Η επίσκεψη του Γάλλου προέδρου Εμμανουέλ Μακρόν ήταν η πιο σημαντική επίσκεψη ξένου ηγέτη στην Αθήνα των τελευταίων ετών, του Μπάρακ Ομπάμα συμπεριλαμβανομένου. Μια επίσκεψη Αμερικανού προέδρου πάντα είναι σημαντική και τα μηνύματα στην τελευταία του περιοδεία σαν πρόεδρος ήταν πολλά, η επίσκεψη Μακρόν όμως εκτός από μηνύματα είχε και απίστευτα πολύ ουσία. Η στιγμή δε που επιλέχτηκε για επίσκεψη στην εμβληματική χώρα της κρίσης, την Ελλάδα, λίγες μονάχα ημέρες πριν τις Γερμανικές εκλογές δεν ήταν τυχαία: τα μηνύματα που έστειλε προς κάθε κατεύθυνση ήταν σαφέστατα, δεν χωρούν αμφισβήτηση.

Τα δικά μας δικά μας και τα δικά σας δικά μας τελείωσε. Διαφορετικά «θα είμαστε η γενιά που αναλαμβάνει την αυτοκτονία της Ευρώπης», όπως από τον εμβληματικότερο της Δημοκρατίας τόπο, τον λόφο της Πνύκας διακήρυξε.

Ακολουθώντας τη λατρεμένη μας συνήθεια να κολλάμε ταμπέλες, κρεμάσαμε από την προεκλογική ήδη περίοδο στον Εμμανουέλ Μακρόν την ταμπέλα του «Φιλελεύθερου», του σκοτεινού, μοχθηρού και ψυχρού εκείνου τύπου που φτιάχνει νόμους που επιτρέπουν στις επιχειρήσεις να «πίνουν το αίμα των εργαζομένων τους». Το παρελθόν του σαν τραπεζίτης της Rothschild προϊδέαζε ανάλογα. Όπως όμως είδαμε, ο πρόεδρος Μακρόν απευθύνθηκε κυρίως στους ευρωπαίους (και εμμέσως στους Έλληνες) εξηγώντας το μοναδικό ευρωπαϊκό επίτευγμα του συνδυασμού ελευθερίας, δημοκρατίας και κοινωνικού κράτους και προειδοποίησε για τους κινδύνους που απειλούν εάν συνεχίσουμε να μην κάνουμε κάτι να διορθώσουμε τα πράγματα. Εξήγησε ότι το επίτευγμα αυτό είναι που ενώνει τους ευρωπαίους και το ονόμασε «ευρωπαϊκό πολιτισμό». Για να μην χωρέσουν αμφιβολίες το σχηματοποίησε σε αυτό που αποκάλεσε ενοποίηση, αλληλεγγύη και κοινωνική συνοχή, με αυστηρή επίβλεψη της τήρησης των κανόνων. Το μήνυμα σε χώρες που βρίσκονται διαμετρικά αντίθετες στο οικονομικό πεδίο όπως η Ελλάδα και η Γερμανία είναι κάτι παραπάνω από σαφές. Αλλάζουμε ή βουλιάζουμε και επειδή κανείς δεν θέλει το δεύτερο, το πρώτο θα γίνει ομαλά και συντονισμένα, προς όφελος τελικά όλων. 


Η ουσία είναι ότι έστω και αργά η Ελλάδα θα βαδίσει τον δρόμο της ελεύθερης αγοράς, τα κρατικίστικα κόλπα φτάνουν στο τέλος τους. Οι ελληνικές κυβερνήσεις με αρχή τη σημερινή θα απελευθερώσουν περαιτέρω τόσο την αγορά εργασίας, όσο και τις αγορές υπηρεσιών και εμπορευμάτων. Οι κοινωνικές πολιτικές θα γίνονται από τα χρήματα που υπάρχουν και όχι από επιπλέον φόρους ή δανεικά. Αυτά οδηγούν σε μοντέλο πολύ διαφορετικό από αυτή της ελληνικής κεντροαριστεράς που ακολουθήθηκε από όλες σχεδόν τις κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης και ακόμα υμνείται από τους επίδοξους ηγέτες του νέου της κεντροαριστεράς φορέα. Προφητικά θα λέγαμε πριν λίγες ημέρες, σε άρθρο παρέμβαση του στις ζυμώσεις του χώρου ο Ρεθύμνιος δικηγόρος Νίκος Κατζαμπασάκης θύμισε τα λόγια αυστριακού σοσιαλιστή ηγέτη Μπρούνο Κράισκι «Είμαι σοσιαλιστής στα κοινωνικά ζητήματα, φιλελεύθερος στα οικονομικά και αναρχικός στα θέματα Τέχνης».