Η Ευρώπη είναι καταδικασμένη σε μια ατέρμονη διαδοχή κρίσεων, καθώς οι αρχές κάνουν το ελάχιστο για να διασφαλίσουν την ενότητα του συστήματος, παρατηρεί σε άρθρο του, που αναδημοσιεύεται από το Reuters ο μεγαλοεπενδυτής Τζορτζ Σόρος, όπου επισημαίνει, παράλληλα, τις ευθύνες των Γερμανών γι΄αυτήν την αδιέξοδη κατάσταση.

Για την Ελλάδα ο κ. Σόρος τονίζει πως κάτω από τις παρούσες συνθήκες μια τακτική χρεοκοπία και πρόσκαιρη έξοδος από το ευρώ ενδεχομένως να ήταν προτιμότερα από μια παρατεταμένη αγωνία. Αλλά οι συνθήκες δεν προβλέπουν κάτι τέτοιο.

«Για να επιλύσει κανείς μια κρίση όπου το απίθανο μπορεί να γίνει πιθανό, είναι αναγκαίο να διανοηθεί το αδιανόητο: Γι΄αρχή, είναι επιτακτική ανάγκη να γίνουν ετοιμασίες για την πιθανότητα χρεοκοπίας ή και εξόδου από την Ευρωζώνη για την Ελλάδα, την Πορτογαλία, και ενδεχομένως για την Ιρλανδία», γράφει ο κ. Σόρος. Τούτο δεν θα σήμαινε σε καμία περίπτωση πως αυτές οι χώρες θα πρέπει να εγκαταλειφθούν στην τύχη τους.

Αντιθέτως, η δυνατότητα μιας τακτικής χρεοκοπίας, δηλαδή η διαγραφή μέρους του χρέους -πληρωμένης από άλλα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ- θα πρόσφερε στην Ελλάδα και την Πορτογαλία επιλογές πολιτικής. Επιπλέον, θα έβαζε τέρμα στο φαύλο κύκλο που τώρα απειλεί όλες τις προβληματικές χώρες της Ευρωζώνης, όπου η λιτότητα εξασθενεί τις προοπτικές τους για ανάπτυξη, κάτι που οδηγεί τους επενδυτές να ζητούν απαγορευτικά υψηλά επιτόκια, εξαναγκάζοντας ως εκ τούτου τις κυβερνήσεις να προχωρούν σε περικοπές δαπανών.

Εγκαταλείποντας το ευρώ θα τις βοηθούσε να γίνουν πιο ανταγωνιστικές: Αλλά εάν πάλι επιθυμούν να κάνουν τις απαραίτητες θυσίες, θα μπορούσαν και πάλι να παραμείνουν εντός της Ευρωζώνης.«Σε κάθε περίπτωση πάντως, ο μηχανισμός στήριξης EFSF θα πρέπει να προστατεύει τις τραπεζικές καταθέσεις και το ΔΝΤ να βοηθήσει την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος. Τα παραπάνω θα βοηθούσαν αυτές τις χώρες να ξεφύγουν από την παγίδα στην οποία βρίσκονται αυτήν τη στιγμή. Θα ήταν ενάντια στο συμφέρον της Ε.Ε. να επιτρέψει σε αυτές τις χώρες να καταρρεύσουν και να συμπαρασύρουν μαζί τους ολόκληρο το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα», παρατηρεί ο κ. Σόρος.

Υπουργείο Οικονομικών
Από την άλλη πλευρά, μια άτακτη χρεοκοπία θα προκαλούσε κρίση παρόμοια μ' αυτήν που προκάλεσε η κατάρρευση της Lehman Brothers, πλην όμως τότε υπήρχε το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών και πρόσφερε άμεσες λύσεις. Αντίστοιχη αρχή στην Ευρωζώνη, ένα ενιαίο υπουργείο Οικονομικών, που να έχει την αρμοδιότητα να φορολογεί και να δανείζεται δεν υπάρχει. «Τούτο θα απαιτούσε μια νέα συνθήκη, βάσει της οποίας ο Μηχανισμός Στήριξης EFSF θα μπορούσε να μετατραπεί σε υπουργείο Οικονομικών της Ευρωζώνης», γράφει ο κ. Σόρος. Αλλά αυτό θα προϋπόθετε ριζικές αλλαγές στον τρόπο σκέψης όλων, ιδιαιτέρως των Γερμανών.

«Ο γερμανικός λαός συνεχίζει να πιστεύει πως έχει την επιλογή να στηρίξει το ευρώ ή να το εγκαταλείψει. Αυτό είναι λάθος. Όσο περισσότερο αργούν οι Γερμανοί να το συνειδητοποιήσουν τόσο μεγαλύτερο θα είναι το κόστος για τους ίδιους και για τον υπόλοιπο κόσμο», καταλήγει στο άρθρο.