ΠΕΡΙ τα 5 δισ. ευρώ θα πρέπει να αντλήσουν τα εγχώρια πιστωτικά ιδρύματα με ίδια μέσα (αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, πώληση θυγατρικών, αξιοποίηση περιουσιακών στοιχείων κ.ά.) μέχρι τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, προκειμένου να αποφύγουν τον κίνδυνο της κρατικοποίησης.

Τα τελευταία 24ωρα υπήρξαν έντονες παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις μεταξύ τρόικας, κυβέρνησης και τραπεζιτών, με αντικείμενο τις κρίσιμες λεπτομέρειες της διαδικασίας ανακεφαλαιοποίησης από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και κυρίως το ύψος της ίδιας συμμετοχής των τραπεζών στο σύνολο των κεφαλαίων που θα απαιτηθούν.

Η συμφωνία για τους όρους αναδιάταξης του ελληνικού χρέους (PSI) στις αρχές της εβδομάδας και ο καθορισμός του τελικού «κουρέματος» των ομολόγων στο 75% σε τρέχουσες αξίες, μπορεί να προκάλεσε ικανοποίηση στους κόλπους των Ελλήνων τραπεζιτών, καθώς η ελληνική οικονομία πήρε την τελευταία παράταση προκειμένου να ολοκληρώσει μια σειρά από καθοριστικές μεταρρυθμίσεις, ωστόσο ανέβασε ακόμη ψηλότερα τον «πήχη» των απωλειών για τις ελληνικές τράπεζες. Ενδεικτική άλλωστε του ύψους των ζημιών για το εγχώριο πιστωτικό σύστημα ήταν και η συνεπακόλουθη απόφαση του Eurogroup να αυξήσει το «κεφαλαιακό μαξιλάρι» στα 50 δισ. ευρώ.

Έμπειρος τραπεζίτης τονίζει ότι «μετά την οριστικοποίηση του PSI, οι τράπεζες γνωρίζουν πλέον όλες τις βασικές παραμέτρους για τον υπολογισμό των κεφαλαιακών τους αναγκών». Και συνεχίζει: «Γνωρίζουν, δηλαδή, τις πρόσθετες προβλέψεις για μη εξυπηρετούμενα δάνεια, που πρέπει να σχηματίσουν την τριετία 2011-13, τη ζημία από την απομείωση και επιμήκυνση των κρατικών ομολόγων στο πλαίσιο του PSI, καθώς και την πρόσθετη ζημία από το κούρεμα των δανείων ύψους περίπου 11 δισ. ευρώ, που έχουν χορηγήσει σε προβληματικές ΔΕΚΟ (ΟΣΕ, ΟΑΣΑ, ΕΑΣ, ΕΑΒ) και θα απομειωθούν με όρους αντίστοιχους του PSI».

«Πλέον το μόνο ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι το πόσο βαθιά θα βάλουν οι μέτοχοι το χέρι στην τσέπη για να καλύψουν μέρος των συνολικών κεφαλαιακών αναγκών που έχουν προκύψει» καταλήγει ο έμπειρος τραπεζίτης.

Η συμμετοχή

Σημειώνεται ότι ο νόμος που ψήφισε προ δεκαπενθημέρου το ελληνικό κοινοβούλιο προβλέπει ρητώς ότι ένα ελάχιστο ποσό θα καλυφθεί από τους μετόχους με έκδοση κοινών μετοχών. Αν συμβεί αυτό, τότε το υπόλοιπο ποσό καλύπτεται από το ΤΧΣ με κοινές μετοχές, το δικαίωμα ψήφου των οποίων θα βρίσκεται σε αναστολή, με εξαίρεση στρατηγικού χαρακτήρα αποφάσεις. Αν οι μέτοχοι (παλαιοί ή νέοι) δεν καλύψουν το ελάχιστο ποσοστό, τότε το σύνολο της αύξησης καλύπτεται από το ΤΧΣ με κοινές μετά ψήφου μετοχές, εξέλιξη που ισοδυναμεί με αυξημένη παρουσία του Δημοσίου στις στρατηγικές αποφάσεις της τράπεζας και ουσιαστικά με κρατικοποίηση.

Σε αυτό ακριβώς το σημείο εστιάζεται πλέον το στρατηγικό ενδιαφέρον των τραπεζιτών αυτή την περίοδο. Οι τραπεζίτες από την πλευράς τους πιέζουν (και οι πληροφορίες λένε ότι τελικά θα τα καταφέρουν) το ποσοστό συμμετοχής των ιδίων κεφαλαίων στο συνολικό ποσό της ανακεφαλαιοποίησης να είναι τα τάξης του 10% ήτοι περί τα 4,5-5 δισ. ευρώ (από τα 50 δισ. ευρώ που υπάρχουν προς διάθεση), την ίδια στιγμή που η τρόικα πιέζει το ποσοστό να είναι 20% με αποτέλεσμα να απαιτεί από τα εγχώρια πιστωτικά ιδρύματα να αντλήσουν περί τα 10 δισ. ευρώ.

«Είναι προφανές, αναφέρει υψηλόβαθμο τραπεζικό στέλεχος ιδιωτικής τράπεζας, ότι στην κατάσταση που βρίσκεται η ελληνική οικονομία, σε συνδυασμό με την τρέχουσα χρηματιστηριακή συγκυρία και τα ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα (μέχρι τον ερχόμενο Σεπτέμβριο) που θα έχουν οι τράπεζες για την υλοποίηση των προγραμμάτων κεφαλαιακής ενίσχυσης που θα καταθέσουν στην ΤτΕ, είναι ζωτικής σημασίας για τις τράπεζες εάν θα πρέπει να αντλήσουν 5 ή 10 δισ. ευρώ. Μάλιστα η δυνατότητα να αντλήσουν τα ποσά αυτά θα κρίνει και την πιθανότητα της κρατικοποίησής τους, καταλήγει ο ίδιος.

Εάν για παράδειγμα η ΤτΕ καταδείξει πως μια ελληνική τράπεζα χρειάζεται 5 δισ. ευρώ για να ανακεφαλαιοποιηθεί, είναι διαφορετικό για τη διοίκηση και τους μετόχους της τράπεζας να γνωρίζουν πως αναζητούν 500 εκατ. ευρώ και διαφορετικό να βγει στις αγορές για 1 δισ. ευρώ. Και μάλιστα ενώ γνωρίζουν ότι αν βρουν το ποσό αυτό, η τράπεζα θα προσφύγει στο ΤΧΣ για το υπόλοιπο με κοινές μετοχές, με αναστολή του δικαιώματος ψήφου, ενώ εάν δεν καλύψουν το ελάχιστο ποσοστό, τότε το σύνολο της αύξησης καλύπτεται από το ΤΧΣ με κοινές μετά ψήφου μετοχές, εξέλιξη που ισοδυναμεί ουσιαστικά με κρατικοποίηση.

Πρακτικά, το ταμείο λειτουργεί ως σκληρός ανάδοχος της αύξησης κεφαλαίου, η οποία, ως εκ τούτου, θα προβλέπει ίδια τιμή διάθεσης για τους ιδιώτες μετόχους και το ΤΧΣ.

express.gr