Στον αρχαιολογικό χώρο της Δρήρου ξεναγήθηκε την Τρίτη , ο Δήμαρχος Αγίου Νικολάου κ. Δημήτρης Κουνενάκης συνοδευόμενος από τον Αντιδήμαρχο κ. Φουλεδάκη Μενέλαο, τον πρόεδρο του ΠΑΟΔΑΝ κ. Δημοσθένη Μεθυμάκη, το Δημοτικό Σύμβουλο κ. Μιχάλη Μαρή, τον πρόεδρο της Δημοτικής Κοινότητας Νεάπολης κ. Γιάννη Τσιχλή, μέλη του ΠΑΟΔΑΝ κ. Μαρία Σεργάκη, κ. Λίζα Χρυσικοπούλου και μέλη του Συμβουλίου της τοπικής Κοινότητας κ. Γιάννη Τσιχλή κ.α.

Οι ανασκαφές για το έτος 2011 ξεκίνησαν στις 19 Ιουλίου και θα διαρκέσουν 6 εβδομάδες ενώ γύρω στα τέλη Αυγούστου θα παρουσιάσουν οι αρχαιολόγοι τα νέα ευρήματα των φετινών ανασκαφών σε ειδική εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στη Νεάπολη

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης στην Αρχαία πόλη της Δρήρου ο Δήμαρχος ευχαρίστησε την αρχαιολόγο της ΚΔ’ Εφορίας Αγ. Νικολάου κ. Βάσω Ζωγραφάκη καθώς και τον Καθηγητή της Σορβόννης και υπεύθυνο των ανασκαφών της Γαλλικής Σχολής κ. Alexandre Farnoux για την προσφορά και την αγάπη που δείχνουν φέρνοντας στην επιφάνεια με μεγάλες θυσίες και προσπάθειες την αρχαία ιστορία του τόπου μας.

 «Παρά τα γνωστά οικονομικά προβλήματα στο Πάνω Μιραμπέλλο και παρά την οικονομική δυστοκία που υπάρχει , το Δημοτικό Συμβούλιο Αγίου Νικολάου αποφάσισε ομόφωνα να διαθέσει οικονομική βοήθεια ώστε να συνεχιστούν οι ανασκαφές της αρχαίας πόλης της Δρήρου η οποία αποτελεί όπως αναφέρουν οι ιστορικοί J. Carpentier και F. Lebrun , το πρώτο δείγμα της γένεσης των πόλεων στην Ελλάδα δηλαδή πόλεις με δημόσιους χώρους «τις αγορές» και δημόσιες πλατείες.

 Η Αρχαία πόλη της Δρήρου δημιουργήθηκε από τη συνένωση πολλών κοινοτήτων ή συνοικισμών. .. Οι αρχαιότεροι νόμοι χρονολογούνται στο 650 και προέρχονται από τη Δρήρο…» επεσήμανε ο Δήμαρχος.

Ο καθηγητής της Σορβόννης κ. Alexandre Farnoux και διευθυντής της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Αθήνα από 1ης Σεπτεμβρίου 2011, ευχαρίστησε το δήμαρχο λέγοντας ότι τα χρήματα που διέθεσε ο Δήμος Αγίου Νικολάου αποτελούν σημαντική βοήθεια και αναφέρθηκε στα Γαλλικά Πανεπιστήμια τα οποία χρηματοδοτούν επίσης τη Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή για τις ανασκαφές της Δρήρου καθώς και για ένα Αμερικάνικο Ίδρυμα που διαθέτει ένα αρκετά μεγάλο ποσό.

«Οι ανασκαφές της Δρήρου είναι μεγάλης σημασίας στην ιστορία της Ανατολικής Κρήτης και όχι μόνο. ‘Έτσι, για να έχουμε ένα ολοκληρωμένο αποτέλεσμα δεν αρκεί η μεγάλη προσπάθεια που καταβάλλεται από τους αρχαιολόγους αλλά έχουμε ανάγκη και τα χρήματα. Αυτή τη στιγμή απασχολούνται στις αρχαιότητες της Δρήρου 40 άτομα εκ των οποίων μερικοί εξ αυτών μελετούν και καταγράφουν σε καθημερινή βάση λεπτομερώς τα ευρήματα» πρόσθεσε ο καθηγητής.

Ο κ. Farnoux δήλωσε ικανοποιημένος φέτος γιατί οι αρχαιολόγοι έχουν στη διάθεσή τους μηχανήματα τα οποία βοηθούν σε μεγάλο βαθμό τις επίπονες χωματουργικές εργασίες.

Ο Καθηγητής περιέγραψε ένα καπάκι αγγείου το οποίο αποτελεί και το πιο σημαντικό αλλά και πολύ σπάνιο εύρημα της Δρήρου και ανήκει στην ελληνιστική εποχή όπως μας είπε.

Η κ. Βάσω Ζωγραφάκη εκτός από την ενημέρωση και ξενάγηση, παρουσίασε επίσης μια ιστορική αναδρομή σχετικά με τις ανασκαφές στη Δρήρο υπογραμμίζοντας ότι ήταν ένα δύσκολο έργο για εκείνη την εποχή και γι’ αυτό το λόγο σταμάτησαν οι εργασίες. Οι πρώτες ανασκαφές πραγματοποιήθηκαν το 1936 ενώ μέχρι το 2009 που ξεκίνησε η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή σε συνεργασία με την ΚΔ΄Εφορία δεν είχε γίνει ουδεμία εργασία. Ωστόσο σήμερα οι εργασίες εξελίσσονται με γοργούς ρυθμούς και οι ανακαλύψεις είναι πολύ σημαντικές και σπουδαίες σε όλα τα επίπεδα της ιστορίας της Δρήρου.

Λίγα λόγια για τον Αρχαιολογικό Χώρο της Δρήρου

Δυο χιλιόμετρα περίπου βορειοανατολικά της Νεάπολης, στην περιοχή Άγιος Αντώνιος, σώζονται τα ερείπια της αρχαίας πόλης Δρήρου, που ήταν χτισμένη στις πλαγιές και στο διάσελο, της περιοχής αυτής, κατέχοντας στρατηγική θέση στο δρόμο που ενώνει την κεντρική με την ανατολική Κρήτη.

Η ακριβής θέση της μικρής ως προς το μέγεθος, αλλά εξαιρετικής ως προς τη σημασία πόλης-κράτους , έγινε γνωστή το 1854 , όταν το άροτρο δύο γεωργών από τη Νεάπολη έφερε στο φως την περίφημη επιγραφή με τον όρκο των νέων της πόλης που σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο της Κωνσταντινούπολης.

Η κατοίκηση στην περιοχή ξεκινά από τους υπομινωικούς χρόνους (1050-900 π.Χ.) όπως φαίνεται από έναν τάφο της περιόδου αυτής. Στον 8ο αιώνα παρουσιάζεται σαφής πολεοδομική οργάνωση, ενώ η ραγδαία ανάπτυξη της πόλης στα τέλη του ίδιου αιώνα είναι εμφανής από την ίδρυση δημοσίων οικοδομημάτων. Τον 3ο αιώνα π.Χ. η Δρήρος περνά σε νέα φάση της ιστορίας της. Κατά τη διάρκεια των ελληνιστικών χρόνων εμφανίζεται πιστή σύμμαχος των Κνωσίων.

Γύρω στα μέσα του 3ου αιώνα π.Χ. συμμετέχει μαζί με άλλες πόλεις της Κρήτης στη συνθήκη που συνάπτει η Κνωσός με την ισχυρή Μίλητο της Μ. Ασίας. Όπως φαίνεται από το κείμενο του όρκου των νέων της πόλης στα τέλη του 3ου αιώνα π.Χ., οι σχέσεις της με τις γειτονικές πόλεις Λύττο και Μίλατο ήταν τεταμένες, ενώ και μέσα στην ίδια τη Δρήρο υπήρχαν πολιτικές διαμάχες.

Τελικά οι Λύττιοι κατέλαβαν την πόλη στα τέλη του 3ου-αρχές του 2ου αιώνα π.Χ.