Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η ικανότητα ενός ρομπότ να αναγνωρίζει τον εαυτό του στο καθρέφτη αποτελεί και το πρώτο βήμα προς την αυτογνωσία.

Το QBO, όμως, δεν έχει επιτύχει μόνο αυτό, αλλά έχει προχωρήσει και ένα βήμα παραπέρα, μιας και είναι σε θέση να αναγνωρίζει τον εαυτό του, ανάμεσα από άλλα πανοποιότυπα μηχανήματα και να «πιάνει» κουβέντα με τα φιλαράκια, χρησιμοποιώντας τα προγράμματα σύνθεσης φωνής (Festival) και αναγνώρισης (Julius). Οι ερευνητές στο TheCorpora προσομοίασαν την αυτογνωσία μέσω του απλοποιημένου μιμητισμού, του τρόπου δηλαδή που και οι άνθρωποι χρησιμοποιούν για να αναγνωρίζουν τον εαυτό τους. Κατά αυτόν μαθαίνουμε το πώς μοιάζουμε και το επαληθεύουμε, ελέγχοντας τις κινήσεις μας με κάποιο είδωλο μας.

Στο πρώτο βίντεο που ακολουθεί, το QBO μαθαίνει να αναγνωρίζει τη δική του εικόνα αφού δει τον εαυτό του στον καθρέφτη. Το δεύτερο βίντεο δείχνει τα ρομπότ να εξακριβώνουν το ένα την ταυτότητα του άλλου, χρησιμοποιώντας την φωτεινή μύτη τους, η οποία αναβοσβήνει με τυχαίο ρυθμό.

Όταν ο ρυθμός δεν είναι ο ίδιος, τότε το ρομπότ καταλαβαίνει ότι έχει συναντήσει κάποιο άλλο «άτομο» του είδους του και αρχίζει το «φλερτάρισμα». Φυσικά, το συγκεκριμένο παράδειγμα  «συνείδησης» γίνεται με προγραμματισμό και δεν προκύπτει από μία βαθύτερη γνώση του εαυτού.

Ωστόσο, από τη στιγμή που επαληθεύεται το τεστ Turing και η συνείδηση μπορεί να προσομοιωθεί πλήρως, τότε δεν έχει καμία διαφορά, το πως αυτή έχει επιτελεσθεί κατά τους επιστήμονες.


(proho)