δυστυχώς με παρότρυνση των σημερινών κυβερνώντων και αυτό πρέπει να σταματήσει εδώ.

Καλώς ή κακώς πρέπει να πιστέψουμε πως ο κ. Τσίπρας δεν μας είπε ψέματα, αλλά πίστευε πως η Ελλάδα μπορούσε να αλλάξει τον κόσμο, ότι αυταπατήθηκε. Ουαί και αλίμονο αν πέσουμε στην παγίδα του «καλά να πάθουν, αυτοί τα έκαναν πρώτοι», η αναρχία είναι η χειρότερη προοπτική. Ας περιμένουμε τις εκλογές, όποτε αυτές γίνουν, και ας απαιτήσουμε από τα κόμματα που ζητούν την ψήφο μας να κοστολογήσουν τις υποσχέσεις τους και να αποκαλύψουν από πού θα βρουν τους πόρους. Αυτό αφορά όλα τα κόμματα ώστε να αποφεύγονται οι ανέξοδες υποσχέσεις, κυρίως όμως την αξιωματική αντιπολίτευση.

Κώστας Ν. Πολυχρονάκης
Director of Operations
www.polefl.gr
[email protected]