Τη γεύση της Κρητικής γραβιέρας όλοι τη γνωρίζουν, αυτό που ίσως δεν είναι γνωστό, είναι ότι το πρώτο κεφάλι τυριού τυροκομήθηκε στη Γεωργική Σχολή της Γόρτυνας, που ήταν το δεύτερο πρακτικό γεωργικό σχολείο της χώρας στις αρχές του 20ου αιώνα.

Ήταν μετά το 1936 όταν η σχολή λειτουργούσε και παρέδιδε μαθήματα διετούς φοίτησης (μέχρι τότε έκανε επιμορφωτικά σεμινάρια) για την πρακτική γεωργία, σε μαθητές όχι μόνο Κρήτης αλλά της νοτίου Ελλάδος γενικότερα. Ήταν η εποχή που η σχολή μεσουρανούσε, και επιτέλους εξυπηρετούσε το σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε.

Για να εκπαιδεύσει καταρτισμένους αγρότες, να ξεφύγουν από την πρωτόγονη καλλιέργεια και τις πρωτόγονες αντιλήψεις περί γης, να κάνουν τις καλλιέργειες τους περισσότερο αποδοτικές, να επενδύσουν σε νέες ποικιλίες (κηπευτικά οπωροφόρα δέντρα), εκτός από την αμπελουργία και τη ελαιοκαλλιέργεια.

Αυτός άλλωστε ήταν και ο σκοπός του ιδρυθέντος σχολείου. Η πρακτική γεωργική μόρφωση των νέων έτσι ώστε να μπορούν να εκμεταλλεύονται τα δικά τους κτήματα, να οργανώνουν μικρές επιχειρήσεις γεωργικές ή να αναλαμβάνουν επιστασία, ή υπηρεσία αρχιεργάτη σε οποιαδήποτε γεωργική επιχείρηση.

Οι αλλαγές αυτές, υπήρξαν καθοριστικές και δικαιώθηκαν από τις εξελίξεις, αφού οι γεωπόνοι ανέλαβαν ουσιαστικά το βάρος της αγροτικής μεταρρύθμισης, της αποκατάστασης των προσφύγων και του εκσυγχρονισμού της γεωργικής παραγωγής και της διάδοσης της χρήσης νερού και λιπασμάτων στις καλλιέργειες και τεχνικών κλαδέματος των δενδρωδών καλλιεργειών, ιδιαίτερα δε με τη βελτίωση των παραγωγικών και μη ζώων, μέσα στις δύσκολες συνθήκες του μεσοπολέμου και τουλάχιστον μέχρι το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.

Βέβαια οι τότε μαθητές εκπαιδεύονταν και στο κεφάλαιο «κτηνοτροφία»: την εκτροφή ζώων και την τυροκομία. Εκεί μάθαιναν από εμπειρικούς τυροκόμους την τέχνη του τυριού. Μέχρι τότε οι γνώσεις ήταν οι βασικές και οι τύποι του τυριού διάφοροι.

Πάνω στο πείραμα τυροκομήθηκε και η πρώτη κρητική γραβιέρα!

Το τυρί ήταν νόστιμο και είχε άλλη γεύση και υφή. Από στόμα σε στόμα άρχισε να διαδίδεται η συνταγή, χωρίς κανείς τότε να αντιλαμβάνεται τη σημαντικότητα της «ανακάλυψης», παρά το γεγονός ότι με αυτό τυρί αυτό η γεωργική σχολή θα συμμετάσχει και σε διεθνείς εκθέσεις της εποχής, και θα κερδίσει τις εντυπώσεις.

Δυστυχώς όμως, ούτε η πρώτη συνταγή κρατήθηκε, ούτε το όνομα του «εφευρέτη» έμεινε στα αρχεία.

Η «τυχαία» ανακάλυψη ωστόσο έχει μείνει στην «άγνωστη» ιστορία της συνεισφοράς της σχολής, που τη γνωρίζουν περισσότερο οι ντόπιοι και λιγότερο το ευρύ κοινό. Όσο για την κρητική γραβιέρα αυτή είχε πάρει το δρόμο της.

madeincreta.gr