Χωρίς καμία αμφιβολία o κλάδος των Μηχανικών, ο κατ’ εξοχήν κλάδος της Ανάπτυξης, έχει υποστεί την μεγαλύτερη ζημιά, σε σχέση με τους υπόλοιπους επιστημονικούς και επαγγελματικούς κλάδους, με την πλήρη συρρίκνωση της επαγγελματικής μας δραστηριότητας. 

Οι τακτοποιήσεις αυθαιρέτων και n έκδοση πιστοποιητικών Ενεργειακής απόδοσης είναι σχεδόν n αποκλειστική και υποβαθμισμένη δραστηριότητα, ώστε πολλοί συνάδελφοι να κρατούν τα γραφεία τους ανοικτά, πριν βαδίσουν το δρόμο της επαγγελματικής μετανάστευσης, αν και εφόσον βέβαια τους το επιτρέπουν οι υποχρεώσεις που έχουν δημιουργήσει στην χώρα μας.

Το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος και οι παρατάξεις του είναι ένας μικρόκοσμος της κοινωνίας. Στο περιβάλλον της βάρβαρης οικονομικής κρίσης που βιώνουμε καθημερινά, ο Μηχανικός καλείται να ανταπεξέλθει κάτω από αντίξοες συνθήκες. 

Και η έξοδος από αυτή την ζοφερή πραγματικότητα δεν επιτυγχάνεται όταν η μεσαία παραγωγική τάξη έχει σχεδόν αφανιστεί, η αναπτυξιακή πολιτική είναι σε πολύ χαμηλά επίπεδα, το φορολογικό περιβάλλον είναι ασταθές και η προσέλκυση επενδύσεων διαμορφώνεται κάτω από συνθήκες πίεσης και ελλιπούς σχεδιασμού.

Η κατασκευαστική δραστηριότητα στην κατοικία, κύρια ή εξοχική, η επονομαζόμενη και βαριά βιομηχανία της χώρας μετά τον τουρισμό, έχει σχεδόν εκλείψει λόγω της υπερφορολόγησης, της πτώσης των αγοραίων τιμών ακίνητων, την χρηματοδοτική αδυναμία των τραπεζών και τέλος την πληθώρα των διαθέσιμων ακινήτων η οποία ενισχύεται και από την επερχόμενη εκποίησή τους από τα Πιστωτικά Ιδρύματα ως αποτέλεσμα των κόκκινων δανείων, καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολη την ανάταξή της, σύμφωνα με τα τρέχοντα οικονομικά και επενδυτικά δεδομένα. 

Από την άλλη, η σκέψη για ενίσχυση του προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, συνεχώς και απομειώνεται, καθώς η προτεραιότητα θα δοθεί σε δαπάνες πρώτης ανάγκης, όπως η Υγεία και τα υπό κατάρρευση Ασφαλιστικά Ταμεία.

Έτσι λοιπόν δεν είναι τυχαίο ότι κάτω από το όριο της φτώχειας ζει πλέον το 70% των μηχανικών και το ποσοστό είναι ακόμη μεγαλύτερο αν αναλογιστεί τους νέους του κλάδου, καθώς η «μαύρη», κακοπληρωμένη ή απλήρωτη εργασία και ετεροαπασχόληση είναι η πραγματικότητα που βιώνουν οι «τυχεροί», σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του ΤΕΕ.

Οι ασφυκτικές συνθήκες της κρίσης δείχνουν ότι οι εκλογές δεν μπορούν πια να αποτελούν πεδίο στείρας πολιτικής αντιπαράθεσης. Ούτε όμως και πρόδρομο κομματικής ανέλιξης και πολιτικής σταδιοδρομίας των συμμετεχόντων. 

Ο ρόλος του ΤΕΕ θα πρέπει να στοχεύσει στον καθορισμό της θέσης του Μηχανικού, στη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στην μετά Κρίση εποχή. 

Με αυτά τα δεδομένα την ερχόμενη Κυριακή, η συμμέτοχη και η προσέλευση θα πρέπει να είναι ο μόνος νικητής στις εκλογικές αρχαιρεσίες των Μηχανικών, χωρίς πολιτικές αποχρώσεις και κομματικές ή διοικητικές κηδεμονίες των «βολεμένων». 

Αλλιώς η οργή αυτών που επιδιώκουν να επιβιώσουν στις δύσκολες στιγμές του κλάδου και ειδικά των νέων Μηχανικών, θα πρέπει να θεωρείται αναμενόμενη.

Ο Γιώργος Καφφετζάκης είναι 
Πολιτικός Μηχανικός Α.Π.Θ.
Υποψήφιος νομού Λασιθίου
Αγωνιστική ΠΡΟοδευτική ΣΥνεργασία ΜΗχανικών
Επικεφαλής: Χαρωνίτης Γιάννης