Μεγάλη θλίψη έχει προκαλέσει το τραγικό περιστατικό του χαμού της άτυχης 62χρονής Ερμιόνης Τζιάκη την περασμένη Κυριακή στα βουνά πάνω από το χωριό Ασκύφου στα Χανιά που κηδεύτηκε σήμερα στο Κακοδίκι Σελίνου.

Το χρονικό του συμβάντος

Η άτυχη γυναίκα μαζί με μία παρέα 7 ατόμων ξεκίνησαν το πρωί της περασμένης Κυριακής με σχεδιασμό από τις προηγούμενες ημέρες να φτάσουν στην κορυφή Κάστρο.

Στην πορεία όμως άλλαξε ο σχεδιασμός τους και αποφάσισαν να ανέβουν την κορυφή Φανάρι, μία από τις πιο επικίνδυνες της περιοχής, που φτάνει σε υψόμετρο 2.170 μέτρα. 

Άφησαν τα οχήματα τους λίγο πριν το οροπέδιο της Ταύρης και σύμφωνα με πληροφορίες κινήθηκαν προς το καταφύγιο Ταύρης και τη Νιάτο προκειμένου να ανέβουν στο Φανάρι διασχίζοντας τη διαδρομή από ανατολικά και νότια από την κορυφή Κακό Καστέλι.

το οροπέδιο της Νιάτου

Κορυφή Κακό Καστέλι

Εκεί κάπου κατά την ανάβαση προς το Φανάρι και λίγο πριν τη 1 το μεσημέρι, έγινε το τραγικό συμβάν, κατά το οποίο η γυναίκα έπεσε στην πλαγιά, σε βάθος όχι παραπάνω των 50-60 μέτρων (όχι 300 όπως αρχικά είχε γραφτεί) και κατέληξε σε ένα μικρό πλάτωμα που λέγεται Λαγκάδα.

Κορυφή Φανάρι

Η Κορυφή Φανάρι - φωτό Γ. Χουλαδάκης

Αμέσως η παρέα της άτυχης 62χρονης επικοινώνησε με τον διεθνή αριθμό 112 και ενημέρωσε για το συμβάν με αποτέλεσμα να κινητοποιηθεί η Πυροσβεστική και η ΕΜΑΚ. Ταυτόχρονα δύο από τα μέλη της ομάδας ξεκίνησαν για τον κεντρικό δρόμο και έφτασαν στο χωριό της Ίμπρου. 

Αμέσως ξεκίνησαν δύο ομάδες των 3 ατόμων αποτελούμενες από πολύ έμπειρους διασώστες της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Χανίων που επιχειρούν άμεσα σε τέτοιες περιπτώσεις, ενώ μία τρίτη ομάδα του Ορειβατικού Συλλόγου Χανίων ξεκίνησε για την Ταύρη, προκειμένου να ανοίξει το καταφύγιο στην περίπτωση που χρειαστεί να μεταφερθεί κάποιος εκεί. 

Την ίδια στιγμή κινητοποιήθηκε και η ομάδα της ΕΜΑΚ από το Ηράκλειο και ζητήθηκε λίγο μετά τις 1 το μεσημέρι και η συνδρομή ελικοπτέρου από το Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Διάσωσης.

Περίπου στις 16:20 έφτασε από το Ηράκλειο η ομάδα της ΕΜΑΚ λίγο πριν το Οροπέδιο της Ταύρης, απ΄όπου αμέσως ξεκίνησε την ανάβαση, ενώ εκείνη την ώρα έφτασε στο σημείο που ήταν η άτυχη γυναίκα η πρώτη ομάδα της Πυροσβεστικής, αφού η διαδρομή ήταν πάρα πολύ δύσκολη και χρειάστηκε να περπατήσουν πάνω απο 3 ώρες.

Λίγο μετά τις 16:40, καθώς ήμασταν για το ρεπορτάζ κοντά στο Οροπέδιο της Ταύρης, είδαμε το Super Puma να διεξάγει αρχικά έρευνα στο Οροπέδιο Ασκύφου από και προς το χωριό της Ίμπρου. 

Το Super Puma πάνω απο τα Ασκύφου

 

Αμέσως ειδοποιήσαμε το κέντρο επιχειρήσεων της ΕΜΑΚ στο Ηράκλειο ότι το ελικόπτερο ψάχνει σε λάθος σημείο και έπρεπε να κινηθεί Βορειοδυτικά από τα Ασκύφου. Μετά από λίγο πέταξε το ελικόπτερο πάνω από το σημείο που βρισκόμασταν, κοντά στις κεραίες κινητής τηλεφωνίας στο δρόμο προς την Ταύρη και περίπου στις 17:20 - 17:30 ενημερωθήκαμε ότι έχουν παραλάβει την άτυχη γυναίκα. 

Ο χάρτης της περιοχής με τα σημεία κατά προσέγγιση

Πολλά τα ερωτηματικά…

Εκτός όμως από το τραγικό αυτό συμβάν υπάρχουν και μία σειρά ερωτηματικά που πρέπει να απαντηθούν, ώστε να αποφύγουμε παρόμοια περιστατικά στο μέλλον, αλλά και για να είμαστε προετοιμασμένοι.

Ένα βασικό ερώτημα είναι γιατί δεν δημιουργείται βάση της ΕΜΑΚ και στα Χανιά, αφού οι περισσότερες διασώσεις που γίνονται κάθε χρόνο είναι στα Λευκά Όρη και γενικότερα στο Ν. Χανίων. 

Σε επικοινωνία που είχαμε με τον Περιφερειακό Διοικητή Κρήτης της Π.Υ. κ. Γιάννη Μαραγκάκη ενημερωθήκαμε ότι η έδρα της ΕΜΑΚ δεν μπορεί να μετακινηθεί, αλλά και ούτε μπορεί να δημιουργηθεί δεύτερη στα Χανιά, ωστόσο έχουν κάνει όλες τις απαραίτητες ενέργειες ώστε να εξοπλιστεί και να πιστοποιηθεί κατάλληλα η ομάδα των διασωστών πυροσβεστών που βρίσκεται στα Χανιά και η οποία έφτασε πρώτη στο σημείο. 

Ένα δεύτερο ερώτημα είναι γιατί στην Κρήτη δεν υπάρχει σε μόνιμη βάση ελικόπτερο που να μπορεί να επιχειρεί σε ανάλογες περιπτώσεις, ενώ για παράδειγμα στο συγκεκριμένο περιστατικό χρειάστηκε να έρθει από τη Ρόδο, που μαζί με την σχετική έγκριση χρειάστηκε πάνω από 4 ώρες για να βρεθεί στα Χανιά.

Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει ελικόπτερο στην Κρήτη, ένα Agusta Bell με έδρα το Ηράκλειο, το οποίο όμως για λόγους που γνωρίζει μόνο το Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Διάσωσης, δεν επιλέχθηκε για το περιστατικό, αλλά προτίμησαν να στείλουν Super Puma από τη Ρόδο. 

Να σημειωθεί βέβαια ότι τα Super Puma έχουν πολύ περισσότερες επιχειρησιακές δυνατότητες από τα Agusta Bell και ίσως αυτός να ήταν ο λόγος, καθώς η περιοχή ήταν πολύ δύσκολή με μεγάλο υψόμετρο και πολλά ρεύματα αέρα.

Το τρίτο ερώτημα είναι γιατί το ελικόπτερο την ημέρα της διάσωσης έψαχνε για πάνω από μισή ώρα σε λάθος σημείο, γιατί έκανε πτήσεις πάνω από το οροπέδιο Ασκύφου και χρειάστηκε ο γράφων να επικοινωνήσει με το συντονιστικό της Πυροσβεστικής να τους ενημερώσει ότι το ελικόπτερο θα πρέπει να κινηθεί Δυτικά – Βορειοδυτικά από το σημείο που βρισκόταν.

Θα πρέπει εδώ να πούμε ότι τον συντονισμό της επιχειρήσης τον είχε το Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Διάσωσης, οι πιλότοι ήξεραν τις συντεταγμένες, ωστόσο σύμφωνα με το ρεπορτάζ μας δεν υπήρχε άμεση επικοινωνία των πιλότων με τα πεζοπόρα τμήματα, μία παράμετρος που μάλλον έκανε πιο δύσκολη την προσέγγιση στο σημείο. Ενώ η άλλη εκδοχή είναι ότι οι πιλότοι έκαναν αναγνώριση της περιοχής. 

Επίσης σημαντικό είναι να αναρωτηθούμε αν τα άτομα που βρέθηκαν εκείνη την ημέρα στο βουνό είχαν την εμπειρία να βρίσκονται εκεί, σε μία τόσο δύσκολη διαδρομή προς την κορυφή Φανάρι, που όπως λένε οι έμπειροι του χώρου θεωρείται από τις επικίνδυνες της χανιώτικης μαδάρας.

Αυτό σαφώς δεν το γνωρίζει κανείς, αλλά μόνο τα ίδια τα άτομα που συμμετείχαν στην εκδρομή και σε κάθε περίπτωση ένα τέτοιο περισταστικό μπορεί να συμβεί στον οποιονδήποτε ορειβάτη, έμπειρο ή μη.

Και τέλος και πιο σημαντικό είναι αυτό που μας δήλωσε νωρίτερα ο Πρόεδρος του Ορειβατικού Συλλόγου Χανίων κ. Σταύρος Μπαδογιάννης, με τον οποίο μιλήσαμε και του ζητήσαμε να μας σχολιάσει το περιστατικό ο οποίος μας είπε σχεδόν μονολεκτικά:

Μάτια ανοιχτά, εκπαίδευση, κατάλληλη παρέα, επιλογή του μέρους με βάση τις δυνατότητες μας και γενικά να έχουμε το γνώθι σ'αυτόν όταν πηγαίνουμε στο βουνό