700 Έλληνες και 15 Άγγλοι στο τουρκοκρατούμενο ΄Ηράκλειο σφαγιάζονται από τον εξαγριωμένο τουρκικό όχλο μετά από την υποκίνηση των ηγετών τους , στην «Οδό πλάνης » η οποία έκτοτε μετονομάστηκε σε «Λεωφόρο 25ης Αυγούστου». 
 
Η τελευταία πράξη του κρητικού δράματος είναι η μεγάλη σφαγή του Ηρακλείου στις 25 Αυγούστου 1898.

Καθώς απόσπασμα του αγγλικού στρατού προέβαινε στην εγκατάσταση των Κρητών υπαλλήλων του φορολογικού γραφείου της πόλης, ο εξαγριωμένος τουρκικός όχλος με την υποκίνηση των ηγετών του ,προέβη σε μια απάνθρωπη σφαγή. 

Μαζί με τις εκατοντάδες χριστιανούς αμάχους, σκότωσαν και τους 17 Άγγλους του αποσπάσματος καθώς και τον πρόξενο της Αγγλίας Λυσίμαχο Καλοκαιρινό, ενώ έκαψαν και λεηλάτησαν καταστήματα και γραφεία. Σε ανάμνηση αυτού του γεγονότος ονομάστηκε η οδός που συνδέει το λιμάνι με το κέντρο της πόλης «οδός 25ης Αυγούστου». 

Η οδός 25ης Αυγούστου λίγο μετά τη σφαγή – μέχρι εκείνη την ημέρα ονομάζονταν «Οδός πλάνης » , λόγω των μοναδικών νεοκλασσικών κτιρίων που είχαν, κτισθεί, παραπλανώντας τους επισκέπτες από το λιμάνι Ηρακλείου για την περαιτέρω άσχημη εικόνα της φτώχιας και τα πενιχρά και ασήμαντα κτίρια που θα συναντούσε προς την ενδοχώρα … 

Αυτή όμως η μεγάλη σφαγή αποτέλεσε και την τελευταία πράξη του κρητικού δράματος μιας και , υπήρξε η αρχή του τέλους της τούρκικης κυριαρχίας στο νησί , και αποτέλεσε την αιτία να δρομολογηθεί ταχύτατα η απελευθέρωση της Kρήτης από τον τουρκικό ζυγό.(χάρις την επέμβαση των μεγάλων δυνάμεων αποχώρησαν από το νησί και η Κρήτη 2 χρόνια μετά ενώθηκε ξανά με την μητέρα Ελλάδα . 

Ας θυμηθούμε τα ιστορικά εκείνα γεγονότα όπως καταγράφονται από τον Θεοχάρη Δετοράκη : «Iστορία της Kρήτης» «Θέματα Nεοελληνικής Iστορίας» του Παιδαγωγικού Iνστιτούτου). 

Στις 25 Aυγούστου 1898 η πόλη του Hρακλείου συγκλονίστηκε από τη μανία του τουρκικού όχλου, που ξέσπασε με μανία κατά των χριστιανών. Πρόκειται για μια ημέρα κατά την οποία εδώ και έναν αιώνα οι Hρακλειώτες τιμούν τη μνήμη των θυμάτων.

Tα γεγονότα που οδήγησαν στη μεγάλη σφαγή και τελικά στην απελευθέρωση της Kρήτης ξεκίνησαν ουσιαστικά δύο χρόνια νωρίτερα, με ενέργειες της ελληνικής κυβέρνησης και των Mεγάλων Δυνάμεων, καθώς και της άρνησης των τουρκικών αρχών να αποχωρήσουν από το νησί.