«Η αινιγματική Μόνα Λίζα μπορεί να ήταν... άνδρας». Σε αυτήν τη διαπίστωση κλίνουν οι επιστήμονες, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνά τους, ώστε να περιπλέκονται ακόμη περισσότερο οι υποθέσεις για τον διάσημο πίνακα.

Σύμφωνα με την Daily Mail, ο ερευνητής Σιλβάμο Βιντσέτι δήλωσε ότι η κυρίαρχη επιρροή για τον πίνακα αλλά και το μοντέλο που πόζαρε για τον Λεονάρντο Ντα Βίντσι ήταν ο μαθητευόμενός του και για πολλά χρόνια σύντροφός του Τζιαν Τζιάκομο Κάπροι, γνωστός και ως... Σαλάι.

Παράλληλα, ο Ιταλός ερευνητής δήλωσε ότι το πορτρέτο αναπαριστά μια σύνθεση των επιστημονικών, καλλιτεχνικών και φιλοσοφικών πεποιθήσεων του Λεονάρντο. Και αυτό γιατί ο καλλιτέχνης εργάστηκε πάνω σε αυτό διάφορα χρονικά διαστήματα για πολλά χρόνια, υποβλήθηκε σε διαφορετικές επιρροές και πηγές έμπνευσης και ο καμβάς είναι γεμάτος κρυμμένα συμβολικά μηνύματα.

Δήλωσε χαρακτηριστικά: «Η Μόνα Λίζα πρέπει να αναγνωσθεί σε διάφορα επίπεδα, όχι ακριβώς όπως ένα πορτρέτο».

Αυτή είναι μία από τις πολλές θεωρίες που έχουν κυκλοφορήσει κατά τη διάρκεια των δεκαετιών σχετικά με την ταυτότητα της Μόνα Λίζα και τη σημασία του περίφημου αινιγματικού της χαμόγελου. Άλλοι είπαν ότι η ζωγραφική ήταν μια μεταμορφωμένη αυτοπροσωπογραφία του καλλιτέχνη κι άλλοι υποστήριξαν ότι είναι η εικόνα μιας γυναίκας σε συνδυασμό με το πρόσωπο ενός Φλωρεντιανού εμπόρου.

Ο Σαλάι συνεργάστηκε με τον Λεονάρντο για περισσότερες από δύο δεκαετίες, αρχίζοντας από το 1490. Ο Βιντσέτι περιγράφει τη σχέση τους ως «διφορούμενη», και οι περισσότεροι ιστορικοί της τέχνης συμφωνούν ότι ήταν εραστής του Ντα Βίντσι.

«Αρκετά έργα του διάσημου ζωγράφου, συμπεριλαμβανομένου και του “Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή” αλλά και το λιγότερο γνωστό “Άγγελος ενσαρκωμένος”, βασίστηκαν στον Σαλάι», δήλωσε ο Βιντσέτι σε συνέντευξη Τύπου στο Foreign Press Association.

«Αυτοί οι πίνακες δείχνουν ένα λεπτοκαμωμένο, θηλυπρεπή νεαρό άνδρα με μακριές καστανοκόκκινες μπούκλες», υπογράμμισε. Μάλιστα τόνισε ότι οι ομοιότητες με τη μύτη και το στόμα του Σαλάι είναι εκπληκτικές. Ο Σαλάι ήταν αγαπημένο μοντέλο του Ντα Βίντσι και σίγουρα έχει προσθέσει χαρακτηριστικά του στο εν λόγω πορτρέτο.

Ωστόσο, δεν είναι η πρώτη φορά που το όνομα του Σαλάι έχει συσχετισθεί με τη Μόνα Λίζα, αν και μερικοί επιστήμονες εξέφρασαν σκεπτικισμό. Ο Βιντσέτι δεν έχει αποκλείσει ότι ο ζωγράφος είχε και άλλου είδους επιρροές. Μια πρώτη έμπνευση θα μπορούσε να ήταν η σύζυγος του Φλωρεντιανού εμπόρου. Αν και οι ιστορικοί της Τέχνης αναφέρουν ότι άρχισε να ζωγραφίζει τη Μόνα Λίζα το 1503, ο Βιντσέτι σημειώνει τα τέλη του 1490 ως απαρχή του έργου.

Πέρασαν αρκετά χρόνια, μελετώντας το χαμόγελο της Μόνα Λίζα, τελικά ίσως το μυστικό της ταυτότητας του προσώπου που πόζαρε να βρίσκεται στα μάτια. Βέβαια, νέα στοιχεία για τους κώδικες του αριστουργήματος και αλλεπάλληλες αναλύσεις με ακτίνες Χ έδωσαν στους ειδικούς απαντήσεις για τον τρόπο που ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι, κατάφερε να επιτύχει την αινιγματική μορφή στο χαμόγελο της Μόνα Λίζα, μέσω ενός κωδικοποιημένου χειρόγραφου του Λεονάρντο Ντα Βίντσι.



(ΑΠΕ)