Με μια μακροσκελή ανακοίνωσή της η διοίκηση του Εμπορικού Συλλόγου Χανίων βάλλει κατα πάντων και καλεί όλα τα σωματεία σε κοινή δράση.

Αναλυτικά στην ανακοίνωση που χαρακτηρίζεται ως "πλαίσιο δράσης - πολιτική απόφαση" αναγράφονται τα εξής:

Ο Εμπορικός Σύλλογος Χανίων απευθύνει κάλεσμα συσπείρωσης και κοινής δράσης. Σε όλους τους αυτοαπασχολούμενους, τους επαγγελματίες, τους μικρούς έμπορους .Σε όλα τα σωματεία και τους συλλόγους  των μικρών έμπορων ,στην Ομοσπονδία Εμπορικών Συλλόγων Κρήτης . Σε αυτούς ,που προσπαθούν να επιβιώσουν σε  δύσκολες συνθήκες κάτω από την κυριαρχία και την  επέκταση των μονοπωλίων και στην τοπική  αγορά των Χανίων και της Κρήτης , σε όλους τους κλάδους του εμπορίου και των υπηρεσιών. Σε  αυτούς που αδυνατούν να πληρώσουν τους άδικους φόρους ,που είναι ή κινδυνεύουν να μείνουν ανασφάλιστοι, γιατί η εισφορά στο ταμείο «δεν βγαίνει», που ζουν με την απειλή των κατασχέσεων και των πλειστηριασμών πάνω από το κεφάλι τους. Επίσης απευθυνόμαστε στους συνταξιούχους, που κάθε μήνα βλέπουν μειώσεις , με τις εισφορές μιας ζωής να εξανεμίζονται, τα φάρμακα και τους γιατρούς να πληρώνονται από την τσέπη τους.
Τα αδιέξοδα που βιώνουμε σήμερα δεν ήταν «κεραυνός εν αιθρία». Δεν ήταν αποτέλεσμα κακοδιαχείρισης και λαθεμένων πολιτικών επιλογών. Οι αιτίες που μας οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση είναι:
Α) Η καπιταλιστική οικονομική κρίση που προήλθε από τη συσσώρευση τεράστιων κερδών σε όλο και λιγότερα χέρια, στα μονοπώλια και τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους
Β) Οι αντιλαϊκές πολιτικές ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας που εφάρμοσαν όλες οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα, για να στηριχθούν και να ανακάμψουν τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου, θυσιάζοντας τα δικαιώματα και το μέλλον του λαού και των παιδιών του. 
Γ)Οι πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης που συνέβαλλαν και συμβάλλουν στην απελευθέρωση της αγοράς (επαγγελμάτων ,ωραρίου κ.α.) , που προωθήθηκαν πιο αποφασιστικά με το ξέσπασμα της κρίσης ως σήμερα με τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους, επιδιώκοντας τη δημιουργία νέου γύρου κερδοφορίας για  όσους θησαύριζαν και πριν την κρίση.
Στο όνομα του περιορισμού των κρατικών χρεών και των ελλειμμάτων, πληρώνουν σήμερα οι αυτοαπασχολούμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Για τα χρέη και τα ελλείμματα όμως, δεν έχουμε την ευθύνη  εμείς. Τα χρέη ήταν αποτέλεσμα των πολιτικών των κυβερνήσεων που χάριζαν απλόχερα προνόμια και επιδοτήσεις, οι στρατιωτικές δαπάνες αλλά και οι νόμιμες και παράνομες προκλητικές φοροαπαλλαγές για τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Οι εργαζόμενοι, οι αυτοαπασχολούμενοι , οι μικροί αγρότες πλήρωναν και συνεχίζουν να πληρώνουν καταθέτοντας βαριές καθημερινές θυσίες. 
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ βαδίζει στην πεπατημένη των προηγούμενων κυβερνήσεων. Δεν άλλαξε τίποτε, αντίθετα υλοποιεί τα προηγούμενα μέτρα και προσθέτει νέα βάρη στην πλάτη μας . Με το δικό της μνημόνιο, με τους  νόμους που ψηφίζει στη βουλή, δεν αφήνει τίποτε όρθιο. Φορολόγηση από το πρώτο ευρώ,  κεφαλικός φόρος του τέλους επιτηδεύματος,  ΕΝΦΙΑ,  αύξηση στον ΦΠΑ και στα καύσιμα, εξανεμίζουν το εισόδημά μας. Τσακίζει τις συντάξεις και την κοινωνική ασφάλιση, επιταχύνει την ιδιωτικοποίηση της υγείας και της παιδείας, αυξάνει τις τιμές στα είδη πλατιάς κατανάλωσης και τις υπηρεσίες εξυπηρέτησης των αναγκών μας. 
Με αυτά τα μέτρα, αναμένει η κυβέρνηση να ανοίξει ο δρόμος της   ανάπτυξης ,   επιδιώκει να τα επιταχύνει, με τα χιλιάδες ειδοποιητήρια του ΚΕΑΟ, τις απειλές για την έναρξη των κατασχέσεων ακόμα και στην πρώτη κατοικία, με το νόμο χάρισμα στις τράπεζες για τα κόκκινα δάνεια. Κατηγορεί για φοροδιαφυγή  τους μικρούς εμπόρους , για να  συγκαλύψει   την φοροαπαλλαγή των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Η «ανταγωνιστικότητα», η «εξωστρέφεια», κάθε πτυχή της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι κομμένη και ραμμένη στα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Προϋποθέτει το τσάκισμα των  δικαιωμάτων μας , τον περιορισμό της οικονομικής δραστηριότητας των μικρών έμπορων  και τον εκτοπισμό ενός μεγάλου τμήματος τους από την αγορά. Γι’ αυτό συνεχίζει τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που προβλέπουν οι κατευθύνσεις της ΕΕ και του ΟΟΣΑ. Με την παραπέρα απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων και του ωραρίου, ανοίγει νέες προοπτικές και πεδία κερδοφορίας για τα μονοπώλια και υψώνει νέους φραγμούς στην δραστηριότητα χιλιάδων επαγγελματιών. Η ανάπτυξη δηλαδή που σχεδιάζεται  θα βρει καταχρεωμένους όσους από εμάς  καταφέρουν να επιβιώσουν μέχρι τότε και αρκετούς ακόμα στην ατελείωτη λίστα του φτηνού εργατικού δυναμικού που διαμορφώνεται προς όφελος των μεγαλοεπιχειρηματιών.
Απέναντι σε αυτήν την βάρβαρη πολιτική, ποια είναι η διέξοδος;
Πως θα μπει φραγμός στα αντιλαϊκά μέτρα που εφαρμόζονται; 
Δεν προσφέρει τίποτα η απομόνωση στους τέσσερις τοίχους του μαγαζιού. Η απογοήτευση και η ατομική λύση ενθαρρύνει τις αντιλαϊκές πολιτικές. Οι  ελπίδες για μερτικό από την όποια ανάπτυξη, δεν μπορούν να αντισταθμίσουν τις σημερινές δυσκολίες που διαιωνίζονται.  Η ανακούφιση από τα μεγάλα οικονομικά αδιέξοδα και η ικανοποίηση των αναγκών μας , δεν έρχεται από τα πάνω. Όλα αυτά τα χρόνια ζήσαμε τις κυβερνητικές εναλλαγές. Ζήσαμε και τις υποσχέσεις ότι με διαβουλεύσεις και κοινωνικούς διαλόγους θα βάλουμε φρένο στην επίθεση. Οι αγώνες που αναπτύχθηκαν το προηγούμενο διάστημα ενάντια στο αντιασφαλιστικό έκτρωμα της κυβέρνησης, δείχνουν το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε, κι ας ψηφίστηκαν τελικά τα μέτρα. Οι αγώνες αυτοί ανέδειξαν ότι πρέπει να χτιστεί  μια συμμαχία των μικρών έμπορων, των   αυτοαπασχολούμενων, της εργατικής τάξης, της φτωχής αγροτιάς  για να βάλει εμπόδια, να καθυστερήσει την εφαρμογή των αντιλαϊκών μέτρων ,για  να αποσπάσει μέτρα ανακούφισης.
Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι περισσότεροι αυτοαπασχολούμενοι και μικροί έμποροι  να καταλάβουν  την αναγκαιότητα   στην συλλογική δράση  να συμμετέχουν  ουσιαστικά στους συλλόγους τους .Έτσι θα κτίζεται το αντίπαλο δέος στο μαύρο μέτωπο της αντίδρασης. Έτσι θα μπορούν οι αγώνες να έχουν καλύτερα αποτελέσματα.
Τα πράγματα θα ήταν καλύτερα, αν ο συσχετισμός στο συνδικαλιστικό κίνημα πανελλαδικά αλλά και σε τοπικό επίπεδο δεν ήταν αρνητικός σε μια αγωνιστική προοπτική  . Σε τοπικό επίπεδο δυστυχώς με ευθύνη των συμβιβασμένων ηγεσιών παρατηρούμε σωματεία άμαζα, χωρίς συλλογικές διαδικασίες, χωρίς πρωτοβουλίες οργάνωσης της δράσης τους.
Οι ηγεσίες των συνδικαλιστικών οργανώσεων μας (ΕΣΕΕ ) έχουν σοβαρό μερίδιο ευθύνης για τη σημερινή κατάσταση με την στάση τους . 
Α)Αποπροσανατόλισαν από την ουσία των προβλημάτων και άφησαν απροετοίμαστους τους αυτοαπασχολούμενους, απέναντι στην επίθεση που έχει εξαπολυθεί σε βάρος τους τα τελευταία χρόνια. 
Β) Υπονόμευσαν κάθε αγωνιστική κινητοποίηση, καλλιεργώντας με την αδράνειά τους κλίμα αναμονής και ηττοπάθειας
Γ)Με την αυταπάτη της διαβούλευσης και του κοινωνικού διαλόγου «στρογγυλοκάθισαν»   στο  πλευρό των βιομηχάνων καλλιεργώντας αυταπάτες ότι έχουμε κοινά συμφέροντα.
Ποιος ξεχνά τους ύμνους της συνδικαλιστικής μας ηγεσίας  στην Ευρωπαϊκή ένωση  και τις ευκαιρίες που δήθεν ξανοίγονταν; Τα  «οφέλη» από τα προγράμματα των διάφορων ΚΕΚ ; Μετέτρεψαν πολλά σωματεία και τον σύλλογο μας σε φορείς δήθεν  επιμόρφωσης Τελικά μόνο στην εξαγορά συνειδήσεων και στην απαξίωση των συλλόγων μας  προσέφεραν. 
Οι συνδικαλιστικές μας ηγεσίες  αποκρύβουν συστηματικά την αλήθεια, ότι, τα σημερινά μέτρα είναι προϊόν σχεδιασμού με βάθος χρόνου, που ήρθαν για να μείνουν. Στηρίζουν τα συμφέροντα των μεγάλων εμπορικών επιχειρήσεων αλλά και  μιας μικρής ομάδας μεσαίων επιχειρήσεων, που διεκδικούν, θέσεις στην αγορά στις νέες συνθήκες, μακριά από τις αγωνίες και τις ανάγκες της μεγάλης πλειοψηφίας των μικρών έμπορων .  Γι΄αυτό και πίνουν νερό στο όνομα των πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης , της υγιούς επιχειρηματικότητας, της εξωστρέφειας και των κοινωνικών διαλόγων  .
Το προηγούμενο χρόνο, μετά και από την αλλαγή στην διοίκηση, στόχος του Εμπορικού Συλλόγου  Χανίων  στην τοπική κοινωνία  ήταν  η υπεράσπιση των συμφερόντων των αυτοαπασχολούμενων και μικρών έμπορων. Μπήκαμε μπροστά σε αγώνες για  την ανακούφιση των αυτοαπασχολούμενων, την κάλυψη των πιο επειγόντων αναγκών τους. Αποδείξαμε  στην πράξη ότι η αλληλεγγύη και η κοινή πάλη με τους εργαζόμενους, τους μικρούς αγρότες  είναι ο δικός μας μονόδρομος.
Γι αυτό και σήμερα  απευθυνόμαστε σε κάθε συνάδελφο ,σε κάθε σωματείο ,σε κάθε τίμιο συνδικαλιστή που καταλαβαίνει ότι «δεν πάει άλλο». Ότι η κατάσταση στο συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να αλλάξει, γιατί όσο διατηρείται αυτή η συμβιβασμένη τακτική  , τόσο θα παραμένουμε ανυπεράσπιστοι στην αντιλαϊκή επίθεση. Μπορούμε να ανεβάσουμε την συλλογική δράση σε κάθε σύλλογο. Μέσα από την μαζικοποίηση  των συλλόγων μας να δυναμώσει η αντίσταση και η αλληλεγγύη. Να  υψώσουμε τοίχος αντίστασης στην πολιτική που μας εξοντώνει . Να μην συμβιβαστούμε με τη φτώχια και την ανέχεια που μας προορίζουν.

Ζητάμε: 

Άμεση ένταξη των α/α στο αφορολόγητο όριο. Αύξησή του στις 20.000, με προσαύξηση 5.000 ευρώ για κάθε προστατευόμενο μέλος.

Κάτω οι φόροι. Να καταργηθούν οι ληστρικοί φορολογικοί νόμοι και τα χαράτσια. 

Να πληρώσει εδώ και τώρα το μεγάλο κεφάλαιο. Αύξηση της φορολογίας των μεγάλων επιχειρήσεων προοδευτικά στο 45%. 

Να σταματήσουν εδώ και τώρα οι διώξεις και οι κατασχέσεις πρώτης κατοικίας, επαγγελματικού εξοπλισμού και στέγης. Άμεση διαγραφή τμήματος των χρεών, τόκων και προσαυξήσεων, ευνοϊκές ρυθμίσεις για όλους τους α/α.

Δωρεάν υγεία-πρόνοια, πλήρης ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Καμιά πληρωμή για τις υπηρεσίες υγείας.

Κάτω τα χέρια από τις συντάξεις. Άμεση ανάκληση των βαρύτατων απωλειών των προηγούμενων χρόνων και κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων που ψηφίστηκαν πρόσφατα και τα τελευταία χρόνια.

Την κρίση, τα χρέη και τα ελλείμματα να πληρώσουν το μεγάλο κεφάλαιο που τα δημιούργησε. 

Οι ανάγκες των οικογενειών μας, δεν μπορούν να μπαίνουν στο κρεβάτι του Προκρούστη ανάλογα με τις απαιτήσεις των μονοπωλίων. Με τους εργαζόμενους, τους αγρότες, τους άνεργους, τους συνταξιούχους,  τους νέους και τις νέες ενάντια στα μονοπώλια, την ΕΕ, τις κυβερνήσεις που υπηρετούν τα συμφέροντά τους. Ενισχύουμε την κοινή δράση ενάντια στον κοινό αντίπαλο για την ανατροπή του . Υπάρχουν σήμερα οι δυνατότητες να ζήσουμε εμείς   και τα παιδιά μας  καλύτερα.   Ο πλούτος και οι τεράστιες παραγωγικές δυνατότητες της χώρας είναι η βάση για να καλυφθούν οι σύγχρονες πραγματικές ανάγκες της λαϊκής οικογένειας.