Μια επιστολή που καταγγέλλει τον τρόπο με τον οποίο απομακρύνθηκε από τον Ι.Ν. Αγ. Μηνά, ένας ψάλτης, αποστέλει ο πρώην Περιφερειακός Διευθυντής Επιστολικού Ταχυδρομείου Κρήτης, προς της Αρχιεπισκοπή κάνοντας λόγο για "δόλο" και για καταπάτηση της έννοιας του δικαίου από ορισμένους λειτουργούς της εκκλησίας.

Αναλυτικά η επιστολή του:
 
"Σεβασμιότατε την ευχή σας,

Παίρνω το θάρρος να επικοινωνήσω μαζί σας, αισθανόμενος την ανάγκη της εξομολόγησης προς τον πνευματικό που πάντοτε θαύμαζα, πίστευα και πιστεύω, θεωρώντας ότι έτσι μπορεί να ηρεμήσω  από τα όσα  έζησα και ζω στην εκκλησία όταν αποφάσισα να αφιερωθώ μετά τα 37 μου χρόνια ευδόκιμης υπηρεσίας στα Ταχυδρομεία από τα οποία συνταξιοδοτήθηκα, πήρα την αποζημίωση την οποία προβλεπόταν, τις ευχαριστίες της υπηρεσίας μου για την προσφορά μου και την τιμητική για μένα πολύ λιτή εκδήλωση για την αποχώρηση μου από τους συναδέλφους μου.
Λίγα λόγια για μένα.

Κατάγομαι από μια φτωχή αλλά θρησκευόμενη οικογένεια της Κόξαρης Ηρακλείου, ο πατέρας μου, Ζαχαρίας Αναγνώστης, ήταν για 60 και πλέον χρόνια ο πρωτοψάλτης του χωριού, ο αδελφός του Ιερέας, δύο από τους θείους μοναχοί, έτσι λοιπόν στο σπίτι μας διαπαιδαγωγηθήκαμε με τις αρχές της πίστης, της αγάπης, της αλληλοβοήθειας  και της δικαιοσύνης.

Υπηρέτησα για 37 χρόνια στα ΕΛΤΑ στην Αθήνα και Ηράκλειο, σε διάφορες θέσεις ξεκινώντας από τα κατώτερα κλιμάκια ολοκληρώνοντας την θητεία μου  σαν Διευθυντής Κεντρικού Ταχυδρομείου Ηρακλείου που είχα την τύχη να οργανώσω την συμμετοχή του ΕΛΤΑ στις εκδηλώσεις για τα 100 χρόνια του Αγίου Μηνά και συνταξιοδοτήθηκα ως Περιφερειακός Διευθυντής Επιστολικού Ταχυδρομείου Κρήτης.

Παράλληλα με την εργασιακή δράση ανέπτυξα και πλούσια κοινωνική και συνδικαλιστική δράση, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση πρώτου και Δευτέρου Βαθμού και στα συνδικάτα ως πρόεδρος φορέων Α’ και Β’ βαθμού, διετέλεσα ακόμη :
·         Πρόεδρος των Κρητικών του Χαϊδαρίου Αττικής.
·         Πρόεδρος στο Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ παράρτημα Κρήτης.
·         Μέλος της επιτροπής του Παγκοσμίου Συμβουλίου Κρητών για την ίδρυση του Πανεπιστημίου Αποδήμου Ελληνισμού, Γέφυρα της Αγάπης και πολλών άλλων φορέων πολιτισμού και κοινωνικής εκπροσώπησης.

Όταν λοιπόν θεώρησα ότι  έκλεισα τον κύκλο της ενεργής εργασιακής δράσης θέλησα να στραφώ στους κόλπους της εκκλησίας, εκεί που πίστευα και πιστεύω ότι μπορεί κανείς ηρεμίσει, να προσφέρει ανιδιοτελώς στους συνανθρώπους και στην ανύψωση του θρησκευτικού πνεύματος.

Ξεκίνησα από την χορωδία, εκεί γνώρισα τον Άρχοντα πρωτοψάλτη δάσκαλο μας κ Δαμαρλάκη, ακούραστο εργάτη της Βυζαντινής μουσικής ο οποίος δωρεάν, χωρίς να φείδεται χρόνου, προσπάθησε να μας μεταλαμπαδεύσει την αγάπη την αφοσίωση και την πίστη στην εκκλησία και στην Αγία και Δοξασμένη Μουσική της.  Δεν πρόλαβα να κλείσω χρόνο και ζήσαμε μαζί σας, τα της Λειτουργίας της πεντηκοστής (Λειτουργία για την Οικουμενική Σύνοδο) και  τα της οριστικής απομάκρυνσης του από το Αναλόγιο του Αγίου Μηνά.
Σεβασμιότατε

Δεν θα είχε καμιά σημασία το γεγονός σαν γεγονός, παρ’ ότι κανείς  εργοδότης δεν έχει το δικαίωμα να απολύσει εργαζόμενο,  ανεξάρτητα αν έχει συμπληρώσει τα ένσημα, εάν δεν συμπληρώσει το όριο ηλικίας που σήμερα είναι τα 67 χρόνια, εκτός και αν το επιθυμεί ο εργαζόμενος η καταργηθεί η θέση απασχόλησης του. Σε κάθε περίπτωση υπάρχουν νόμοι που πρέπει να τηρούνται από όλους και ιδιαίτερα όταν πρόκειται για ανθρώπους που έχουν συνδέσει την εργασία τους με την ζωή την δική τους και την οικογένεια τους, αλλά κυρίως όταν αυτοί είναι μεγαλωμένοι μέσα στους ναούς αφού το κύριο έργο τους είναι η ψαλμωδία θα πρέπει η αντιμετώπιση τους από Αυτή  να είναι παράδειγμα προς μίμηση και όχι προς αποφυγήν.

Στην προκειμένη περίπτωση για την οποία πήρα το θάρρος να απευθυνθώ σε Σας, γιατί εβδομάδες ολόκληρες παλεύω με την συνείδηση μου, ακούγοντας τον Δάσκαλο μας να μας εξιστορεί τα γεγονότα, και δεν μπορώ να δεχθώ ότι η εκκλησία μπορεί να συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο σε εργαζόμενο της, δεν μπορώ να δεχθώ την αλληλουχία των γεγονότων ότι δεν φανερώνουν δόλο προκειμένου ένας υπηρέτης της εκκλησίας που με αφοσίωση, αγάπη, πίστη και κατά αποκλειστικότητα υμνούσε τον Κύριο πρωί, μεσημέρι, βράδυ, χωρίς να βαρυγκωμά, που εγκατέλειπε παιδιά, οικογένεια, κοινωνικές υποχρεώσεις για την δόξα του Κυρίου, να βρεθεί εκτός αυτής και μάλιστα με την κατηγορία ότι αυτός ήθελε να πληρώνεται με μαύρο χρήμα.

Και λέγω ΔΟΛΟ και ας μου συγχωρεθεί ο όρος, γιατί πως αλλιώς  να ερμηνευθεί η παραίνεση του Ιερέα στον Δάσκαλο κ Δαμαρλάκη να πάρει την Σύνταξη του για να γλυτώσει ο Άγιος Μηνάς την δαπάνη των ενσήμων και θα συνέχιζε κανονικά το ψαλτικό του λειτούργημα.

Πως αλλιώς μπορεί να χαρακτηριστεί η ενέργεια να ζητήσει με υπογραφή την παραίτηση της διεκδίκησης από τον κ Δαμαρλάκη της νόμιμης αποζημίωσης του επειδή θα συνέχιζε να ψάλει και επειδή η εκκλησία είναι δημόσιο νομικό πρόσωπο.

Πως αλλιώς μπορεί να χαρακτηριστεί  η ενέργεια να ζητηθεί υπεύθυνη δήλωση του κ Δαμαρλάκη ότι θα παρέχει τις υπηρεσίες του δωρεάν για να εξασφαλιστεί από τυχόν έλεγχο του ΙΚΑ.

Σεβασμιότατε

Πως αλλιώς θα χαρακτηρίζατε εσείς αυτές τις ενέργειες, όταν όλα τα παραπάνω εφαρμόστηκαν για όσο χρονικό διάστημα  χρειαζόταν προκειμένου να χαθεί το δικαίωμα από τον ιεροψάλτη, υμνωδό της δόξης του Θεού, να προσφύγει στα εργατικά δικαστήρια για να διεκδικήσει το δίκιο του και μη τήρηση της συμφωνίας. Μόλις ο χρόνος που είχε δικαίωμα για την προσφυγή του έληξε του λέγει: «δεν έχω να σε πληρώσω» . Και είναι απλήρωτος τον τελευταίο μήνα εργασίας του.  Όσα χρόνια ασχολούμαι με τα κοινωνικά κινήματα από διάφορες θέσεις, πρώτη φορά μου έτυχε να ζήσω τέτοια σκληρή αντιμετώπιση εργαζόμενου από εκπρόσωπο εργοδότη και μάλιστα την εκκλησία, σας διαβεβαιώ αν συναντούσαμε τέτοια συμπεριφορά από όποιο εργοδότη σαν συνδικαλιστικό κίνημα  θα την αντιμετωπίζαμε δυναμικά με αγωνιστικές  κινητοποιήσεις χωρίς τέλος.

Σεβασμιότατε

Όλα τα παραπάνω  δεν θα σας τα έγραφα, τα είχα πνίξει μέσα μου σεβόμενος Εσάς, ενθυμούμενος και τις επιστολές σας προς τον Σύλλογο μας (Σύλλογο Φίλων Βυζαντινής Μουσικής) με τα τόσα καλά λόγια για  τον Δάσκαλο μας,  και την χορωδία, για την επιθυμία σας να βρεθεί λύση να επανέλθει στα καθήκοντα του, προχθές όμως «ξεχείλισα» σαν ενεργός πολίτης, πρωην συνδικαλιστής και εκκλησιαζόμενος άνθρωπος, βρέθηκα στο ΙΚΑ Ηρακλείου στο Σταυρωμένο, εκεί συνάντησα τον Δάσκαλο κ Δαμαρλάκη με την σύζυγο του, καταβεβλημένους, απογοητευμένους, με την θλίψη και την πίκρα ζωγραφισμένη στο πρόσωπο τους.
Τους ρώτησα τον σκοπό της επίσκεψης τους στο ΙΚΑ, αντί απάντησης μου έδωσαν να διαβάσω μια επιστολή του ΙΚΑ προς τον Δάσκαλο που του ζητούσα να συναινέσει ή όχι γραπτώς  για να παραδοθούν στοιχεία που αφορούν προσωπικά του δεδομένα στον Προϊστάμενο του Αγίου Μηνά.

Έλεος πιά !!!!!

Μήπως τελικά τα κηρύγματα της εκκλησίας είναι μόνο για τους άλλους  και οι λειτουργοί της μπορούν να καταπατούν κάθε έννοια δικαίου?
Σεβασμιότατε

Κλείνοντας και πιστεύοντας ότι τα λόγια τα δικά σας απηχούν και τα πιστεύω σας,  σας καλώ να διερευνήσετε το Θέμα προκειμένου να αποδώσετε  τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ  να άρετε μια κατάφορη αδικία που συντελέστηκε στα δύο αναλόγια του Αγίου Μηνά και στην χορωδία την οποία και Εσείς βοηθήσατε πολλές φορές .
 
Με τον Προσήκοντα Σεβασμό και Αγάπη
 
ΠΛΕΥΡΑΚΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ"