«Το σύμπαν δεν είναι τίποτε άλλο, παρά μια συμπυκνωμένη μορφή του χωροχρόνου. Αυτή την ερμηνεία τη χρωστάμε στη μεγάλη επανάσταση που έφερε στη Φυσική ο Αϊνστάιν, «ανατρέποντας» τον Νεύτωνα.

Κατήργησε, κατά κάποιο τρόπο, την ανεξάρτητη μορφή του χρόνου σε σχέση με τον χώρο. Που παλαιά σήμαινε ότι σ' όλα τα αδρανειακά συστήματα υπάρχει η έννοια του απόλυτου χρόνου. Στον Αϊνστάιν, ο χρόνος παύει να είναι απόλυτος και γίνεται σχετικός, εξαρτώμενος από το συγκεκριμένο αδρανειακό σύστημα.»

Σήμερα, προσπαθούμε να βρούμε ένα αδρανειακό σύστημα αναφοράς, το οποίο να είναι κοινό σ' όλο το σύμπαν: υπάρχει ένα τέτοιου είδους σύστημα και αυτό συνδέεται με τη συστολή του.

 Ενα μέτρο αυτής της διαστολής σύμπαντος, η λεγόμενη κοσμική θερμοκρασία υποβάθρου (cosmic background temperature), η οποία από πειράματα αποδεικνύεται ότι είναι η ίδια σ' όλο το σύμπαν σε μία δεδομένη στιγμή και μειώνεται μονότονα με τον χρόνο. Ετσι, λοιπόν, μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε σαν ένα συμπαντικό ρολόι».

Σ.Σ. Αδρανειακό σύστημα αναφοράς: Ενα σώμα επιταχύνεται μόνο όταν μια δύναμη εφαρμόζεται πάνω του. Αν δεν εφαρμόζεται πάνω του καμία δύναμη, ένα σώμα που έχει μηδενική ταχύτητα θα συνεχίσει να ηρεμεί και ένα σώμα που κινείται, θα συνεχίσει να κινείται με σταθερή ταχύτητα και ευθύγραμμα.

enet.gr