Η δεύτερη της… χανιώτικης παρέας της εθνικής υδατοσφαίρισης γυναικών, η Ηλέκτρα Ψούνη, βρέθηκε για λίγες ημέρες στα Χανιά και το Flashnews.gr δεν έχασε την ευκαιρία για μια ενδιαφέρουσα συζήτηση με το άλλο «χρυσό» κορίτσι που συμμετείχε στον θρίαμβο στην Σαγκάη.

Η 26χρονη αμυντικός μίλησε στον Λευτέρη Αντωνακάκη για την σπουδαία επιτυχία της κατάκτησης του χρυσού στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα, τις διακρίσεις και τα προβλήματα στον Ολυμπιακό της περασμένης περιόδου αλλά και για τις μνήμες που της… ξύπνησε η παρουσία της στο κολυμβητήριο Χανίων.


«Η επιτυχία αντιπροσωπεύει κάτι παραπάνω και για εμάς και για τον κόσμο»

Ηλέκτρα ποια είναι τα συναιασθήματά του μετά από την σπουδαία επιτυχία της εθνικής με την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στην Σαγκάη;

«Ήταν απίστευτη ικανοποίηση, πολύ μεγάλη χαρά. Ειδικά μετά από δύσκολες καταστάσεις και προετοιμασίες τα προηγούμενα χρόνια επιβραβεύτηκαν οι κόποι μας και ο στόχος επετεύχθη».

Έχεις συνηδειτοποιήσει μετά από τόσο καιρό την σημασία αυτής της επιτυχίας;

«Στην αρχή δεν το είχαμε συνηδειτοποιήσει. Όσο ήμασταν εκεί καμία δεν το πίστευε. Γιατί δεν πήγαμε εξ’ αρχής με αυτόν τον στόχο. Όταν γυρίσαμε στην Ελλάδα και είδαμε και την αντιμετώπιση του κόσμου τότε το συνηδειτοποιήσαμε».

Μιλάμε στην ουσία για την μεγαλύτερη διάκριση αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος.

«Ναι, είναι η μεγαλύτερη επιτυχία σε ομαδικό άθλημα. Είναι κάτι σπουδαίο αλλά δεν μένουμε σε αυτό. Ήταν σε ένα καιρό δύσκολο, που η Ελλάδα περνάει δύσκολα και ο κόσμος δεν αισθάνεται καλά και νομίζω αυτή η επιτυχία αντιπροσωπεύει κάτι παραπάνω και για εμάς και για όλο τον κόσμο. Αυτό δίνει ακόμα παραπάνω σημασία σε αυτό που πετύχαμε και μας κάνει χαρούμενες».

Είναι η πιο επιτυχημένη εθνική ομάδα; Έχετε πάρει μετάλλιο σε όλες τις σπουδαίες και μεγάλες διοργανώσεις.

«Το πόλο είχε παράδοση πολλά χρόνια. Έχουνε περάσει πάρα πολύ καλές ομάδες όπως και η εθνική του 2004 στην Ολυμπιάδα που σημείωσε μια τεράστια επιτυχία και η ομάδα ήταν πάρα πολύ καλή. Οι παίκτριες που είχε δεν ξέρω αν ξαναπεράσουνε. Το καλό είναι ότι υπάρχει εξέλιξη και έρχονται νέα κορίτσια από κάτω και η εθνική καταφέρνει να είναι ψηλά κάθε χρόνο. Είναι πάρα πολύ δύσκολο για μία ομάδα αυτό. Να διατηρήσει την καλή ποιότητα και να μείνει στην κορυφή σε μια διάρκεια πολλών ετών».

Μπορεί να υπάρξει διάρκεια και να έρθουν κι άλλες επιτυχίες; Έχετε βάλει στόχο πλέον την Ολυμπιάδα.

«Τώρα είναι πιο δύσκολο βέβαια. Γιατί παλιά σαν καινούργια ομάδα δεν μας είχαν σε ιδιαίτερη υπόληψη, μας υποτιμούσαν κιόλας. Φέτος και από του χρόνου ακόμα περισσότερο όλες οι ομάδες θα προτιμάνε να μας αποφύγουν. Ο στόχος τώρα είναι η πρόκριση στην Ολυμπιάδα. Είναι πάρα πολύ δύσκολο αυτό και ουσιαστικά το να πας καλά στην Ολυμπιάδα στο δικό μας το άθλημα είναι πιο εύκολο από το να προκριθείς έτσι όπως έχουν έρθει οι καταστάσεις. Τώρα πρέπει να είμαστε πολύ σοβαρές και πολύ πιο συγκεντρωμένες. Να κάνουμε περισσότερη προπόνηση γιατί θα είναι πιο δύσκολα από τις προηγούμενες χρονιές. Πιστεύω ότι θα τα κατάφερουμε. Έχουμε αποδείξει ότι έχουμε σταθερότητα και δυνατότητα βελτίωσης».

Όσον αφορά το Παγκόσμιο ποιο ήταν το μεγαλύτερο εμπόδιο για το χρυσό, μιας και στον τελικό η Κίνα φάνηκε ως ο ιδανικότερος αντίπαλος παρά το ότι ήταν «οκοδέσποινα»;

«Η καλύτερη ομάδα για εμάς ήταν η Ρωσία ειδικά φέτος. Νομίζω ότι αυτή η νίκη εις βάρος της μας έδωσε την ψυχολογία και την πίστη στον εαυτό μας ότι μπορούμε να κερδίσουμε οποιαδήποτε ομάδα. Γιατί η Ρωσία έκανε μια καταπληκτική πορεία όλο τον χρόνο και είχε αποδείξει ότι ήταν η καλύτερη από τις υπόλοιπες, εκτός από εμάς εκ των υστέρων. Αυτή η νίκη ήταν πολύ καθοριστική».

Το σχόλιο σου για τον τελικό όπου ήσουν άτυχη και «φορτώθηκες» με γρήγορες αποβολές.

«Προτιμούσαμε την Κίνα σε σχέση με την Ρωσία για τον τελικό αλλά όταν παίζεις στην έδρα της με φιλάθλους, ξέραμε ότι θα αντιμετωπίσουμε εχθρική διαιτησία, το είχαμε στα υπόψην μας, ξέραμε ότι θα παίξουμε πολύ με παίκτη λιγότερο αλλά είχαμε την εμπειρία από συμμετοχές σε τελικούς να αντιμετωπίσουμε δύσκολες διαιτησίες, καταστάσεις, σκλήρό παιχνίδι και άδικο παιχνίδι. Από αυτήν την άποψη δεν ήταν το καλύτερο να παίξουμε με την Κίνα αλλά ήμασταν καλά προετοιμασμένες για όλα αυτά».

Το μυστικό της επιτυχίας τελικά ποιο ήταν;

«Υπήρχε πάνω από όλα θέληση και όρεξη για το χρυσό και για ένα μετάλλιο μετά από όλα αυτά που έχουμε περάσει. Η ομάδα αυτή συνδυάζει πολλά μαγικά συστατικά όπως είναι η εμπειρία, η θέληση, έχουμε 9 κορίτσια που προσφέρουν κάτι καινούργιο, γίνεται πολύ δουλειά και έχουμε πολύ συγκρατημένη σκέψη. Αυτό σε συνδυασμό με τις εμπειρίες των προηγούμενων χρόνων, που ήταν πολύ χρήσιμες για το πώς θα αντιμετωπίσουμε κάθε παιχνίδι, τον ημιτελικό και τον τελικό. Όταν χάσαμε το χρυσό πέρσι στο Ευρωπαϊκό και το χάλκινο στο Παγκόσμιο πρόπερσι αυτές οι εμπειρίες μας χρησίμευσαν σε αυτά τα παιχνίδια».

Την δική σου παρουσία πως την κρίνεις στο Παγκόσμιο;

«Κάθε άτομο που ήμασταν στην ομάδα, από την φυσικοθεραπεύτρια μέχρι τον στατιστικολόγο και την δεύτερη τερματοφύλακα όλοι ήταν ένας συνδετικός κρίκος για να φτάσουμε εκεί που είμαστε. Προσωπικά αν εξαιρέσουμε τον τελικό πήγα καλά».


Το μετάλλιο που το αφιερώνεις;

«Το αφιερώνω πρώτα από όλα στην οικογένεια μου και τους φίλους μου γιατί τόσα χρόνια με βοηθάνε και με στηρίζουνε και στην ομάδα μου, που έχουμε κουραστεί πάρα πολύ και κάθε κοπέλα και κάθε άτομο εκεί περνάει πολλές δυσκολίες και είναι πραγματικά άθλος να έχεις την υπομονή να συνεχίσεις αλλά και σε όλο τον κόσμο γιατί πραγματικά η αντιμετώπιση που δεχθήκαμε και η χαρά που βλέπω στον κόσμο νομίζω ότι αυτό είναι το πράγμα που με γεμίζει με μεγαλύτερη ικανοποίηση. Ότι ανθρώποι που δεν με γνωρίζουν χάρηκαν πραγματικά».

«Τελειώσαμε καλά την χρονιά στον Ολυμπιακό, αλλά ήταν η χειρότερη που έχω περάσει»!

Πέρα από την διάκριση με την  εθνική ήταν χρονιά τίτλου και με τον Ολυμπιακό αν και δεν ήρθε το επιθυμητό αποτέλεσμα στην Ευρώπη.

«Το να μην μπούμε στον τελικό φέτος έγινε με πολύ άσχημο τρόπο πάλι. Οπότε έχουμε αφήσει και εκεί… ανοικτούς λογαριασμούς. Πήραμε την 3η θέση, πήραμε το πρωτάθλημα οπότε θεωρώ ότι ήταν καλή χρονιά. Τελειώσαμε καλά αλλά σε όλη την διάρκεια ήταν η χειρότερη χρονιά που έχω περάσει και εγώ και όλα τα κορίτσια και οι προπονητές».

Τι είναι αυτό που κράτησε τον Ολυμπιακό με τόσες δυσκολίες που είχε το τμήμα πόλο αλλά και γενικότερα ο Ερασιτέχνης;

«Αυτό που μας κράτησε για να ξεπεράσουμε όλα αυτά και να συνεχίσουμε ήταν ότι πάνω από όλα ήμασταν σαν οικογένεια. Τα προβλήματα τα αντιμετωπίζαμε όλες μαζί. Δεν μαλώσαμε μεταξύ μας και ήμασταν μια γροθιά. Αυτό κυρίως αλλά και η θέληση που είχαμε να τελειώσουμε την χρονιά καλά και να πάρουμε το πρωτάθλημα και να πάμε στην Ευρώπη για να πάρουμε ένα μετάλλιο. Έχουμε πάει σε ημιτελικούς και στην 4άδα και δεν μας αρκούσε αυτό. Πάνω από όλα αυτό που μας κράτησε ήταν ο κοινός στόχος και ότι τα πάντα τα αντιμετωπίζαμε σαν οικογένεια και είχαμε πολύ καλές σχέσεις όλοι μεταξύ μας»

Ο κόσμος του Ολυμπιακού τι αντιμετώπιση είχε στο πρόσωπο σας;

«Από τον Ολυμπιακό αυτό που με συγκίνησε πιο πολύ και ένας λόγος που μείναμε κιόλας μέχρι τέλους ήταν και ο κόσμος. Μας στήριξε πάρα πολύ. Μπορεί να μην γέμιζαν τα γήπεδα, αλλά τα λίγα άτομα που ασχολούνταν μαζί μας παρείχαν πολύ μεγάλη στήριξη, μεγαλύτερη από την διοίκηση. Ήταν ακόμα ένα κίνητρο και τους ευχαριστώ πάρα πολύ. Για εμένα ήταν πολύ ευχάριστο και συγκινητικό γεγονός η στήριξή τους».

Για την Χανιώτικη «παροικία» στον Ολυμπιακό ένα σχόλιο.

«Κάναμε πλάκα με αυτό. Έχουμε κάνει… κατάληψη. Αυτό αποδεικνύει για ακόμα μια φορά ότι τα Χανιά έχουνε δύναμη και είναι κρίμα να σταματήσει αυτή η παραγωγή. Θα είναι πολύ κρίμα και ειδικά με όλα αυτά που γίνονται. Δεν χρειάζονται τα εκατομμύρια ευρώ για να έχουμε σάουνες και τέτοια. Αρκεί η όρεξη και άνθρωποι να έχουνε διάθεση για να τα οργανώσουνε. Τίποτα άλλο δεν χρειάζετε για να έχεις καλές ακαδημίες και να προχωρήσεις βγάζοντας καλούς αθλητές».

Είναι σημαντικό να είσαι σε μια ομάδα μακριά από τον τόπο σου και να έχεις συναθλήτριες που να είναι από τον τόπο σου;

«Είναι πολύ ευχάριστο. Βέβαια με όλα τα κορίτσια που είμαστε εκεί γνωριζόμαστε πάρα πολλά χρόνια. Πιο πολύ τις βλέπω από την οικογένειά μου. Τα πιο πολλά κορίτσια που τα ξέρω από μικρή από όταν ήμουν στα Χανιά ίσως έχουμε διαφορετική σχέση και φυσικά μ’ αρέσει πάρα πολύ αυτή η συνύπαρξη».

«Έχω μόνο ευχάριστες αναμνήσεις από τον ΝΟΧ»

Τι αναμνήσεις έχεις από το κολυμβητήριο Χανίων και τον ΝΟΧ;

«Βασικά εγώ στο κολυμβητήριο εδώ έχω μεγαλώσει. Έχω να θυμηθώ μόνο ευχάριστα πράγματα από εδώ πέρα. Αν ήταν να δώσω μία συμβουλή ή αν έφερνα το παιδί μου θα ήθελα να ζήσει αυτό ακριβώς το πράγμα. Να υπάρχει ένας υγιής χώρος όπως το κολυμβητήριο, υπό συνθήκες βέβαια γιατί υπάρχουν και οι παγίδες, και να αθλείται. Στενοχωριέμαι που υπάρχουν προβλήματα. Δεν είναι το ίδιο το να μεγαλώνεις στην Αθήνα με το να είσαι στην επαρχία. Είναι ευκαιρία τώρα που φεύγει ο κόσμος από την Αθήνα η επαρχία να αποκτήσει δύναμη και μπορεί να το κάνει».

Υπάρχει στο μυαλό σου η επιστροφή στον ΝΟΧ;

«Ναι, πάντα το λέγαμε και με τα άλλα κορίτσια ότι άμα φύγουμε θα γυρίσουμε στα Χανιά και να ξανακάνουμε την ομάδα που θα έπρεπε να είχαμε. Αυτό, βέβαια, δεν ξέρω αν είναι δυνατόν να γίνει αλλά είναι η ευχή όλων μας. Ίσως, πιο μετά».


Που θα μπορούσε να φτάσει ο ΝΟΧ αν είχε στην δύναμη του όλους τους σπουδαίους αθλητές που έχει αναδείξει;

«Σίγουρα ο ΝΟΧ έχει υπάρξει στο παρελθόν και σε άνδρες και γυναίκες στην κορυφή των πρωταθλημάτων. Πιστεύω ότι είναι πολύ εφικτό αυτό να ξαναγίνει. Δεν είναι απαραίτητο να χρειαστούν πάρα πολλά λεφτά για να γίνει αυτό. Αρκεί να υπάρχει θέληση και να υπάρχουν άνθρωποι με όρεξη. Αυτό είναι το πιο βασικό. Φυσικά και το οικονομικό είναι ένα θέμα. Κάπως πρέπει να στηρίζεις μια προσπάθεια αλλά δεν πιστεύω ότι χρειάζεται κάτι υπερβολικό. Πιστεύουμε ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο αλλά δεν είναι. Ίσα-ίσα ο κόσμος πια έχει όρεξη να γυρίσει στην επαρχία, γιατί στην Αθήνα είναι πλέον δύσκολα. Είναι πολύ κρίμα ειδικά για τα Χανιά, αλλά και τις άλλες πόλεις της επαρχίας, που έχουνε δύναμη να μην κάνουνε μια προσπάθεια να την διατηρούν και να μην φεύγουν οι αθλητές».

Ποιο είναι το μεγαλύτερο κίνητρο για έναν αθλητή για να αφήσει τα Χανιά και να πάει κάπου αλλού;

«Η αλήθεια είναι ότι και παλιότερα ένας αθλητής άμα περνούσε μια ηλικία και ήθελε να ασχοληθεί επαγγελματικά και να πάει ψηλότερα αναγκαστικά έπρεπε να πάει στην Αθήνα. Ήταν πολύ δύσκολο να επιβιώσει ειδικά σε ομαδικά αθλήματα όπως είμαστε εμείς. Σε ατομικά ίσως είναι διαφορετικό. Αλλά στο πόλο επειδή είχε πάρα πολλές ομάδες, γινόταν σωστή δουλειά και είχες πιο πολλές επιλογές και μπορούσες να παίξεις περισσότερα παιχνίδια για να βελτιωθείς και αυτό ήταν ένας λόγος που έφευγαν οι αθλητές».

Με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει πλέον το άθλημα, και βλέποντας τις κινήσεις που κάνει στους άνδρες η Χίος, μπορεί να γίνει κάτι παρόμοιο στα Χανιά και να επιστρέψουν οι σπουδαίοι αθλητές αλλά και να έρθουν και άλλοι;

«Ναι, σίγουρα δεν χρειάζεται να… πέσουν τα εκατομμύρια. Υπάρχει θέληση για επιστροφή στην επαρχία. Δεν είναι μόνο καλό για τους αθλητές αλλά και για τα Χανιά και γενικά για τον κάθε τόπο να έχει την ομάδα του. Θυμάμαι που ερχόταν κόσμος και έβλεπαν τους άνδρες όπως πηγαίνουν και βλέπουν το ποδόσφαιρο. Αν είχαν μία δυνατή ομάδα τα Χανιά και στους άνδρες και στις γυναίκες και είχε αξιώσεις και έπαιζε δυνατά παιχνίδια θα ήταν πόλος έλξης για τους Χανιώτες. Χωρίς να ξαναπώ ότι για κάτι τέτοιο χρειάζονται άπειρες χορηγίες και λεφτά. Όρεξη χρειάζεται πάνω από όλα».

Την πορεία του ΝΟΧ την παρακολουθείς;

«Πάντα ξέρω πάνω-κάτω τι γίνεται. Όταν υποβιβάστηκαν και οι άνδρες και οι γυναίκες είχα στενοχωρεθεί πάρα πολύ. Τώρα πάμε προς τα πάνω σιγά-σιγά. Χρειάζεται μια περίοδος ανασυγκρότησης και να φτιαχτούν καλές βάσεις και πάλι από κάτω. Μετά δεν νομίζω να υπάρξει πρόβλημα. Νομίζω ότι έχει αξιώσεις και μπορεί με σωστή οργάνωση να φτάσει ο ΝΟΧ ψηλά και να μείνει ψηλά, και οι άνδρες και οι γυναίκες».


Μια ευχή για το τέλος;

«Ως προς το αγωνιστικό να έχουμε μια καλή χρονιά και να είμαστε καλά πάνω από όλα εμείς και οι δικοί μας. Όταν φτάσει ο επόμενος Σεπτέμβριος να… ξαναείμαστε εδώ. Να είμαστε όλη η ομάδα και όλες οι Χανιώτισσες με ακόμα μεγαλύτερες επιτυχίες. Να είμαστε στην Ολυμπιάδα και να πάμε καλά και στην ομάδα μας, γιατί είναι δύσκολη περίοδος».