Ποιος δεν έχει ακούσει σαν παιδί τις φράσεις '' Τελείωσε το φαγητό σου και εγώ θα σου πάρω σοκολάτα/ θα σου δώσω καραμέλα/ θα πάμε για παγωτό''; Είμαι σίγουρη ότι ελάχιστοι μπορούν να απαντήσουν όχι.

Η συνήθεια αυτή, που επιβιώνει μέχρι και σήμερα, μπορεί να δημιουργήσει σύγχιση στο παιδί για τη σημαντικότητα των γευμάτων και των τροφών.

Το μήνυμα που περνάει στο υποσυνείδητο του παιδιού σας είναι ότι το γεύμα που προηγείται του γλυκού, δεν είναι αρκετά '' καλό'', δεν είναι θρεπτικό κ.α.

Ενώ το γλυκό, που έρχεται μετά, που έχει καλή γεύση, που ικανοποιεί, που όλοι το εξυμνούν για να το αναγάγουν σε σημαντική επιβράβευση παίρνει ιεραρχική θέση στη ψυχολογία του και αργότερα στη ζωή του. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα το γλυκό να συνεχίσει να είναι επιβράβευση για τη κατανάλωση φαγητού που δεν του αρέσει, για την δύσκολη μέρα που τα κατάφερε, την ολοκλήρωση του διαβάσματος στο σχολείο, την επιτυχία στη δουλειά και ούτο καθεξής.

Αν ανήκετε στους ανθρώπους που μετά από μία κουραστική μέρα στο σπίτι ή στην δουλειά γυρνάτε στο σπίτι και δεν νιώθετε ικανοποίηση αν δεν φάτε κάτι που να περιέχει ζάχαρη, κάντε αναδρομή στα παιδικά σας χρόνια. Αν ανταμοιβόσασταν με γλυκά τότε σταματήστε να κατηγορείτε το εαυτό σας ότι αδυνατεί να πειθαρχίσει σε ένα πρόγραμμα διατροφής. Είστε κατευθυνόμενοι από το υποσυνειδητό και τα παιδικά βιώματα σας και καλό θα ήταν να ζητήσετε βοήθεια για να απαλλαγείτε από αυτή τη νοοτροπία.


Γεωργία Σπ. Πετράκη
Διαιτολόγος – Διατροφολόγος
Βιογραφικό σημείωμα