Αναλυτές, τράπεζες και ειδήμονες της οικονομίας συζητούν όλο και εντονότερα το ενδεχόμενο κατάρρευσης της ευρωζώνης.

Κάνουν λόγο όχι για πλήρη εξουδετέρωσή της, αλλά σίγουρα για συρρίκνωση, με τις αδύναμες χώρες να επιβαρύνουν ιδιαίτερα την οικονομική της πορεία.

Καμία χώρα δεν θα βγει χωρίς επιπτώσεις, λένε οι αναλυτές, τουλάχιστον όχι άμεσα. Το Γαλλικό Πρακτορείο αναφέρει πως σύμφωνα με την Capital Economics, με έδρα το Λονδίνο, πιθανή αποχώρηση της Ελλάδας, Ιρλανδίας και Πορτογαλίας από την ευρωζώνη, θα προκαλούσε μείωση του ΑΕΠ της κατά 1% το 2012 και 2,5 το 2013. Παράλληλα, σε πρόσφατη ενημέρωση στους επενδυτές της, η UBS υπολόγισε ότι αν μια «αδύναμη» χώρα της ευρωζώνης, όπως η Ελλάδα, εγκατέλειπε το ευρώ, θα κόστιζε σε κάθε άτομο περίπου 10.000 ευρώ τον πρώτο χρόνο και χιλιάδες ακόμα την επόμενη περίοδο προσαρμογής.

Ακόμα και μια «ισχυρή» χώρα όπως η Γερμανία θα κατέγραφε απώλεια 6.000 έως 8.000 ευρώ ανά κεφαλή ετησίως, που αντιπροσωπεύει το 1/4 έως και 1/5 της ετήσιας οικονομικής παραγωγής της. Συνοπτικά, η επιστροφή στη δραχμή, το μάρκο ή άλλο εθνικό νόμισμα θα είχε επιβαρύνσεις για πολλούς, αλλά και κέρδη για άλλους. Σύμφωνα με τον ειδικό Γενς Νόρντβιγκ της ιαπωνικής Nomura Securities, το γερμανικό νόμισμα πιθανόν να μπορούσε να επιβιώσει απέναντι στο δολάριο, όμως η Ελλάδα θα έχανε το 60% της χρηματικής αξίας. Συνάμα, η Ιταλία, η Ισπανία και το Βέλγιο θα κατέγραφαν απώλειες περίπου στο 1/3 η καθεμία.

Επιπλέον, μια καταστροφή του ευρώ, θα οδηγούσε σε κατάρρευση τα εθνικά τραπεζικά συστήματα λόγω της έλλειψης εμπιστοσύνης στην αξία του νέου νομίσματος. Σε όλα αυτά τα οικονομικά προβλήματα, δεν πρέπει να παραλειφθεί και η κοινωνική αναταραχή που θα επικρατούσε.

Ωστόσο, η Capital Economics, που επικαλείται το Γαλλικό Πρακτορείο, δεν απέκλεισε την πιθανότητα οι προοπτικές των οικονομιών των χωρών στο ενδεχόμενο εξόδου τους από την ευρωζώνη να μπορούσαν να βελτιωθούν από την άσκηση σωστής εθνικής κυβερνητικής πολιτικής.