Αν η πραγματικότητα δεν συμβαδίζει με τις επιθυμίες μας τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα, λέει η παλιά καλή ρήση, με μεγάλη εφαρμογή στη σύγχρονη Ελλάδα. Καθώς η συζήτηση περί δραχμής έχει επανέλθει δριμύτερη, ίσως έχει τη σημασία της η συνέντευξη του πρώην υπουργού κ. Λαφαζάνη, ενός ανθρώπου που αν και διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο στην άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ, επέλεξε να παραμείνει πιστός στις όποιες πεποιθήσεις του. Επιπλέον, τα όσα ο πρώην υπουργός υποστηρίζει ελάχιστα απέχουν από την συντριπτική πλειοψηφία των υποστηρικτών της δραχμής. Υπ αυτή την έννοια τα όσα είπε σε συνέντευξη του στο Liberal.gr, καλό είναι να τα γνωρίζουν όσο το δυνατό περισσότεροι. Γιατί άλλο είναι να διαλυθεί το ευρώ οπότε θα δημιουργηθεί ένας δρόμος επιστροφής στα εθνικά νομίσματα και άλλο να φύγουμε από μόνοι μας, με βάση το σχεδιασμό των πολιτικών μας. Και όλοι γνωρίζουμε πόσο καλοί είναι στο άθλημα…

Ο κ. Λαφαζάνης λοιπόν χρησιμοποιεί τις δυσκολίες που η Ε.Ε. αντιμετωπίζει, για να θεωρήσει βέβαια την διάλυση της. Και αφού θα διαλυθεί, γιατί να μη φύγουμε εμείς πρώτοι; Χαρακτηρίζει το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης σαν τέταρτο μνημόνιο χωρίς κανένα θετικό για τη χώρα, αφού η ένταξη μας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης δεν θα έχει σημαντική επίπτωση στην οικονομία. Στη συνέχεια καταπιάνεται με τις κοσμοθεωρίες (ανακατεύει Τραμπ, Πούτιν, Γερμανούς, Γάλλους και Ιταλούς) για να καταδείξει το αναπόφευκτο τέλος του ευρωπαϊκού ονείρου και να μπει στην ουσία: οι δημοσκοπήσεις που δείχνουν την προτίμηση των πολιτών στο ευρώ είναι καθοδηγούμενες, αντίθετα άλλη δημοσκόπηση δείχνει πως η πλειοψηφία των πολιτών επιθυμεί την επιστροφή στη δραχμή.

Με την ευκαιρία κατηγορεί τα Μέσα Ενημέρωσης ως «καθεστώς που συνιστά μια διαπλεκόμενη υπερεξουσία στη χώρα μας». Ξεδιπλώνοντας επί μέρους το σχέδιο του, επιμένει πως όταν το λαϊκό μέτωπο (που θα σχηματιστεί) πάρει την εξουσία, «θα εθνικοποιήσει τις τράπεζες ώστε να εφαρμόσουν αποκλειστικά αναπτυξιακή και κοινωνική πολιτική». «Με το εκδοτικό προνόμιο και μέσω της Εθνικής Κεντρικής Τράπεζας θα μπορεί να υπάρξει μια πολύ μεγάλη ρευστότητα στην οικονομία μας με ιδιαίτερα ευνοϊκούς όρους και με σχεδόν μηδενικά επιτόκια», συνεχίζει. Ο διπλασιασμός του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και ένα μεγάλο χρηματοδοτικό πρόγραμμα θα οδηγήσουν σε μια επενδυτική Άνοιξη κυρίως στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Η περιορισμένη, σχεδιασμένη και στοχευμένη υποτίμηση του νομίσματος, θα δώσει μεγάλη ώθηση στην ανάπτυξη. Τα έσοδα από εμβάσματα, τουρισμό και εξαγωγές εξασφαλίζουν πως δεν θα υπάρξουν ελλείψεις σε είδη πρώτης ανάγκης. Τέλος, το χρέος θα διαγραφεί και θα διεκδικηθούν 300 τουλάχιστον δις, πολεμικές αποζημιώσεις.

Ο κ. Λαφαζάνης δεν είναι καλύτερος ή χειρότερος από τους υπόλοιπους πολιτικούς μας, είναι απλά ένας από αυτούς. Η ρηχότητα της σκέψης και η ευκολία που με τόση σιγουριά προτείνει την αυτοκαταστροφή μας είναι συγκλονιστικές. Το καλό είναι πως τουλάχιστον δεν κρύβεται…