Η καλύτερη πρακτική για την υγεία του νεογνού είναι ο ομφάλιος λώρος να μην κόβεται αμέσως μετά τον τοκετό, αλλά αφού περάσουν λίγα λεπτά από τη γέννηση του, σύμφωνα με νέα στοιχεία που δημοσιεύονται στο επιστημονικό έντυπο BMJ.

Η χρονική αυτή καθυστέρηση μειώνει τον κίνδυνο να εκδηλώσει το παιδί αργότερα αναιμία λόγω ανεπάρκειας σιδήρου. Μάλιστα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) έχει ήδη ταχθεί υπέρ της πρακτικής αυτής, αποσύροντας την πρώιμη αποκοπή του ομφάλιου λώρου από τις σχετικές κατευθυντήριες οδηγίες.

Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερες μελέτες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η αποκοπή του ομφάλιου λώρου αμέσως μετά την έξοδο του νεογνού από το γεννητικό κανάλι δεν είναι η καλύτερη πρακτική και ενδεχομένως να προκαλεί προβλήματα υγείας μετέπειτα.

Παγκοσμίως, το ένα τέταρτο των παιδιών προσχολικής ηλικίας πάσχει από αναιμία. Στην Ευρώπη το ποσοστό είναι 3-7%. Η ανεπάρκεια σιδήρου είναι σημαντικό πρόβλημα, καθώς μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την εγκεφαλική ανάπτυξη του ανθρώπου.

Μια απλή λύση λοιπόν για την πρόληψη της αναιμίας είναι να διασφαλιστεί η ομαλή αρχή της ζωής του ανθρώπου, ήδη από τη στιγμή της γέννησής του, μεγιστοποιώντας την ποσότητα αίματος και τις αποθήκες σιδήρου, «εκμεταλλευόμενοι» την αξία του πλακούντα.

Τρία λεπτά αναμονής είναι αρκετά για να ενισχύσουν κατά το ένα τρίτο τον όγκο του αίματος που διοχετεύεται στο νεογνό από τον πλακούντα, μετά τον τοκετό.

Μάλιστα, ειδικοί στην Σουηδία τεκμηρίωσαν τον επιστημονικό αυτό ισχυρισμό μελετώντας 400 βρέφη που είχαν γεννηθεί μετά από χαμηλής επικινδυνότητας κύηση. Σε ορισμένα ο ομφάλιος λώρος είχε κοπεί μετά από τρία λεπτά από την γέννα, ενώ σε άλλα είχαν μεσολαβήσει μόλις 10 δευτερόλεπτα. Τα παιδιά της πρώτης ομάδας είχαν καλύτερα επίπεδα σιδήρου σε ηλικία τεσσάρων μηνών και είχαν λιγότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν νεογνική αναιμία. Επίσης δεν καταγράφηκαν παρενέργειες, παρά τις ανησυχίες που είχαν διατυπωθεί από άλλους επιστήμονες ότι η καθυστερημένη αποκοπή του ομφάλιου λώρου μπορεί να προκαλέσει νεογνικό ίκτερο.

Οι ερευνητές υπολογίζουν ότι για κάθε 20 περιπτώσεις καθυστερημένης αποκοπής του ομφαλίου λώρου, προλαμβάνεται μια περίπτωση ανεπάρκειας σιδήρου. Έχουν λοιπόν κάθε λόγο να υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να εφαρμόζεται στο πλαίσιο ενός φυσιολογικού τοκετού, μετά από μια ομαλή εγκυμοσύνη.


(health.in.gr)