Αφού ο πλοίαρχος είναι '' νεκρός'' , ποιος οδηγεί την χώρα ;

Άραγε ποιοι είναι αυτοί που μας κυβερνούν;

Η ψήφος μου έχει κανένα αποτέλεσμα ή μόνο για τα μάτια του κόσμου χαλάω το Σαββατοκύριακό μου για να τρέξω στην κάλπη;

Οι απορίες μου πολλές και δυστυχώς θα παραμείνουν αναπάντητες.

Πρέπει μια μέρα αυτός ο λαός να ξυπνήσει και να καταλάβει ότι όλοι αυτοί που τάζουν και δεν τάζουν,που λένε μα δε λένε,που τρώνε μα καλοτρώνε, παίζουν ένα θέατρο. Θέατρο στις πλάτες του λαού.

Τους βλέπεις να βρίζονται μέσα στη Βουλή και σε λίγο στο καφενεδάκι να πίνουν τσίπουρα αγκαλιά.

Και μέσα σε αυτό το θέατρο, κομπάρσοι οι συνδικαλιστές και τα συνδικάτα. Το ΠΑΜΕ, ΑΔΕΔΥ, ΠΕΜΕΝ, ΣΤΕΦΕΝΣΟΝ, και πολλές άλλες μαριονέτες, που βάζουν φασαρίες και τσακώνονται κατόπιν σχεδίου για τα μάτια του κόσμου.

Ο απλός θεατής νομίζει ότι το αίμα στην μύτη είναι αληθινό, και ότι έπεσε στην άσφαλτο υπερασπιζόμενος τα δικαιώματα του εργαζομένου. '' ΜΠΟΥΡΔΕΣ ''. Για την πάρτη του παλεύει και μόνο.

Για να κρατηθεί στα ψηλά σκαλιά του συνδικαλισμού που οδηγούν στην Βουλή, και να λάβει και τις παχυλές αποδοχές του συνδικαλισμού.

Λαέ παρ'το χαμπάρι. Αν δεν κοιτάξεις να την παλέψεις μόνος σου και περιμένεις '' αυτούς '' να σε τραβήξουν από την κινούμενη άμμο, καλό ταξίδι και ο θεός να σου συγχωρέσει.

Όλοι αυτοί λοιπόν, συγκροτούν ένα θίασο και ο καλύτερος από αυτούς δεν ξέρει να βράσει ούτε αυγά.

Τίποτα άλλο. Ουσία μηδέν.

Και περιμένουμε κάθε βράδυ κολλημένοι στις τηλεοράσεις να ακούσουμε ένα μήνυμα ελπίδας.Μας έχουν κάνει πλύση εγκεφάλου, και με ένα πολύ καλό μάρκετινγκ έχουμε πιστέψει την κατρακύλα της οικονομίας όπως αυτοί ήθελαν να μας περάσουν.

Αν από το 2009 ήταν άλλη κυβέρνηση θα είχε καεί η χώρα πολλάκις.

Με λίγα λόγια το βαπόρι έχει βουλιάξει χρόνια τώρα, αλλά περιμέναμε να φτάσει το νερό στα ρουθούνια μας για να ξεκινήσουμε να κολυμπάμε.

Ήταν όμως αργά και η στεριά μακρiά.

Και η βοήθεια που φωνάζουμε θα φτάνει μόνο στα αυτιά του θεού, αλλά ποιους θα πρωτοκοιτάξει.

Καλό κολύμπι.

Γιάννης Μανούσακας (Βλαντάς)