Δύσκολα θα φανταζόταν κανείς ότι οι ηγέτες των ισχυρότερων κρατών θα είχαν ξοδέψει σε ελάχιστο χρόνο σχεδόν όλο το πολιτικό τους κεφάλαιο, ενώ μια πολύπλευρη κρίση βρίσκεται προ των πυλών. Μόνο κάποιος πραγματικά απαισιόδοξος θα μπορούσε να προβλέψει ότι οι πιο ισχυροί ηγέτες του πλανήτη θα λειτουργούσαν σε ένα κενό ιδεών, ότι θα βρίσκονταν μονίμως ένα ή και περισσότερα βήματα πίσω από τις εξελίξεις, ότι το γόνιμο έδαφος της πολυφωνίας θα έδινε τη θέση του σε μια στείρα κακοφωνία. Και θα έπρεπε να είναι αθεράπευτα κακεντρεχής για να σκεφτεί ότι κανείς τους δεν θα ήταν διατεθειμένος να θυσιάσει απολύτως τίποτα, και πολύ περισσότερο τις διακοπές του - κατά τα φαινόμενα το ιερό τοτέμ της σύγχρονης δυτικής κουλτούρας, σχολιάζουν Τα Νέα.

Μοιάζει σχεδόν ανεξήγητο το γεγονός ότι κατά τη στιγμή που η ιταλική οικονομία δέχεται μια επικίνδυνη κερδοσκοπική επίθεση ο πρωθυπουργός της χώρας ανέβαλε για τις 18 Αυγούστου τη σύγκληση του υπουργικού συμβουλίου, γιατί «έχουμε Δεκαπενταύγουστο».

Οτι ο Γάλλος πρόεδρος βρισκόταν στο εξοχικό του στη Γαλλική Ριβιέρα και ο πρωθυπουργός του στην Τοσκάνη, όταν βοούσαν οι φήμες ότι το επόμενο θύμα των κερδοσκόπων θα ήταν η Γαλλία.

Οτι ο Βρετανός υπουργός Οικονομικών θα διασκέδαζε αμέριμνος στο Τζουράσικ Παρκ των στούντιο της Γιουνιβέρσαλ στο Λος Αντζελες ή ότι και τα 15 μέλη μιας κυβέρνησης - της ιρλανδικής - που σχηματίστηκε μόλις τον περασμένο Μάρτιο θα εγκατέλειπαν ομαδικά το Δουβλίνο σαν ανέμελο γκρουπ συνταξιούχων τουριστών.

Την ώρα που κοινοτικός αξιωματούχος παρατηρούσε ότι η «Ευρωπαϊκή Ενωση είναι σαν να έχει κλείσει» και ο Αμερικανός πρόεδρος ετοιμάζει τις βαλίτσες του για τον αγαπημένο προορισμό των αμερικανών προέδρων, ο Vix, ένας δείκτης που μετρά τις προσδοκίες των επενδυτών σχετικά με τις διακυμάνσεις του Χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης τις προσεχείς τριάντα ημέρες, ανέβαινε στα ύψη. Αυτό σημαίνει ότι οι αγορές ανησυχούν.

«Ο Αύγουστος είναι ιερός μήνας στην Ευρώπη και οι Ευρωπαίοι ηγέτες παίρνουν χρόνο για τον εαυτό τους αυτή την περίοδο. Αλλά φέτος, αυτή η επίμονη ανυπαρξία τραυματίζει την παγκόσμια οικονομία» δήλωνε προ ημερών ένας οικονομικός αναλυτής.

Προτού σπεύσει να κατηγορήσει κανείς τους ευρωπαίους ηγέτες για παχυδερμισμό και δει με καχυποψία την εμμονή τους να τιμούν τα μπάνια του λαού περισσότερο από τον ίδιο τον λαό, θα πρέπει να σταθεί στο έλλειμμα ηγεσίας και συντονισμού που εμφανίζει η Ευρώπη, στην πεποίθηση ότι η κρίση θεραπεύεται μόνο με πακέτα λιτότητας, στη βεβαιότητα ότι η χαμένη αξιοπιστία της οικονομίας κερδίζεται μόνο με σκληρή αποταμίευση παρότι κανένας γεμάτος κουμπαράς δεν φέρνει ανάπτυξη αν δεν σπάσει. Οι απαντήσεις θα δοθούν σύντομα - οι διακοπές δεν τελειώνουν πάντα πολύ γρήγορα;