Έμπειρα και πολύτιμα στελέχη του Ινστιτούτου Ελιάς & Υποτροπικών Φυτών στερεί η ‘εφεδρεία’ και η ‘αυτοδίκαιη άρση των αποσπάσεων’ από τους συγχωνευόμενους φορείς (Ν 4002/2011), που έχει εφαρμοσθεί στον Ελληνικό Γεωργικό Οργανισμό ‘ΔΗΜΗΤΡΑ’.

Δυστυχώς δεν εξαιρέθηκαν οι ερευνητές ούτε το επιστημονικό και το υπόλοιπό προσωπικό των Ινστιτούτων έρευνας.

Από το Ινστιτούτο Ελιάς και Υποτροπικών Φυτών παραιτήθηκαν 2 ερευνητές, που αναγκάστηκαν να φύγουν πριν τους βγάλουν στην εφεδρεία, και 16 άλλοι συνάδελφοι (γεωπόνοι, τεχνολόγοι, βοηθοί εργαστηρίων, κλπ) που εργαζόταν στο Ινστιτούτο πάνω από 25 χρόνια και ήταν αποσπασμένοι για τυπικούς λόγους, μετακινήθηκαν σε άλλες υπηρεσίες, που πιθανόν να μη χρειάζονται.

Αυτή την στιγμή έχουν απομείνει 15 άτομα προσωπικό εκ των οποίων μόλις οι 4 είναι ερευνητές επισημαίνει ο διευθυντής του Ινστιτούτου κ.Κώστας Χαρτζουλάκης ενώ όπως τονίζει "είναι μεγάλη απώλεια και υπάρχουν σοβαρά προβλήματα λειτουργίας για το Ινστιτούτο γιατί ήταν άνθρωποι με μεγάλη και μοναδική εμπειρία.

Τέτοιες αποφάσεις απαξιώνουν τη φυσιογνωμία του Ινστιτούτου και κυρίως υποβαθμίζουν ή ίσως και καταργούν την έρευνα στον πρωτογενή τομέα όταν στις σημερινές συνθήκες είναι απαραίτητο να επενδύσουμε στον πρωτογενή τομέα με όλους τους δυνατούς τρόπους.

Επιπλέον δεν έχουν άμεσο οικονομικό όφελος, ενώ μακροπρόθεσμα ζημιωνόμαστε ως χώρα με την έλλειψη αγροτικής έρευνας και καινοτομίας."

Να σημειωθεί πως το Ινστιτούτο Ελιάς και Υποτροπικών Φυτών Χανίων, πέραν της πολύτιμης προσφοράς του στην αγροτική έρευνα, με διεθνή καταξίωση, τα τελευταία χρόνια "έφερνε" χρήματα στην χώρα, μέσω Ευρωπαικών προγραμμάτων στα οποία συμμετείχε επιτυγχάνοντας πολλαπλά οφέλη και επιβαρύνοντας ελάχιστα στον κρατικό προυπολογισμό.

Κλείνει ο Σταθμός Γεωργικής Έρευνας Ιεράπετρας

Στο μεταξύ ένας και μόνο γεωπόνος εργάζεται σήμερα στον πάλε ποτέ πειραματικό σταθμό της Ιεράπετρας, ο οποίος και εκείνος ασχολείται μόνο με γραφειοκρατικά θέματα.

Ο Σταθμός Γεωργικής Έρευνας της Ιεράπετρας έχει μια ιστορία δεκαετιών. Ιδρύθηκε το 1964 και συνέβαλλε τα μέγιστα στην εξεύρεση νέων ποικιλιών τομάτας και αγγουριού όπου κάποιες από αυτές κατοχυρώθηκαν και ως τοπικές ποικιλίες και το πολλαπλασιαστικό τους υλικό ''ταξίδεψε'' ανά την Ελλάδα.

Όπως γράφει το "radiolasithi.gr", η συρρίκνωση άρχισε να φαίνεται τις δύο τελευταίες δεκαετίες , αφού σιγά- σιγά η πολιτεία αποδυνάμωνε αυτές τις υπηρεσίες των αγροτών, είτε με την περικοπή κονδυλίων, είτε με τις συγχωνεύσεις των συναφών οργανισμών.

Άξιο αναφοράς είναι το ότι έχουν μείνει κυριολεκτικά στη μέση προγράμματα που αφορούσαν σε τοπικές ποικιλίες αγγουριού, τομάτας αλλά και πεπονιού, αφού ο γεωπόνος-ερευνητής κ. Απόστολος Αυγελής αποχώρησε από τη θέση του Διευθυντή και έκτοτε δεν τοποθετήθηκε κανείς στη θέση του. Επίσης, στον αέρα βρίσκεται και το πρόγραμμα που αφορούσε ποικιλία πυρηνόκαρπων που είχε ξεκινήσει πριν μια πενταετία ο τελευταίος σήμερα γεωπόνος κ. Στέφανος Λιβέρης.