Αναρωτιόμαστε:

Γιατί δεν αντιδρά κανείς; τι έγιναν οι "πλατείες;" Οι "αγανακτισμένοι;"

Που πήγε η "τόση οργή;" που εξανεμίστηκε; Τι κάνουν όλοι αυτοί που οδηγούνται μέρα με τη μέρα στην εξαθλίωση; τι περιμένουν;

Όσο και να μας φαίνεται δύσκολο, η απίστευτο, ρεαλιστική πολιτική πρόταση που να δημιουργεί ελπίδα,  προσδοκία και προοπτική για  ένα καλύτερο αύριο ή αν θέλετε να βγάζει τη χώρα και τους πολίτες από το αδιέξοδο δεν υπάρχει τουλάχιστον για την ώρα.

Αυτή είναι η μια απάντηση.

Η άλλη απάντηση για την παθητικότητα στην οποία αναφερόμαστε, έχει άμεση σχέση με την απομαζικοποίηση των όποιων κινημάτων γεννήθηκαν τους προηγούμενους μήνες στις "πλατείες".

Ο κόσμος μαζεύτηκε στις πλατείες της χώρας προσπαθώντας απεγνωσμένα από κάπου να πιαστεί.

Επί ματαίω όμως! Η φωνή του στις πλατείες καπελώθηκε στις περισσότερες περιπτώσεις από διάφορους και διάφορα κομματίδια-γκρουπούσκουλα που βρήκαν επιτέλους κοινό για να απευθυνθούν και να "ακουστούν". Ω τη τύχη για όλους αυτούς!!!!!!!!

Αλλά το πολυπληθές ακροατήριο για άλλη μια φορά τους γύρισε την πλάτη. Και μαζί σε όλους αυτούς γύρισε την πλάτη και στις πλατείες.

Τι μας λένε όλα τούτα; Στέλνουν κάποιο μήνυμα; η απάντηση είναι ναι.

Φθάνει να επιθυμούμε αυτό το μήνυμα να το διαβάσουμε. Και να κάνουμε την υπέρβαση μας! Όσο υπάρχει καιρός...



Ανδρέας Γερακάκης