Φίλοι, συγγενείς και σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος αποχαιρέτισαν τον Λεωνίδα Κύρκο. Μοναδικός ομιλητής ο Φ. Κουβέλης, κατόπιν επιθυμίας του εκλιπόντος.

Υπό τους ήχους της "Ωδής στη Χαρά" από την 9η συμφωνία του Μπετόβεν, κατόπιν επιθυμίας του κηδεύθηκε από το πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών, ο Λεωνίδας Κύρκος.

Πλήθος κόσμου, σύμφωνα με το δημοσίευμα στο news247.gr, συγκεντρώθηκε για να αποχαιρετίσει τον ιστορικό ηγέτη της Αριστεράς που έφυγε από τη ζωή το πρωί της Κυριακής.



 

Η οικογένεια του Λεωνίδα Κύρκου είχε ζητήσει αντί στεφάνων να κατατεθούν χρήματα στη "Διεθνή Αμνηστία" και στο "Χαμόγελο του Παιδιού", ωστόσο στεφάνια έχουν αποστείλει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο πρωθυπουργός, ο Πρόεδρος της Βουλής, βουλευτές, υπουργοί επιχειρηματίες, πανεπιστημιακοί και Αντιστασιακές Οργανώσεις.

Η κηδεία ήταν πολιτική με μοναδικό ομιλητή τον πρόεδρο της Δημοκρατικής Αριστεράς Φώτης Κουβέλης, κάτι που ήταν επιθυμία του εκλιπόντος.

Αποχαιρετισμός σε μια φωτεινή προσωπικότητα

 

Αποχαιρετώντας τον, ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς Φ. Κουβέλης αναφέρθηκε στη "φωτεινή, πολυεπίπεδη προσωπικότητα, που διακρινόταν από τη μαχητικότητα, την πολιτική οξυδέρκεια, την προσήνεια και τη δεινή ρητορική ικανότητα".

Ανατρέχοντας στη συμμετοχή του Κύρκου στους αγώνες της αριστεράς, στις φυλακίσεις και τις διώξεις του, ο Φ. Κουβέλης ιδιαιτέρως υπογράμμισε την έμφαση που απέδιδε "στην επανάσταση στη σκέψη και τις πρακτικές του αριστερού κινήματος. Πίστευε στην Αριστερά των ανοιχτών οριζόντων, έβλεπε την πολιτική οραματικά και δημιουργικά, ήθελε η πολιτική της αριστεράς να ΄ναι σύγχρονη, τολμηρή και συμφιλιωτική, εκρηκτική, ΝΑ ΄ναι αποστολή στην υπηρεσία του έθνους και των κοινωνικά αδύναμων".

Οι δύο σημαντικές παρεμβάσεις

Παραπέμποντας στην ιστορική πολιτική διαδρομή του Λ. Κύρκου, ο Φ. Κουβέλης στάθηκε ιδιαιτέρως σε δύο γραπτές παρεμβάσεις του:

Πρώτον, "τα πέντε σημεία της ΔΔΑ για την ομαλότητα", που εκδόθηκαν λίγους μήνες πριν από τη δικτατορία του ΄67, κείμενο στο οποίο ο συγγραφέας έκρουε την καμπάνα προειδοποίησης για την επερχόμενη χούντα και καλούσε σε έναν "πανεθνικό συναγερμό, για να αποκρουστεί ο κίνδυνος της εκτροπής βάσει μιας προγραμματικής συμφωνίας διεξόδου που απευθυνόταν σε όλες τις δυνάμεις του συνταγματικού-δημοκρατικού τόξου".

Και δεύτερον, τους "στόχους του έθνους", όπου ο Λ. Κύρκος απέδιδε στη μεταπολίτευση την "ευκαιρία μιας νέας πορείας", καλώντας, αφενός τις τρεις μεγάλες παρατάξεις "να θεμελιώσουν τη νέα ελληνική δημοκρατία στη βάση του δημοκρατικού ανταγωνισμού και της αμοιβαίας πολιτικής αναγνώρισης" και αφετέρου την Αριστερά να χαράξει μια νέα στρατηγική - του "δημοκρατικού δρόμου προς τον σοσιαλισμό".

"Έχουμε τους σπόρους και θα συνεχίσουμε"

Ο ομιλητής υπογράμμισε ιδιαίτερα "το πάθος του Λεωνίδα για τη διαμόρφωση νέων συσχετισμών, εντός του δημοκρατικού πλαισίου, μέσα από τη διαπαιδαγώγηση του λαϊκού κινήματος σε μια λογική μη βίας και συνεχούς προώθησης των κοινωνικών και πολιτικών κατακτήσεων, μέσω του διαλόγου, του αμοιβαίου επηρεασμού, της ανάπτυξης των κοινωνικών αγώνων και της ενίσχυσης των κοινωνικών κινημάτων".

"Οι αντιλήψεις που έσπειρε ο Λεωνίδας", είπε ο Φ. Κουβέλης, "για την ανανέωση της σχέσης της αριστεράς με τη δημοκρατία, την ενωμένη Ευρώπη, τον σεβασμό στην αντίθετη άποψη, την καταδίκη της ρητορικής πλειοδοσίας, την εγκατάλειψη των φανατισμών, την απόλυτη απόρριψη της βίας, τον πολιτικό πολιτισμό, εξακολουθούν να μην είναι δεδομένα στον τόπο μας".

Ο ίδιος όμως είχε την απάντηση. "Είναι οι εποχές άνυδρες και το χώμα ξερό" έλεγε και συμπλήρωνε: "έχουμε όμως τους σπόρους και θα συνεχίσουμε".