Οι δραματικές όσο και αγωνιώδης εξελίξεις στα οικονομικά της Ελλάδας αποτελεί αντικείμενο προβληματισμού και για την ελληνική ναυτιλία. Με 762 ναυτιλιακές εταιρείες να έχουν έδρα στην Ελλάδα οι οποίες απασχολούν σχεδόν 220.000 εργαζόμενους μόνο στα γραφεία, ο «πονοκέφαλος» στα εφοπλιστικά επιτελεία είναι έντονος.

Πριν από δύο περίπου εβδομάδες, μετά την παρέμβαση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης και υπουργού Οικονομικών, Ευάγγελου Βενιζέλου που στράφηκε εναντίον του εφοπλισμού, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση στον Πειραιά σε κεντρική αίθουσα ενός ναυτιλιακού club.

Οσοι περίμεναν ότι το αντικείμενο συζήτησης θα ήταν η «επίθεση Βενιζέλου», διαψεύστηκαν.

Οι παρευρισκόμενοι ασχολήθηκαν στους τρόπους με τους οποίους θα κινηθεί ο εφοπλισμός σε περίπτωση που χειροτερέψει ακόμη περισσότερο η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα ενώ εξέτασαν ακόμη και το σενάριο της πτώχευσης ως «άσκηση επί χάρτου».

Μπορεί κάποιες οικονομίες-μελών της ευρωζώνης να έχουν υψηλό εξωτερικό χρέος και συνεπώς να είναι ευαίσθητες όσο αφορά το ύψος του επιτοκίου εξυπηρέτησης του – το συνολικό χρέος Ελλάδας, Πορτογαλίας, Ιρλανδίας, Ισπανίας και Ιταλίας κινείται στην περιοχή των τριών τρισ. – αλλά κάποιες άλλες χώρες μέλη που δεν βρίσκονται σ’ αυτή την κατάσταση έχουν τράπεζες που χρηματοδότησαν αυτές τις χώρες και θα υποστούν άμεσες ζημιές πολλών δισ. η κάθε μία σε περίπτωση «κουρέματος» του χρέους, του ελληνικού, ή άλλης χώρας της ευρωζώνης, όπως βέβαια και τράπεζες στις ΗΠΑ και στην Ιαπωνία.

«Είναι εύλογο να διερωτάται κανείς πως και εάν θίγεται η εμπορική ναυτιλία από ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Εξ όσων παρατηρεί κανείς, χωρίς να υπάρχει επί του παρόντος καμία βεβαιότητα, το ενδεχόμενο κουρέματος των Ελληνικών ομόλογων σε συνδυασμό με την παραμονή στο ευρώ φαίνεται να συγκεντρώνει περισσότερες πιθανότητες από μια επιστροφή στη δραχμή, αν και το τελευταίο δεν πρέπει να αποκλείεται» επεσήμαναν εφοπλιστικοί κύκλοι στο «Πρώτο ΘΕΜΑ»:

«Ως προς τα ποντοπόρα πλοία που πραγματοποιούν έσοδα στο εξωτερικό οι άμεσες συνέπειες από ένα πιστωτικό γεγονός στην Ελλάδα θα είναι σχετικά περιορισμένες αν και θα υπάρξουν επιπτώσεις στον χρηματοοικονομικό τομέα. Σοβαρότερες θα είναι οι μεσοπρόθεσμες επιπτώσεις στην περίπτωση που η Ελληνική πτώχευση – με, η χωρίς εισαγωγικά – οδηγήσει σε ντόμινο περισσότερων πτωχεύσεων στην Ευρωζωνη οι οποίες με τη σειρά τους θα έχουν αρνητική επίδραση στο εξωτερικό εμπόριο αυτών των χωρών και συνακόλουθα στη ζήτηση για θαλάσσιες μεταφορές» και προσθέτουν:

«Στην πιο απίθανη περίπτωση επιστροφής στη δραχμή που αναμένεται να συνοδευτεί από μια ή περισσότερες υποτιμήσεις, εν σχέση προς το ευρώ και τα αλλά διεθνή νομίσματα, τα οφέλη για τα ποντοπόρα πλοία, εν τείνει μετρώ και για τους Έλληνες αξιωματικούς, θα είναι σαφώς περισσότερα διότι η αγοραστική άξια των μετέπειτα δραχμοποιούμενων κεφαλαίων θα είναι μεγαλύτερη. Αντίθετα, είναι ερευνητέο αν οι τηρούμενοι σε ευρώ λογαριασμοί θα διατηρηθούν σε ευρώ, ή θα μετατραπούν σε
δραχμές.

Στην τελευταία περίπτωση θα υπάρξει επίπτωση στην αγοραστική δύναμη αυτών των καταθέσεων, αν και αντιλαμβάνεται κανείς ότι οι «ευρωποιήσεις» αυτές εξυπηρετούν κατά κύριο λόγο άμεσες υποχρεώσεις και όχι τη δημιουργία αποθεματικών».