Δραματικό χαρακτήρα παίρνει η προσπάθεια της Ευρωζώνης να παρουσιάσει ένα συνεκτικό και αποτελεσματικό σχέδιο για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους, καθώς Γερμανία και Γαλλία παραμένουν διχασμένες σε ό,τι αφορά τον τρόπο με τον οποίο θα αυξηθεί η «δύναμη πυρός» του μηχανισμού ευρωστήριξης, αλλά και το ύψος του «κουρέματος» του ελληνικού χρέους και τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζα.

Το χάσμα μεταξύ Βερολίνου και Παρισιού παρέμεινε αγεφύρωτο και στην χθεσινή έκτακτη συνάντηση που είχαν η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ και ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί στη Φρανκφούρτη.

Η συνάντηση ορίστηκε την τελευταία στιγμή και σε αυτή συμμετείχαν ακόμα ο πρόεδρος του Συμβουλίου Χέρμαν φαν Ρομπάι, ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζοζέ Μπαρόζο, ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, η διευθύντρια του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ, ο απερχόμενος και ο νέος πρόεδρος της ΕΚΤ Ζαν Κλοντ Τρισέ και Μάριο Ντράγκι αντίστοιχα, καθώς και οι υπουργοί Οικονομικών των δύο χωρών.

«Ήταν ο καλύτερος τρόπος να προετοιμασθεί η σύνοδος του Eurogroup», ήταν η επίσημη εξήγηση της συνάντησης, όπως επισημαίνει και η Deutsche Welle, αλλά στην ουσία της ήταν μια ακόμη προσπάθεια να γεφυρωθούν οι διαφορές μεταξύ Γάλλων και Γερμανών.

Διαφωνίες σε ό,τι αφορά το ύψος του «κουρέματος» του ελληνικού χρέους, με το Βερολίνο να πιέζει ακόμα και για πάνω από 50% και το Παρίσι έως 35-40%, καθώς φοβάται τις αρνητικές συνέπειες για τις γαλλικές τράπεζες, την ίδια ώρα που η γαλλική οικονομία είναι αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της πιστοληπτικής υποβάθμισης.

Για τον μηχανισμό στήριξης, οι Γάλλοι να θέλουν τραπεζικές αρμοδιότητες για τον EFSF, με δικαίωμα άντλησης πόρων από την ΕΚΤ, ενώ οι Γερμανοί επιδιώκουν βελτιστοποίηση μέσω μόχλευσης που θα δίνει στον μηχανισμό τη δυνατότητα μερικής ασφαλιστικής κάλυψης, της τάξης του 20 ή 30%, για τις απώλειες επενδυτών σε περίπτωση αδυναμίας εξυπηρέτησης του χρέους από μια χώρα-μέλος της Ευρωζώνης.

Αυτά τα ζητήματα επιδιώκει να διευθετήσει με το Βερολίνο ο Νικολά Σαρκοζί, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει σημειωθεί κάποια αξιοσημείωτη πρόοδος.

Εξερχόμενος της έκτακτης συνάντησης ο κ. Γιούνκερ αρκέστηκε να δηλώσει ότι «συναντιώματαστε ακόμα», δείχνοντας ότι οι δύο ηγέτες δεν κατάφεραν να συμφωνήσουν.

Η κ. Μέρκελ δήλωσε, πάντως, ότι οι αλλαγές των συνθηκών δεν είναι ταμπού και με αυτό συμφώνησε και ο κ. Τρισέ που πρόσθεσε ότι θα πρέπει «να δούμε την κρίση ως ευκαιρία και να είμαστε έτοιμοι να δράσουμε ακόμη και με μη συμβατικούς τρόπους».

Στο θέμα της αλλαγής των συνθηκών φαίνεται ότι υπάρχει συμφωνία Βερολίνου - Παρισιού, όπως και στο θέμα της μεταρρύθμισης της ΟΝΕ ώστε να υπάρχει αυξημένος συντονισμός στη δημοσιονομική πολιτική.

«Αγκάθι» ο EFSF

Ο κ. Σαρκοζί φέρεται να είπε σε Γάλλους βουλευτές ότι η διαφωνία με την Γερμανία καθυστερεί τις διαπραγματεύσεις και ότι η έκτακτη συνάντησή του με την κ. Μέρκελ στη Φρανκφούρτη έγινε σε μια προσπάθεια να ξεπεραστεί το αδιέξοδο ενόψει της κρίσιμης Συνόδου Κορυφής την Κυριακή.

Οι δυο ηγέτες αποχώρησαν από την σύσκεψη χωρίς να προβούν σε δηλώσεις.

«Στη Γερμανία, η κυβέρνηση συνασπισμού είναι διχασμένη στο θέμα αυτό. Δεν είναι μόνο η Άνγκελα Μέρκελ που πρέπει να πείσουμε», είπε ο κ. Σαρκοζί κατά τη διάρκεια γεύματος εργασίας, σύμφωνα με τον βουλευτή Σαρλ ντε Κουρσόν που παραβρέθηκε στην εκδήλωση και επικαλείται το Reuters.

Το σχόλιο του Γάλλου προέδρου αναζωπύρωσε τις αμφιβολίες σχετικά με το αν οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα καταφέρουν τελικά να καταλήξουν σε ένα ξεκάθαρο και πειστικό σχέδιο στην συνάντηση της Κυριακής.

Στον «πάγο» φαίνεται ότι έχουν βάλει το σχέδιο να εγγυάται απευθείας ο EFSF τις εκδόσεις ομολόγων και αντ' αυτού στην Ευρωζώνη συζητούν ένα σενάριο σύμφωνα με το οποίο οι κυβερνήσεις θα εκδίδουν ομόλογα και θα δανείζονται από τον EFSF ώστε να υπάρχει εγγύηση σε ένα τμήμα των ομολόγων, μάλλον έως το 50%.

Αυτή η κίνηση, όμως, εκτιμάται ότι θα οδηγήσει σε περαιτέρω αύξηση του κρατικού χρέους σε ήδη υπερχρεωμένες χώρες.

Οι νομικοί σύμβουλοι των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και θεσμών έχουν προειδοποιήσει ότι αν χρησιμοποιηθεί ο EFSF για να εγγυάται απευθείας τις εκδόσεις ομολόγων θα παραβιασθούν οι περιορισμοί που θέτει η Συνθήκη της ΕΕ για το «no-bailout», δηλαδή την απαγόρευση διάσωσης κυβερνήσεων.

Το σχέδιο που συζητείται τώρα προβλέπει ότι μία χώρα που θα θέλει να εκδώσει ομόλογα θα δανείζεται επιπλέον ποσό από τον EFSF ώστε να παρέχουν εγγυήσεις έως ένα ποσοστό, για παράδειγμα το 20%, των ομολόγων που θα αποπληρωθούν.

Οι εγγυήσεις, οι οποίες πιθανώς θα έχουν τη μορφή ομολόγων που θα εκδίδονται απευθείας στην εκάστοτε κυβέρνηση από τον EFSF, θα διακρατώνται σε ένα Ταμείο από το οποίο οι ομολογιούχοι θα πληρώνονται σε περίπτωση στάσης πληρωμών.

Το σχέδιο αυτό υπηρετεί έναν παρόμοιο σκοπό με αυτό με τις απευθείας εγγυήσεις: δίνει στους επενδυτές κίνητρα για να αγοράζουν ομόλογα από προβληματικές χώρες.

Παράλληλα, σύμφωνα με το δημοσίευμα στο in.gr, το σχέδιο ασφάλισης τμήματος της έκδοσης ομολόγων θα ενισχύει την αποτελεσματικότητα του EFSF, καθώς κοστίζει λιγότερο να εγγυάσαι ένα τμήμα της έκδοσης από το να αγοράζεις το 100% αυτής.