Στις 4 Νοεμβρίου 1940, πέφτει ηρωικά στο Νεστόριο της Μακεδονίας ο πρώτος νεκρός δημοσιογράφος στο Έπος του ‘40, ο Κρητικός έφεδρος ανθυπολοχαγός μηχανικού, Κωστής Παπαδάκης.

Ο Κωστής Παπαδάκης γεννήθηκε στο Βάτο, ένα μικρό χωριό του Ρεθύμνου, το 1911, μα πέρασε όλα τα σχολικά του χρόνια στην πόλη του Ρεθύμνου, όπου ο πατέρας του εργαζόταν στο δικαστικό κλάδο.

Ο νεαρός αξιωματικός ήταν δημοσιογράφος της εφημερίδας το “ΒΗΜΑ” και έφτασε με την μονάδα του στο Νεστόριο εκτελώντας ταυτόχρονα και χρέη πολεμικού ανταποκριτή. Σκοτώθηκε στις 4 Νοεμβρίου, την πρώτη ημέρα των βομβαρδισμών στο Νεστόριο, στη γέφυρα του Αλιάκμονα, μια βδομάδα μόλις από την έναρξη του πολέμου.

Ο Κωστής Παπαδάκης ήταν ο πρώτος νεκρός δημοσιογράφος στο ελληνοαλβανικό μέτωπο ενώ κατά την διάρκεια των βομβαρδισμών που κράτησαν έως και την κατάληψη της Κορυτσάς, σκοτώθηκαν δέκα κάτοικοι του Νεστορίου.

Από τη μοναδική πολεμική ανταπόκριση του Κωστή Παπαδάκη στην εφημερίδα του το «Ελεύθερον Βήμα»:

«…ΚΑΠΟΥ εις το Μέτωπον 3 Νοεμβρίου 1940. Επτά μέρες τώρα και επτά νύχτες πολεμούμε. Τα κανόνια μας, τα πολυβόλα μας, τ’ αεροπλάνα μας, τ’ αδέλφια μας, όλοι εμείς, που αποτελούμε τον ελληνικό στρατό με ψυχή γεμάτη θάρρος κι αυτοπεποίθηση πολεμούμε…Θα νικήσουμε έναν εχθρό μεγαλύτερο και δυνατότερο από μας. Για να δείξουμε σ’ όλους τους λαούς το δρόμο της ελευθερίας και της τιμής…Ας μάθουν όλες οι μανάδες, που έχουν παιδιά στα σύνορα, πως πρέπει να είναι υπερήφανες, γιατί στα παιδιά τους έλαχε ο κλήρος να δείξουν στον κόσμο πως η ελευθερία δε χαρίζεται από κανέναν, αλλά παίρνεται με το σπαθί…».

Η ταφή του έγινε στα μεσαία νεκροταφεία του χωριού και μετά από πολλά χρόνια η οικογένεια του μετέφερε τα οστά του στην Κρήτη. Όπως αναφέρει ο Χρήστος Γκοσλιόπουλος σήμερα υπάρχει ένα κενοτάφιο με το όνομα του και με στίχους από ένα δικό του ποίημα μαζί με το μνημείο προς τιμήν όλων των πεσόντων του πολέμου.