Δυο καπετάνιοι από την Κρήτη, επιχείρησαν να σπάσουν με τα καράβια τους τον αποκλεισμό της Γάζας, με αποτέλεσμα να συλληφθούν από Ισραηλινούς κομάντο, να οδηγηθούν για ανάκριση και στη συνέχεια να απελαθούν στην Ελλάδα. Παρόλα αυτά, όπως λένε στο protothema.gr, ήδη ετοιμάζονται για την επόμενη αποστολή προς τους αποκλεισμένους Παλαιστίνιους, τονίζοντας με νόημα : «Δεν κάνουμε κάτι παράνομο. Το δίκαιο θα νικήσει».

Τα δύο πλοία της νέας αποστολής, το «Tahrir» από τον Καναδά και το  «Saoirse» από την Ιρλανδία, απέπλευσαν την προπερασμένη Τετάρτη από το λιμάνι Φέτια της Τουρκίας, απέναντι ακριβώς από τη Ρόδο, με κατεύθυνση  ΝΔ προς τις ακτές του Ισραήλ.

Καπετάνιος του «Tahrir» ήταν ο κ. Γιώργος Κλώντζας και του «Saoirse» o κ. Ζαχαρίας Στυλιανάκης και οι δύο από τον Άγιο Νικόλαο. Για τους δύο Κρητικούς, το ταξίδι προς την αποκλεισμένη από τους Ισραηλινούς  Γάζα, δεν ήταν το πρώτο και από την  αρχή γνώριζαν πως άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων του Ισραήλ, θα τους αποτρέψουν ακόμη και με τη χρήση βίας.

«Τα προβλήματα ξεκίνησαν 45 ναυτικά μίλια από τις ακτές της Γάζας, όταν εμφανίστηκαν τα πρώτα ισραηλινά πολεμικά σκάφη, τα οποία έθεσαν σε εφαρμογή τη λεγόμενη «ομπρέλα» με παράσιτα, που είχε αποτέλεσμα να μην μπορούμε να δούμε που βρισκόμαστε, ενώ διακόπηκαν και όλες οι τηλεπικοινωνίες» λέει στο ΘΕΜΑ ο κ. Κλώντζας, περιγράφοντας την επέμβαση των Ισραηλινών κομάντο, στα δύο πλοία.

«Στη συνέχεια εκτός από τα πολεμικά πλοία, μας πλεύρισαν σκάφη που ήταν γεμάτα με νερό, τα οποία έριχναν καταπάνω μας με μεγάλη πίεση με στόχο να μας ακινητοποιήσουν και να καταστρέψουν τα ηλεκτρονικά συστήματα. Παράλληλα μέσω ασυρμάτου ή με τηλεβόα ζητούσαν πληροφορίες για το ποιοι είμαστε και τι μεταφέρουμε. Όταν  αρνηθήκαμε να τους αφήσουμε να μας προσεγγίσουν, μια και βρισκόμασταν σε διεθνή ύδατα, άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων ανέβηκαν στο κατάστρωμα των πλοίων και τα κατέλαβαν» λέει από την πλευρά του ο κ.Ζαχαρίας Στυλιανάκης.

Τους πήραν αποτυπώματα με τη βία …

Στη συνέχεια οι Ισραηλινοί οδήγησαν τα δύο καράβια στο λιμάνι του Ασντόντ, κοντά στη Γάζα, και συνέλαβαν τους δύο Έλληνες καπετάνιους και τα μέλη των πληρωμάτων, που αποτελούνταν συνολικά από 27 άτομα, ακτιβιστές αλλά και δημοσιογράφους από την Ιρλανδία και τον Καναδά.

«Κατέσχεσαν κάμερες, φωτογραφικές μηχανές, κινητά και λαπτοπ και μας οδήγησαν για ανάκριση σε εγκαταστάσεις του υπουργείου Εξωτερικών. Εκεί συνέχισαν να μα ρωτούν για το ποιοι κρύβονται πίσω από την αποστολή, ποιος τη χρηματοδοτεί και μας έκαναν αυστηρό σωματικό έλεγχο, μήπως και είχαμε πάνω μας κρυμμένη κάποια κάρτα κινητού ή φωτογραφικής μηχανής που θα περιείχε υλικό από την επιχείρηση τους στα πλοία μας» λέει ο κ. Στυλιανάκης, ενώ ο κ. Κλώντζας καταγγέλλει πως υπέστη κακοποίηση, όταν αρνήθηκε να τοποθετήσει την παλάμη του στο ειδικό ψηφιακό μηχάνημα ταυτοποίησης δακτυλικών αποτυπωμάτων. : «Μου είπαν πως ή θα το έβαζα μόνος μου ή θα το έκαναν εκείνοι με τη βία. Εγώ αρνήθηκα λέγοντας πως θέλω να μιλήσω πρώτα με τον δικηγόρο μου. Στην αρχή ήταν ευγενικοί. Το πείσμα μου όμως τους εκνεύρισε. Έκλεισαν τη πόρτα του γραφείου, και τις κουρτίνες στο παράθυρο, μου πέρασαν αλυσίδες στα χέρια και στα πόδια και άρχισαν να μου τραβούν με το ζόρι το χέρι προς το μηχάνημα. Εγώ κρατούσα το χέρι μου κλειστό, τότε ο ένας  μου έριξε δυο γροθιές στο στομάχι, ο άλλος με έπιασε από το λαιμό με αποτέλεσμα να μη μπορώ να αναπνεύσω και τελικά ο τρίτος μου έπιασε το δάκτυλό και το έβαλε στο μηχάνημα».

Τελικά με παραίνεση της Ελληνικής Πρεσβείας στο Τελ Αβίβ, οι δύο Κρητικοί υπέγραψαν τη δήλωση απέλασης, που ψευδώς ανέφερε πως εισήλθαν στο Ισραήλ «εθελοντικά και με παράνομο τρόπο» και στη συνέχεια επέστρεψαν αεροπορικώς στην Αθήνα.

Γιώργος Κλώντζας : «Οι δικοί μου μαθαίνουν πως πάω στη Γάζα, μόνο όταν αποπλεύσω»

«Πιστεύω πως είναι άδικο αυτό που συμβαίνει στη Γάζα και με τη συμμετοχή μου στις αποστολές, θέλω να βάλω το δικό μου λιθαράκι για να μπει τέλος στην τραγωδία του Παλαιστινιακού λαού» λέει ο 41χρονος καπετάνιος, που το 2008 πρώτος είχε σπάσει τον ναυτικό αποκλεισμό, οδηγώντας με ασφάλεια 20 ανθρώπους από όλο τον κόσμο στο λιμάνι της Γάζας, μετά από 41 ολόκληρα χρόνια. Ήταν η πρώτη αποστολή της ΜΚΟ «Free Gaza Movement» που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια.



Όπως λέει, πρόκειται για μία επικίνδυνη αποστολή στην οποία συμμετέχει γιατί πιστεύει στο δίκαιο της υπόθεσης. «Γίναμε πλέον γνωστοί με τους Ισραηλινούς. Ξέρουν και οι ίδιοι, πως ούτε όπλα κουβαλάμε, ούτε τρομοκράτες είμαστε».

Γιώργος Στυλιανάκης : «Τα παιδιά μου, γκρινιάζουν αλλά εγώ το δικό μου»


Πατέρας τριών γιών ο κ. Στυλιανάκης, δηλώνει έτοιμος για την επόμενη αποστολή προς την δοκιμαζόμενη λωρίδα της Γάζας. Τον Μάιο του 2010, συμμετείχε στον διεθνή στολίσκο βοηθείας, που κατέληξε με την αιματηρή επέμβαση των ισραηλινών δυνάμεων στο «Μαβί Μαρμαρά 1» στη οποία σκοτώθηκαν εννέα Τούρκοι. Συνολικά συμμετείχε πέντε φορές σε αποστολές με προορισμό την Γάζα και την Παλαιστίνη.



«Η γυναίκα μου και οι γιοί μου γκρινιάζουν κάθε φορά που τους ανακοινώνω πως θα πάρω μέρος σε κάποια αποστολή του «Free Gaza». Είναι λογικό να ανησυχούν, αλλά τους καθησυχάζω λέγοντας πως το δίκαιο είναι με την πλευρά μας» λέει ο 50χρονος καπετάνιος, από τον Άγιο Νικόλαο της Κρήτης.