«Ο θάνατος του 25χρονου Πακιστανού εργάτη που καταπλακώθηκε από το μηχάνημα που χειριζόταν, στο ΒΙΟΠΑ, είναι αποτέλεσμα των άθλιων συνθηκών εργασίας, κάτω από τις οποίες εργάζονται χιλιάδες εργαζόμενοι στα Χανιά, στο Νομό αλλά και ολόκληρη τη χώρα», αναφέρει με ανακοίνωσή της η δημοτική παράταξη ΑΝΤΑΡΣΙΑ στα Χανιά, μια ημέρα μετά τον τραγικό χαμό του νεαρού εργάτη.

Η ανακοίνωση της Ανταρσία αναφέρει ότι:

Δεν είναι τυχαίο ότι ο 25χρονος Πακιστανός εργάτης, σύμφωνα με καταγγελίες, δεν είχε καν άδεια χειρισμού για το μηχάνημα που χειριζόταν. 

Ταυτόχρονα ο θάνατός του υπογραμμίζει για μια ακόμη φορά το καθεστώς άγριας εκμετάλλευσης και τρόμου κάτω από τις οποίες εργάζονται εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες εργάτες σε πάρα πολλές μικρές και μεγάλες «Μανωλάδες» σε ολόκληρη τη χώρα. Είναι αποτέλεσμα της έλλειψης οποιασδήποτε πολιτικής νομιμοποίησης, απόδοσης ασύλου και χαρτιών για πάνω από δέκα χρόνια στην Ελλάδα. Είναι αποτέλεσμα της εγκατάλειψης και αυτού του αιτήματος από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Το «ατύχημα» στο ΒΙΟΠΑ δεν είναι το μόνο. Είναι το τελευταίο από μια σειρά εργατικά «ατυχήματα» που συμβαίνουν με ολοένα μεγαλύτερη συχνότητα στα Χανιά, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στο Δημόσιο τομέα. 

Στα τέλη του περασμένου Ιούνη 60χρονος οικοδόμος βρίσκει το θάνατο πέφτοντας από σκαλωσιά. Στις αρχές του περασμένου Ιούνη τραυματίζεται βαριά εργάτης του Δήμου, πέφτοντας από κουβούκλιο ανυψωτικού μηχανήματος, κατά τη διάρκεια εργασιών ηλεκτροφωτισμού του Δήμου. Τον περασμένο Δεκέμβρη νεαρός Πακιστανός εργάτης καταλήγει στην εντατική έπειτα από πτώση στις εργασίες επέκτασης του αεροδρομίου. Και ο κατάλογος δεν έχει τέλος!!

Δεν πρόκειται για «ατυχήματα», αλλά για δολοφονίες στο βωμό του κέρδους του κεφαλαίου. Είναι αποτελέσματα του πολέμου που έχουν κηρύξει ενάντια στα εργατικά δικαιώματα μνημονιακές κυβερνήσεις ΕΕ και ΔΝΤ.  Η εργοδοσία είτε μεγάλη είτε μικρή, είτε πρόκειται για τις αρχές της πόλης, είτε για κάποιο «αξιότιμο» επιχειρηματία θεωρούν τα αναγκαία μέτρα προστασίας ως περιττό κόστος, που μειώνει τα περιθώρια κέρδους. Σε καμία από τις περιπτώσεις των «ατυχημάτων» δεν υπήρχε το παραμικρό μέτρο προστασίας. 

Οι εργαζόμενοι προσλαμβάνονται για να δουλέψουν για ένα κομμάτι ψωμί, ανασφάλιστοι, αντιμετωπίζοντας διαρκείς εκβιασμούς του στυλ «αν σου αρέσει, αλλιώς φύγε» όταν διεκδικήσουν το παραμικρό. Δεν μπορούν να απευθυνθούν σε κανένα ελεγκτικό μηχανισμό γιατί είτε αυτοί δεν υπάρχουν, είτε γιατί είναι υποστελεχωμένοι λόγω των μνημονιακών περιορισμών. Η αστυνομία το πιο πιθανό είναι να δικαιολογήσει την εργοδοσία, ενώ αν είσαι μετανάστης με μαθηματική ακρίβεια θα σε συλλάβουν για έλλειψη χαρτιών. 

Οι πολιτικοί και δημοτικοί άρχοντες πέρα από την έκφραση της λύπης και της «ευαισθησίας» τους, ποτέ δεν νοιάζονται να αντιμετωπίσουν τις αιτίες των «ατυχημάτων». Αυτό αντιμετωπίσαμε και όταν ως «Ανταρσία στα Χανιά» ρωτήσαμε στο Δημοτικό Συμβούλιο για τις αιτίες που οδήγησαν στην πτώση τον εργαζόμενο στο Δήμο. Αντίθετα οι πολιτικές που εφαρμόζουν τις περικοπές και τις ιδιωτικοποιήσεις, καθώς  και οι παραχωρήσεις εργασιών του Δήμου σε εργολάβους  οξύνουν αυτές τις καταστάσεις. 

Μόνο ο κοινός αγώνας ντόπιων και μεταναστών εργαζομένων για την ανατροπή των μνημονίων, για την επαναφορά και τη θέσπιση της εργατικής νομοθεσίας, για εξασφάλιση των εργατικών δικαιωμάτων, για νομιμοποίηση των μεταναστών, για πραγματικά μέτρα προστασίας σε κάθε χώρο δουλειάς, για στελέχωση των ελεγκτικών μηχανισμών, για αυξήσεις στα μεροκάματα, για μαζικές προσλήψεις προσωπικού, για λιγότερες ώρες δουλειάς θα μπορέσει να βάλει τέρμα στις δολοφονίες – «ατυχήματα» εργατών.