Όταν ένα ΜΜΕ περνά δύσκολα, δοκιμάζεται, και κρίνεται το "πως" και το "πόσο" θα συνεχίσει να αγωνίζεται να μείνει όρθιο, και ειδικά στην περιφέρεια, όποιο κι αν είναι αυτό, στους ανθρώπους του χώρου πρέπει να υπάρχει προβληματισμός και θλίψη....και λέω "πρέπει" γιατί δεν χωρά καμιά άλλη λέξη να περιγράψει τα συναισθήματα και τις σκέψεις. 

Τις σκέψεις των εργαζομένων, μα και τις σκέψεις των αναγνωστών, ακροατών, τηλεθεατών κ.ο.κ 

Για την εφ.ΠΑΤΡΙΣ και τους ανθρώπους της δεν χρειάζονται δάκρυα. 

Για όλη αυτή την μεγάλη οικογένεια των ανθρώπων του τύπου χρειάζεται μόνο αποφασιστικότητα και στήριξη σήμερα περισσότερο από ποτέ.
Και απ ότι άκουσα σήμερα, θα την έχουν απλόχερα, όπως απλόχερα προσέφεραν την ελευθερία και την αντικειμενικότητα γιατί απλά ο κόσμος πιστεύει στο καθαρό μέσο, στην ιστορία του και στην δύναμη που μπορεί να δώσει στην τοπική κοινωνία και τον άνθρωπο.
 
Και είναι πολλοί που θέλουν να συνεχίσετε και για πολλούς λόγους. 

Πολλοί περισσότεροι απ΄ όσους νομίζετε...

Καλή δύναμη, ενότητα, και ψυχραιμία ( όχι για τα δύσκολα των οικονομικών ) για όσα μπορεί να ακούγονται (…) μιας και ο κόσμος δεν έχει πάντα την δυνατότητα να τα μεταφράζει ή να τα αποκωδικοποιεί τα λεγόμενα.

Στην ΠΑΤΡΙΣ δεν εργάστηκα ποτέ.

Την σέβομαι όμως,όπως όλες τις εφημερίδες που έδωσαν και δίνουν τον μεγάλο αγώνα της ενημέρωσης στην περιφέρεια μακρυά από κάθε τι σκοτεινό και περίεργο.

Συνάδελφοι, το ταξίδι είναι μακρύ, αρκεί να το πιστέψετε. 

Κωνσταντίνος Γ.Συλιγάρδος