«Αν ο κ. Τσίπρας έμαθε κάτι από το πάθημα του κ. Σαμαρά, θα πρέπει γρήγορα και ξεκάθαρα να τρέξει τις μεταρρυθμίσεις ώστε η δική του δεύτερη αξιολόγηση να τελειώσει διαφορετικά». Αυτά έγραφα πριν μερικές ημέρες (Κ.Ε. 12/10/2016) καθώς τα σύννεφα πάνω από την δεύτερη και σημαντικότατη αξιολόγηση έχουν αρχίσει να μαζεύονται επικίνδυνα. Οι μάχες παραδοσιακές, χαρακωμάτων, κόκκινων γραμμών και άλλων «επαναστατικών» που τα πολιτικά κόμματα χρησιμοποιούν για να κυβερνήσουν έστω και για λίγο, έστω και μια χρεοκοπημένη χώρα πρέπει, επείγει να σταματήσουν. Οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να γίνουν, να ψηφιστούν και να εφαρμοστούν, είναι ο μόνος τρόπος. Διαφορετικά τα όσα απίστευτα διαβάζουμε σε ΜΜΕ και κοινωνικά δίκτυα από τους άμυαλους «εραστές της δραχμής» θα γίνουν πραγματικότητα και τότε οι σημερινές δυσκολίες θα μοιάζουν παράδεισος.

Όλοι θυμόμαστε τις έντονες αντιδράσεις για την παραχώρηση των περιφερειακών αεροδρομίων, ακόμα και οι άρχοντες της πολιτεία μας ξεσηκώθηκαν για να μην χάσουν κάποιοι τη βολή τους. Σήμερα που η εταιρία άρχισε να προσλαμβάνει στελέχη δίδοντας σοβαρά κίνητρα εργασιακού περιβάλλοντος, προσωπικής εξέλιξης, οικονομικά και άλλα, δεκάδες είναι οι εργαζόμενοι στο δημόσιο που αφήνουν τη θέση τους προκειμένου να προσληφθούν στην κοινοπραξία Fraport – Slentel. Το ίδιο διάστημα καθημερινές είναι οι διαμαρτυρίες διαφόρων φορέων δυστυχώς με παρωχημένη φρασεολογία, όπως αντεργατικά μέτρα, μεγάλο κεφάλαιο, ολιγαρχία κτλ. Γράφω δυστυχώς γιατί πρώτον οι διαμαρτυρίες θα έπρεπε να έχουν άλλη κατεύθυνση, αυτή της διευκόλυνσης των επενδύσεων και δεύτερον, γιατί οι εργαζόμενοι μοιάζουν να αδιαφορούν για τους πρώην συναδέρφους τους και νυν ανέργους. Όπως γνωρίζουμε η ανεργία στη χώρα δε λέει να πέσει κάτω από το ενάμιση εκατομμύριο άτομα και ο φετινός Αύγουστος ήταν ο πρώτος που σημειώθηκε αύξηση της ανεργίας. Οι διαμαρτυρίες λοιπόν θα έπρεπε να απευθύνονται στην κυβέρνηση πιέζοντας στην πορεία των απαραίτητων μεταρρυθμίσεων, τη μόνη συνθήκη ικανή να σταματήσει την περιδίνηση στη δυστυχία που εδώ και επτά χρόνια βιώνουμε. Γιατί άλλο είναι να δυσκολευτείς για ένα διάστημα έως να πάρει η οικονομία μπροστά και άλλο να τσουρουφλίζεσαι συνεχώς, καταδικασμένος σε αργό θάνατο όπως συμβαίνει τώρα.

Κάτι που επιμελώς πολιτικοί και συνδικαλιστές αποφεύγουν να αναφέρουν είναι οι συνθήκες ζωής και εργασίας στις υπόλοιπες πολιτισμένες χώρες. Ας είμαστε ειλικρινής κι ας σταματήσουμε να κοροϊδευόμαστε, δεν πείθουμε πια ούτε τους εαυτούς μας όπως η ελάχιστη συμμετοχή στις συγκεντρώσεις αυτές δείχνει. Σε όσες χώρες η διοίκηση, η νομοθεσία, η απονομή δικαιοσύνης διευκολύνουν τις επενδύσεις υπάρχει έντονη οικονομική δραστηριότητα και πολλές νέες θέσεις εργασίας. Αποτέλεσμα; Η μείωση της ανεργίας και συνακόλουθα η αύξηση των μισθών φέρνει βιώσιμη ανάπτυξη, αύξηση της κατανάλωσης και τελικά του βιοτικού επιπέδου. Όπως από τη δεκαετία του ’80 βλέπουμε, οι «επαναστατικές γυμναστικές» μοναδικό αποτέλεσμα έχουν το κλείσιμο επιχειρήσεων, την άνοδο της ανεργίας και την πτώση των μισθών.