Η απόφαση των μαθητών του Γυμνασίου Γαζίου να προσφέρουν ποσότητα νωπού χοιρινού κρέατος (720 σουβλάκια συνολικά) σε δύο ιδρύματα της πόλης που φιλοξενούν παιδιά (προϋπόθεση), αυτή τη φορά δεν εξέπληξε. 

Η συγκινητική πράξη προσφοράς αντί της διάθεσής των στο αποχαιρετιστήριο χορό του σχολείου ήταν πράξη υπέρβασης και μια πρωτοβουλία που ανήκει αποκλειστικά στους μαθητές. 

Έτσι, την Παρασκευή, αντιπροσωπία των μαθητών, συνοδευόμενα από τον πρόεδρο του συλλόγου Γονέων, επισκέφτηκαν την Στέγη Ανηλίκων Ηρακλείου και το Παράρτημα Προστασίας Παιδιού Ηρακλείου του Κέντρου Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφέρειας Κρήτης και προσέφεραν την παραπάνω ποσότητα κρέατος για την κάλυψη των αναγκών των κέντρων. 

Τις προσφορές παρέλαβαν για μεν την Στέγη η Δντρια Κα Μαρίνα Στριλιγκά, για δε το Παράρτημα Προστασίας Παιδιού η Κα Μαρία Καραπιδάκη, όπου αφού ξενάγησαν τους μαθητές στους χώρους απάντησαν σε ερωτήσεις σχετικά με τις συνθήκες διαβίωσης των φιλοξενούμενων παιδιών. 

«Γονείς και καθηγητές θα πρέπει να είστε υπερήφανοι για την διαπαιδαγώγηση των μαθητών, σας ευχαριστούμε θερμά και σας ευχόμαστε να συνεχίσετε να μοιράζετε απλόχερα στην κοινωνία» δήλωσαν οι υπεύθυνοι των κέντρων. 

Από την πλευρά του ο πρόεδρος του συλλόγου γονέων που συνόδευε τους μαθητές Δημοσθένης Μαράκης δήλωσε : «Όταν αντιλαμβάνεσαι ότι βοήθησες στο ελάχιστο στην διαμόρφωση του χαρακτήρα αλληλεγγύης από τους μαθητές, αισθάνεσαι ακόμη μεγαλύτερο το βάρος και την ευθύνη. Έχουμε 550 παιδιά εξ αγχιστείας. Όλο το συμβούλιο προσπαθεί να τα διαπαιδαγωγήσει  σαν τα παιδιά μας. Η χαρά και η ικανοποίησή μας, αλλά και τα ατομικά και συνολικά συγχαρητήρια προς τους μαθητές και τις οικογένειές για την σωστή διαπαιδαγώγηση αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας σε μια δύσκολη περίοδο είναι δεδομένα.

«Οι επαναλαμβανόμενες κοινωνικές δράσεις επιβεβαιώνουν τις σωστές και ηθικές βάσεις που έχουν λάβει τα παιδιά από το σπίτι των. Αποφάσεις όπως η χθεσινή, γεμίζουν με υπερηφάνεια γονείς και εκπαιδευτικούς και μας θυμίζουν ότι υπάρχει ελπίδα. Δεν χρειάζεται να ψάξουμε μακριά. Βρίσκεται ακριβώς μπροστά μας και εκφράζεται με τον καλύτερο τρόπο από τα παιδιά μας. Τα παιδιά, μας απέδειξαν ότι είναι πιο ώριμα από όσο θέλουμε να νομίζουμε και πολύ «μεγαλύτερα» για την ηλικία των.»