Τον μπελά του βρήκε ο ομογενής υπουργός Καλών Τεχνών της Νέας Νότιας Ουαλίας, Γιώργος Σουρής, λόγω της Κυθηραϊκής καταγωγής του! Και όχι μόνο αυτός αλλά και η σύμβουλός του, Σοφία Ζαντιώτης, επίσης με καταγωγή από τα Κύθηρα. Και όλα αυτά για μια επιχορήγηση μόλις 94.500 δολαρίων. Τα χρήματα αυτά διατέθηκαν από το πολιτειακό υπουργείο Καλών Τεχνών για την ενίσχυση του μουσείου Αναγνώρισης της Προσφοράς των Ελλήνων στην επαρχιακή Αυστραλία, το οποίο στεγάζεται στο "Roxy Theatre", έναν μεγαλοπρεπή κινηματογράφο στην κωμόπολη Μπιγκάρα της Νέας Νότιας Ουαλίας, που κτίστηκε πριν από 75 χρόνια και σήμερα έχει μετατραπεί σε μουσείο. Τον κινηματογράφο αυτό τον έκτισαν τρεις Έλληνες από τα Κύθηρα! Και η κα Ζαντιώτη είναι δισέγγονη ενός από τους ιδρυτές του κινηματογράφου.

«Ο υπουργός δεν έχει καμιά ανάμειξη. Τις επιχορηγήσεις τις αποφασίζει ανεξάρτητη επιτροπή», ήταν η απάντηση εκπροσώπου του κ. Σουρή στις επικρίσεις που δέχεται. Ο Γιώργος Πούλος, διαχειριστής του Κυθηραϊκού Ταμείου Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς και μέλος του συμβουλίου του Μουσείου, χαρακτήρισε στην ιστοσελίδα kythera-family.Net το μουσείο αυτό στην ουσία "Κυθηραϊκό" και επαίνεσε την απόφαση του υπουργείο να το ενισχύσει.

«Το 1936, τρεις Έλληνες από τα Κύθηρα, οι Πήτερ Φέρος, Εμμανουήλ Αρώνης και Γιώργος Ψάλτης, εμπνεύσθηκαν μια μεγάλη ιδέα να κτίσουν ένα μεγαλοπρεπή κινηματογράφο (αρτ ντεκό), το "Roxy Theatre", καθώς καιτο "Roxy cafe" και το "Peters & Co Cafe"», είπε ο Γιώργος Πούλος και πρόσθεσε: «Οι τρεις αρχικοί ιδιοκτήτες υπερέβαλαν τους εαυτούς τους. Αποφάσισαν να οικοδομήσουν ένα ξενώνα. Νόμιζαν ότι όταν οι αγρότες θα πήγαιναν στον κινηματογράφο, όλοι τους θα διέμεναν στον ξενώνα για να έχουν ένα πολυτελές Σαββατοκύριακο, φαγητό στο καφέ κλπ. Τελικά η ιδέα αποδείχθηκε εξωπραγματική. Η επιχείρηση κόστισε 2000% περισσότερα από ότι είχε υπολογισθεί.

Επί πλέον είχαν και ένα σκληρό αντίπαλο, τον Βίκτωρ Πίκοκ, που ήταν ο ιδιοκτήτης του Ρίτζεντ Θίατρ.
Ο κ. Πίκοκ είχε ένα μικρό θέατρο στο Μπίνγκαρα και αποφάσισε και αυτός να εξαπλώσει τις επιχειρήσεις του ανάλογα. Η συνέχεια ήταν να υπάρξει τρομερός πόλεμος τιμών έως ότου οι φτωχότεροι Έλληνες λύγισαν και πτώχευσαν».

Μπορεί να πτώχευσαν οι πρωτοπόροι Έλληνες αλλά έγραψαν ιστορία. «Η κληρονομιά όμως που άφησε πίσω του αυτό το εγχείρημα είναι κάτι σημαντικό σε πολλά επίπεδα. Τα ελληνικά καφενεία άλλαξαν τον ρου της πολιτιστικής ιστορίας της Αυστραλίας και άφησαν μια σημαντική κληρονομιά για την μαγειρική και το πολιτιστικό τοπίο», λέει ο κ. Πούλος. Και οι αυστραλιανές αρχές για να τιμήσουν αυτή την προσφορά των Ελλήνων αποφάσισαν να μετατρέψουν το "Roxy" σε μουσείο προς τιμήν τους. Το συγκρότημα "Roxy" αναπαλαιώθηκε πλήρως και εγκαινιάστηκε με κάθε επισημότητα.

«Η αποκατάσταση του "Roxy" αναδεικνύει το πνεύμα μιας κοινότητας που έχει θριαμβεύσει επί χρόνια της ξηρασίας και της οικονομικής ύφεσης. Είναι μια γιορτή για το τι μπορεί να επιτευχθεί από ανθρώπους που πιστεύουν στην αγροτική κοινότητα και το μέλλον της», είπε ο δήμαρχος της περιοχής. «Η ανακαίνιση του "Roxy" δεν αντιπροσωπεύει μόνο την μοναδική ελληνική κληρονομιά της Αυστραλίας, αλλά και όλο τον πολιτισμό της Αυστραλίας και ιδιαίτερα της πόλης της Μπίνγκαρα, όπου βρίσκεται», σημειώνει από την πλευρά του ο Γιώργος Πούλος.