Βουλιμικό επεισόδιο χαρακτηρίζεται η υπερφαγία που γίνεται συνήθως κρυφά και γρήγορα και περιλαμβάνει την κατανάλωση μεγάλης ποσότητας τροφών που θεωρούνται παχυντικά και άρα «απαγορευμένα».

Τέτοια φαγητά είναι συνήθως υδατανθρακούχα και κυρίως επεξεργασμένα, όπως γλυκά, μπισκότα ,σοκολατάκια, δημητριακά πρωινού, φρυγανιές, πατατάκια, γαριδάκια, παγωτό, κ.τ.λ

Συνοδεύεται από έντονη ανησυχία για την εικόνα σώματος και τον έλεγχο του σωματικού βάρους, ενοχές, τύψεις και αίσθημα παράβασης των κανόνων. Συνήθως ακολουθείται εκκαθαριστική μέθοδος (καθαρτικά ή εμετός) που προκαλείται απλά από το αίσθημα της ξεφόρτωσης των θερμίδων που έχουν καταναλωθεί, αλλά και των συναισθημάτων που δημιουργήθηκαν, με κάθε κόστος.

Ορισμένοι κάνουν εμετούς πολλές φορές την ημέρα και άλλοι μόνο 1-2 φορές το μήνα. Έχουν καταγραφεί έως και 46 εμετοί σε μία μέρα! Οι θερμίδες που φαίνεται να καταναλώνονται κατά τη διάρκεια ενός τέτοιου επεισοδίου είναι μεταξύ 1.200 έως 11.500 kcal!

Τα άτομα που προκαλούν εμετό τελικά καταλήγουν να παίρνουν εύκολα βάρος.

Οι ερευνητές βρήκαν πως κατά μέσο όρο 1200 θερμίδες απορροφώνται σε κάθε υπερφαγικό επεισόδιο, πριν τον εμετό, ακόμα και εάν αυτός γίνει άμεσα! Και αυτό γιατί τα υπερφαγικά περιλαμβάνουν πολύ ζάχαρη που απορροφάται ταχύτατα ακόμα και πριν ολοκληρωθεί το επεισόδιο.

Λόγω της αυξημένης ζάχαρης, το σώμα παράγει μεγάλες ποσότητες ινσουλίνης για να μεταβολίσει την περίσσεια γλυκόζης. Το αποτέλεσμα είναι τα επίπεδα γλυκόζης να πέφτουν άμεσα, δίνοντας την ψευδαίσθηση στον εγκέφαλο ότι χρειάζεται και πάλι τροφή. Οπότε το υπερφαγικό τελικά παρατείνεται. Φαίνεται λοιπόν πως τελικά τρως παραπάνω επειδή είχες κάνει προηγουμένως εμετό και όχι ότι κάνεις εμετό επειδή απλά έφαγες πολύ!

Επιπλέον, εξαιτίας του σοκ που προκαλεί η υπερφαγία, τα μυϊκά κύτταρα απελευθερώνουν πολύ κάλιο. Όμως με χαμηλό κάλιο στα κύτταρα, το σώμα δεν μπορεί να κάψει όλη την ενέργεια που πήρε από τις τροφές. Αυτό μειώνει μακροπρόθεσμα και τον βασικό μεταβολισμό (BMR).

Έτσι, μεγάλο ποσό θερμίδων απορροφάται και μετά τον εμετό, ανεξάρτητα από το πόσο μεγάλο ήταν το υπερφαγικό επεισόδιο, γιατί όπως αναφέραμε μειώνεται και η ικανότητα καύσης.

Τέλος, ολόκληρο το γαστρεντερικό σύστημα καταλήγει να γίνει ευερέθιστο οπότε και ο κατακρατήσεις, οι δυσπεψίες, τα φουσκώματα και η δυσκοιλιότητα να δημιουργούν μεγαλύτερο αίσθημα παραπανίσιου βάρους και δυσφορίας.

Άρα είναι άσκοπο να χρησιμοποιεί κανείς εκκαθαρίστηκες μεθόδους σαν προσπάθεια απώλειας βάρους γιατί το τελικό αποτέλεσμα είναι ακριβώς το αντίθετο.

Προσπαθήστε να απαλλαγείτε πρώτα από τη συνήθεια της εκκαθάρισης και μετά θέστε σαν στόχο την μείωση των υπερφαγικών επεισοδίων. Το αντίστροφο δεν έχει σχεδόν ποτέ θετικό αποτέλεσμα. Ζητείστε τη βοήθεια εξειδικευμένου, στις διατροφικές διαταραχές, διατροφολόγου και ψυχολόγου.

Στέλλα Η. Σαρηπαναγιώτου 
Διατροφολόγος
Master Practitioner in Eating Disorders and Obesity
Βιογραφικό σημείωμα