Μήπως, τελικά, υπάρχει πρόβλημα παιδείας; Μήπως κάτι περίεργο συμβαίνει στην ψυχή μας ως Ελλήνων και μας ωθεί στους πιο ακραίους παραλογισμούς; Γιατί τόσο εύκολά μεγάλη μερίδα των συμπατριωτών μας πιστεύει ότι μας «ψεκάζουν» από τα ουράνια; Γιατί εμπιστευόμαστε και παραδινόμαστε συναισθηματικά και ψυχικά σε αγύρτες, κομπογιαννίτες για οποιαδήποτε ασθένεια, χαρτορίχτρες και καφετζούδες για το παρόν και το μέλλον μας; Γιατί τόσο αστόχαστα ακολουθούμε λαοπλάνους και δημαγωγούς; Γιατί εκτιθέμεθα τόσο φθηνά σε όλον τον κόσμο για τον ανορθολογισμό μας σε καυτά ζητήματα, που πρέπει να επικρατήσει η λογική; Δεν είμαστε και δεν δηλώνουμε ως απόγονοι εκείνων των υπέροχων ανθρώπων (των προγόνων μας!), που εγκαθίδρυσαν στην ανθρώπινη σκέψη και συμπεριφορά τον ορθολογισμό;  

Σαν να μαζεύτηκαν αρκετά. Εισαγγελέας στη Βόρεια Ελλάδα διέταξε τη διενέργεια προκαταρκτικής έρευνας σε βάρος διοικητή μεγάλου ασφαλιστικού ταμείου. Ο τελευταίος είχε αρνηθεί να δεχτεί τις αιτήσεις ασφαλισμένων, που ζητούσαν συμψηφισμό των οφειλών τους με...  ομόλογα του «τρισεκατομμυριούχου» Αρτέμη Σώρρα! 

Δυστυχώς, δεν είναι η μόνη δικονομική ενέργεια που δημιουργεί δυσάρεστες εντυπώσεις.  Και για τη Δικαιοσύνη.  Και για τη Χώρα.   Και για το Λαό μας.  Υπάρχουν πολλά προηγούμενα.  Πριν τρία περίπου χρόνια το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών αθώωσε τον Σώρρα και ένα συνεργάτη του για διασπορά ψευδών ειδήσεων.  Θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη αυτή η απόφαση.  Το σκεπτικό είναι αυτό που προκαλεί.

Το Δικαστήριο της Πρωτεύουσας δέχτηκε ότι τα λεφτά του Αρτέμη Σώρρα είναι ... υπαρκτά!  Και όχι μόνο αυτό!  Προχώρησε και σε μια επιεικώς ακατανόητη ενέργεια.  Ζήτησε να διαβιβαστεί η δικογραφία στον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών. Για να διερευνήσει την τυχόν τέλεση αδικημάτων που διώκονται αυτεπάγγελτα.  Την ψευδή καταμήνυση και την ψευδή ανωμοτί κατάθεση για όποιον τόλμησε να καταμηνύσει τον Αρτέμη Σώρρα και το συνεργάτη του.  Και για όποιον τόλμησε να καταθέσει ανωμοτί ψευδώς ότι ο Σώρρας δεν έχει τα χρήματα που διαφημίζει!

Θα προσθέσω και ένα άλλο γεγονός.  Πριν κάποιους μήνες δημοσιογράφος ραδιοφωνικού σταθμού της Κρήτης ανέγνωσε τη μηνυτήρια αναφορά που υπέβαλε ο Δικηγορικός Σύλλογος Ηρακλείου κατά του Αρτέμη Σώρρα και συνεργατών του.  Οι οπαδοί του Σώρρα έσπευσαν να υποβάλουν μήνυση κατά του δημοσιογράφου, που απλώς ανέγνωσε τη μηνυτήρια αναφορά.  Σε λίγα λεπτά κινητοποιήθηκε η αστυνομική δύναμη Ηρακλείου για να συλλάβει το δημοσιογράφο!   Για να ακολουθηθεί η αυτόφωρη διαδικασία!  Ευτυχώς! Κάποιος αστυνομικός φρόντισε να ενημερώσει καταλλήλως το δημοσιογράφο. Έτσι αποφεύχθηκε η γελιοποίηση κορυφαίων θεσμικών διαδικασιών.  

Όλα αυτά προσβάλλουν την Ελληνική Δικαιοσύνη!   Για το αυτονόητο!  Μπροστά στη γενική κατακραυγή και τις σαφέστατες δηλώσεις όλων σχεδόν των κομμάτων, οι εισαγγελικές αρχές κινήθηκαν επιτέλους προς την αντίθετη κατεύθυνση. Εντελώς πρόσφατα. Η ζημιά, όμως, που έχει προκληθεί σε βάρος της έννομης τάξης, είναι τεράστια.

Όλα αυτά μας προσβάλλουν!  Ως χώρα και λαό! Σήμερα είναι ο Αρτέμης Σώρρας. Αύριο ποιος;

Δυστυχώς δεν είναι μόνο ο Αρτέμης Σώρρας. Είχαμε το νερό του Καματερού για τη θεραπεία του καρκίνου. Είχαμε τις διάφορες «Αγίες του Αιγάλεω». Η Παναγία επικοινωνούσε μαζί τους γράφοντας ανορθόγραφα μηνύματα στο στήθος τους. Είχαμε το διαβόητο «Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης» του Σεπτεμβρίου του 2014, με το οποίο θα πλημμύριζε όλη η φτωχολογιά από λεφτά, πολλά λεφτά. Είχαμε (και έχουμε ακόμα) αρκετούς που υποσχέθηκαν να διαγράψουν ολόκληρο το δημόσιο χρέος και ολόκληρο το ιδιωτικό χρέος. Τα ψέματα, τα πελώρια ψέματα, δεν έχουν τέλος.

Πραγματικά πιστεύω ότι ανήκουμε στους πιο έξυπνους λαούς. Μας «κόβει». «Πιάνουμε πουλιά στον αέρα». Είμαστε τολμηροί στις αναζητήσεις μας. Γι' αυτό και φτιάξαμε θαύματα. Όπου εποικήσαμε, αλλάξαμε όλα τα δεδομένα. Και τα οικονομικά και τα πολιτικά και ιδεολογικά. 

Τελικά, γιατί αυτή πελώρια αντίφαση στη συμπεριφορά και στις αντιδράσεις μας; Δεν είμαστε από τους πιο υποψιασμένους λαούς; Τότε, τι φταίει; Δύο είναι οι κυρίαρχοι παράγοντες. Ο πρώτος συνδέεται με τις ιστορικές εκείνες φάσεις, που η απελπισία ήταν το κυρίαρχο συναίσθημα και κατάσταση. Απ’ τα πολύ παλιά χρόνια μέχρι και σήμερα Ο δεύτερος λόγος είναι πιο ουσιαστικός και έχει στρατηγική σημασία. Όταν και όπου κυριαρχούν οι λαϊκιστές και οι δημαγωγοί και οδηγούν αυτοί τα πράγματα, τότε στο δημόσιο λόγο οι λέξεις δεν έχουν καμιά αξία. Ούτε περιεχόμενο. Κανένας δεν κατανοεί τις ίδιες λέξεις με το ίδιο περιεχόμενο.