Σαν σήμερα, ο 20χρονος Χανιώτης λυράρης βρήκε τραγικό θάνατο σε τροχαίο δυστύχημα στη λεωφόρο Σούδας.

Ήταν περίπου 5 το πρωί της 22ας Μαΐου 2016, όταν το νήμα της ζωής του 20χρονου λυράρη Γιάννη Γδοντάκη, κόπηκε πρόωρα στη σφοδρή πρόσκρουση του αυτοκινήτου του πάνω σε ευκαλύπτους στη λεωφόρο Σούδας.

Το  σοκ για τη Χανιώτικη κοινωνία ήταν πολύ μεγάλο καθώς ήταν δύσκολο να γίνει πιστευτό πως χάθηκε ένας 20χρονος  αγαπητός σε όλους.

Έναν χρόνο μετά και το σημείο της πρόσκρουσης δεν θυμίζει την εφιαλτική εικόνα που είχε εκείνο το ξημέρωμα, αλλά το μνημείο που δημιούργησαν οι οικείοι του εκεί θα θυμίζει για πάντα σε όλους τους διερχόμενους πως εκεί χάθηκε ένας άνθρωπος.

Ένας νέος άνθρωπος , ένας ελπιδοφόρος καλλιτέχνης που είχε πολλά να δώσει στην παραδοσιακή κρητική μουσική.

Το ετήσιο μνημόσυνο  τελέστηκε την Κυριακή στον Ι.Ν. Αγίου Ιωάννου στον Πρασσέ Κυδωνίας, ενώ συγγενείς και φίλοι  αφιέρωσαν πολλές μαντινάδες και στίχους στην μνήμη του αδικοχαμένου παλικαριού.

Χαρακτηριστικοί είναι οι στίχοι των γονιών και του αδελφού του.

Στη μνήμη του αγαπημένου μας παιδιού Γιάννη Γδοντάκη

Ένας χρόνος επέρασε Γιάννη χωρίς εσένα και μέρα δεν επέρασε χωρίς μάθια κλαμένα

Ένας χρόνοις επέρασε που ήρθε ο καημός μας και έσβησε από το πρόσωπο κάθε χαμόγελό μας

Να ήξερες Γιάννο μου γλυκέ πόσο πονεί η καρδιά μας που έφυγε από δίπλα μας ένα από τα δυό παιδιά μας

Μας λείπει υο χαμόγελο και αυτή η ζεστή ματιά σου μας λείπει και η λύρα σου και η κορμοστασιά σου.

Να πεις του χάρου Γιάννη μου πως ήσουνα παιδί μας και να σε σβήσει δεν μπορεί απ’ την ανάμνησή μας.

Μα δεν πονώ μόνο εγώ πονεί και ο αδελφός σου πονεί και η δόλια η μάνα σου και καίει μας ο καημός σου.

Μόνο η μάνα του Χριστού μπορεί να καταλάβει πως ζει η μάνα την ζωή όταν το γιό της θάβει.

Άλλαξε όψη η μάνα σου κι εγώ και ο αδελφός σου, θέλουμε μα δεν κρύβεται στο πρόσωπο ο καημός σου.

Με τον καημό σου Γιάννη μου  με κείνο θ’ αποθάνω δεν τηνε θέλω την ζωή στο κόσμο τον αποπάνω.

Τίποτα δεν με νοιάζει μπλιό, πράμα δεν έχει αξία αφού έχασα εσέ Γιαννιό γλυκιά μου παρουσία.

Όποτε νοιώσεις Γιάννη μου ότι με θες κοντά σου να ξέρεις είμαι έτοιμος να’ρθω στην αγκαλιά σου.

Παίζε Γιαννιό την λύρα σου, λέγε τα, τα τραγούδια και γλέντιζε όπως ήξερες τα άλλα αγγελούδια.

Στις 22 του Μάη εθρήνησε ο ήλιος το φεγγάρι και κέρδισε ο παράδεισος έναν καλό λυράρη.

Να’σαι καλά εκεί ψηλά και να’χεις την ευχή μας που βγαίνει από μέσα από τις καρδιές και με΄σα από την ψυχή μας.

Ευχόμαστε και προσευχόμαστε ο καλός Θεός να σ’έχει στην αγκαλιά του.

Οι γονείς σου και ο αδελφός σου