Η ευρωπαϊκή οικονομική κρίση, δεν είναι πλέον πρόβλημα μόνο των χωρών του Νότου, αλλά απλώνει τα πλοκάμια της παντού, στην άλλοτε πανίσχυρη Ευρωπαϊκή Ένωση. Κραταιές οικονομίες όπως η Γαλλία και η Αυστρία, βλέπουν το αξιόχρεό τους να υποβαθμίζεται από τους Διεθνείς Οίκους Αξιολόγησης και οι πολίτες της Γηραιάς Ηπείρου αισθάνονται εγκλωβισμένοι στην ατολμία και ολιγωρία των ηγετών τους.

Πέρα όμως από τη δεδομένη ύφεση που πλήττει από την ημέρα της κατάρρευσης της Λίμαν Μπράδερς ολόκληρο τον πλανήτη, η κρίση ανέδειξε προβλήματα του σύγχρονου κεφαλαιοκρατικού συστήματος, αλλά και παθογένειες που συνδέονται με την αδιαφάνεια στο Δημόσιο βίο. Ιδιαίτερα στην Ελλάδα, ήρθαν στην επιφάνεια όλες εκείνες οι στρεβλώσεις της μεταπολίτευσης που οδηγούσαν με μαθηματική ακρίβεια τη χώρα σε μία πρωτοφανή πολιτική και κοινωνική κρίση. Παρά το γεγονός ότι η έκρηξη της κρίσης χρέους διαφαινόταν ήδη από χρόνια, οι πολιτικές ηγεσίες, έκρυβαν το πρόβλημα «κάτω από το χαλί», με αποτέλεσμα σήμερα να κινδυνεύουμε από πιστωτικά γεγονότα που θα πλήξουν το βιοτικό επίπεδο όλων των πολιτών.

Η υπερδιόγκωση του Δημοσίου, με ρουσφετολογικές προσλήψεις, αλλά και η διαφθορά σε όλες σχεδόν τις εκφάνσεις του Δημοσίου, σε συνδυασμό με τη «μόδα» των άνευ όρων δανείων, εγκλώβισαν την Ελλάδα σε μία πολυετή περίοδο πλασματικής ευμάρειας. Σήμερα, ο ίδιος ο πολίτης, αντιμέτωπος με το φάσμα της ανέχειας, αδυνατεί να κατανοήσει τις βαθιές αλλαγές που καλείται το κράτος και κατ’ επέκταση η κοινωνία να κάνει ώστε να σταθούμε και πάλι στα πόδια μας, χωρίς ξένα δεκανίκια. Ακόμα και τα ίδια τα κόμματα εξουσίας αδυνατούν να πείσουν ότι είναι ικανά για βαθιές τομές, προς όφελος της εθνικής σωτηρίας..

Αν και αυτή η πρώτη προσέγγιση της νέας πραγματικότητας που θα φέρει η επομένη της κρίσης, φαντάζει πρώιμη, εντούτοις πιστεύω ότι οφείλουμε να κοιτάξουμε το πρόβλημα στα μάτια και να αποφασίσουμε ΤΩΡΑ, πως θέλουμε να είναι η Ελλάδα και οι ζωές μας στο μέλλον. Έχουμε στα χέρια μας μία μεγάλη και ιστορική ευκαιρία να επανιδρύσουμε το κοινωνικό και πολιτικό κράτος. Να διαπραγματευθούμε με όλες μας τις δυνάμεις ένα νέο, σύγχρονο κράτος - πολιτών, δίκαιο και λειτουργικό. Ένα κράτος κληροδότημα στα παιδιά μας. Ένα κράτος που δεν θα συρθεί ξανά στην ξένη βοήθεια. Η κρίση που μαστίζει σήμερα ολόκληρη την Ευρώπη, δεν είναι απλώς οικονομική, αλλά και βαθιά πολιτική. Μπορεί όμως να γίνει ευκαιρία για ουσιαστικές αλλαγές, φτάνει να το θελήσουμε.

Η κοινωνία των πολιτών έχει πλέον τη δύναμη στα χέρια της. Η παλαιάς κοπής πολιτική λογική, που αντιμετώπιζε τον Έλληνα μόνο ως ψηφοφόρο, πλέον πνέει τα λοίσθια. Οι πολίτες θα αλλάξουν και μάλιστα νομοτελειακά, τον πολιτικό χάρτη και θα στήσουν τείχη απέναντι στις αδιαφανείς και κερδοσκοπικές πρακτικές που μας συνθλίβουν.

Είχα, έχω και θα έχω εμπιστοσύνη στο ελληνικό φιλότιμο και σε αυτή τη μοναδική ελληνική μαγιά, που θα φέρει ξανά την ελπίδα. Ο καθένας από εμάς, με τις δικές του δυνάμεις, θα έχει την ευκαιρία, αλλά και την ευθύνη να αμφισβητήσει τις πολιτικές που μας έφεραν έως εδώ και μέχρι σήμερα αδυνατούν να βρουν λύση. Παράλληλα, όμως θα πρέπει να προτείνει λύσεις, ρεαλιστικές, με γνώμονα μόνο τον Πολίτη. Ως μέλος της Δημοκρατικής Συμμαχίας, αγωνίζομαι να ενισχύσω την διαπραγματευτική ισχύ της Ελλάδας, έναντι των δανειστών μας, με εναλλακτικές και ορθολογιστικές προτάσεις, αλλά και να πιέσω προς πάσα κατεύθυνση, ώστε να εξαλειφθεί η ανήθικη φοροεισπρακτική λογική, που εξαιρεί τους «έχοντες» και εξαθλιώνει τα μεσαία και χαμηλά κοινωνικά στρώματα. Λύσεις υπάρχουν μόνο αν προσπαθήσουμε όλοι μαζί.

Οι πολιτικές ζυμώσεις στις οποίες τώρα καλούνται οι πολίτες να συμμετάσχουν ίσως είναι οι πιο σημαντικές στη νεότερη ιστορία μας.

Λευτέρης Αυγενάκης
Βουλευτής Ηρακλείου ΔΗ.ΣΥ