Η «φούσκα» των ακάλυπτων και μεταχρονολογημένων επιταγών έφερε νέα ήθη στο εμπόριο και οι προμηθευτές απαιτούν από τους πελάτες τους εγγυητικές τραπεζών, ακόμα και προσημειώσεις ακινήτων, για να παραδώσουν εμπόρευμα.

Η αγορά έδειξε «κόκκινη» κάρτα στις επιταγές, μετά τα φέσια των 5 δισ. ευρώ της διετίας 2009-2010.

Πλέον οι συναλλαγές μεταξύ προμηθευτών και εμπόρων γίνονται με μετρητά (στους μικρούς) και με εγγυητικές επιστολές τραπεζών ή με προσημειώσεις ακινήτων (στις μεγαλύτερες επιχειρήσεις).

Τα τραπεζικά στελέχη παραδέχονται ότι οι επιχειρήσεις σταμάτησαν να δέχονται ως μέσο πληρωμής τις επιταγές και αναζητούν «ισχυρότερα διασφαλιστικά κριτήρια», όπως είναι τα μετρητά, οι εγγυητικές τραπεζών αλλά και οι εμπράγματες εξασφαλίσεις, δηλαδή η προσημείωση ακινήτου, ώστε να είναι σίγουροι ότι θα εισπράξουν.

Οι επιταγές που «σκάνε» μήνα με μήνα δεν είναι καινούργιες, αλλά παλιές που έχουν ανακυκλωθεί (αντικατασταθεί μία ή και περισσότερες φορές). Το φαινόμενο έφτασε στο ζενίθ το 2009, με τα «φέσια» να υπερβαίνουν τα 3 δισ. ευρώ.

Μάλιστα, πλέον οι επιχειρηματίες που πρόκειται να πληρωθούν με επιταγή, πριν ακόμα την αποδεχτούν, ζητούν να πληροφορηθούν από την τράπεζα με την οποία συνεργάζονται αν ο εκδότης της επιταγής είναι «χτυπημένος» στον Τειρεσία ή όχι. Ιδιαίτερη σημασία έχει, επίσης, το πόσες φορές κάποιος έμπορος έχει ανακυκλώσει την ίδια επιταγή.

Πρώτα τα μετρητά

Προτιμούν, λοιπόν, ασφαλέστερους τρόπους συναλλαγής με τα μετρητά στην πρώτη θέση όταν πρόκειται για μικρές προμήθειες και τις εγγυητικές επιστολές τραπεζών, ακόμα και την εγγραφή προσημείωσης για μεγάλα ποσά.

Είναι δε χαρακτηριστικό ότι πέρυσι ιδιώτες ήταν εκείνοι που κατέφευγαν στα δικαστήρια και έβγαζαν διαταγές πληρωμής εις βάρος πελατών τους, επειδή οι επιταγές που είχαν στα χέρια τους ήταν ακάλυπτες.

Ενα άλλο χαρακτηριστικό της «φούσκας» των επιταγών είναι η αποπληρωμή τους με δόσεις, καθώς ο εκδότης της επιταγής δίνει δόση κάθε μήνα έναντι του ποσού μέχρι τη σταδιακή αποπληρωμή του προκειμένου να αποφύγει τη «μαύρη λίστα» του Τειρεσία.

Και οι περισσότερες επιχειρήσεις αναπτύσσουν τα δικά τους συστήματα διαχείρισης κινδύνου για να περιορίσουν τις επισφαλείς απαιτήσεις, αφού το ζητούμενο είναι να εισπράξουν. Σήμερα υπολογίζεται ότι περισσότερες από 1,5 εκατ. είναι οι καταχωρίσεις στη «μαύρη λίστα» του Τειρεσία, με τις μισές εγγραφές να προέρχονται από ακάλυπτες επιταγές και απλήρωτες συναλλαγματικές.

imerisia.gr