Οι έφηβοι που βασανίζονται από την ακμή, συχνά βρίσκουν παρηγοριά στη σκέψη ότι θα περάσει όταν ενηλικιωθούν. Όμως αυτό δεν είναι και τόσο σίγουρο, αφού η ακμή έχει μετατραπεί πλέον σε δεινό που ταλαιπωρεί πολλούς - κυρίως γυναίκες – για όλη τους τη ζωή. Όπως ανακοίνωσαν πριν από λίγους μήνες οι επιστήμονες από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Νάντης, για λόγους που δεν έχουν ακόμα γίνει πλήρως κατανοητοί, η ακμή των ενηλίκων έχει διαφορετική μορφή απ’ ό,τι αυτή των εφήβων.

Έτσι, ενώ οι έφηβοι βγάζουν σπυράκια κυρίως στο τρίγωνο που αρχίζει από το μέτωπο και κατεβαίνει δεξιά κι αριστερά απ’ τη μύτη για να «κλείσει» με το πιγούνι, οι 20άρες και 30άρες γυναίκες τείνουν να παρουσιάζουν σπυράκια διάσπαρτα στο πρόσωπό τους, βαθιά μέσα στο δέρμα και τα οποία είναι πιο κυστικά και πιο δύσκολα στην αντιμετώπιση.

Επιπλέον, η ακμή των ενηλίκων τείνει να παρουσιάσει εξάρσεις και υφέσεις, με το 85% των γυναικών να αναφέρουν την μέγιστη έξαρση πριν και μετά την έμμηνο ρύση. Το όλο πρόβλημα πιστεύεται ότι σχετίζεται με διάφορες παραμέτρους του σύγχρονου τρόπου ζωής, όπως το ολοένα εντονότερο στρες που βιώνουν οι γυναίκες, κατά την δρα Σουζάνα Μπάρον, δερματολόγο στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Kent & Canterbury, στην Αγγλία.

« Σε πολλές γυναίκες η ακμή εκδηλώνεται την εποχή που προσπαθούν να ταιριάξουν καριέρα και οικογένεια μαζί. Πολλές από τις ασθενείς μου έχουν στρεσογόνα επαγγέλματα και πολλά προβλήματα να αντιμετωπίσουν. Και το πιο ενδιαφέρον είναι πως πολλές από αυτές, δεν αντιμετώπισαν ιδιαίτερο πρόβλημα ακμής κατά την εφηβική τους ηλικία» λέει στην εφημερίδα «Daily Mail».

Η αντιμετώπιση

Ο πρώτος κανόνας στην αντιμετώπιση της ακμής ισχύει ανεξαρτήτως ηλικίας: μην σπάτε τα σπυράκια, διότι δημιουργείτε συνθήκες μόλυνσης και δημιουργίας ουλής. Από κει και πέρα, το θεραπευτικό οπλοστάσιο συμπεριλαμβάνει διάφορες λύσεις, σύμφωνα με ειδικούς από την Κλινική Μάγιο, στο Ρότσεστερ της Μινεσότα. Υπάρχουν λ.χ. τοπικά προϊόντα, άλλα εκ των οποίων απαιτούν ιατρική συνταγή και άλλα χορηγούνται και χωρίς αυτήν. Τα τοπικά προϊόντα είναι διαφόρων ειδών και περιέχουν ουσίες με πολλούς ρόλους. Κάποιες λ.χ. βοηθούν στην άρση της απόφραξης των πόρων, άλλες στη μείωση της φλεγμονής ή την ρύθμιση του σμήγματος, ενώ υπάρχουν κι εκείνες που ασκούν αντιβιοτική δράση.

Στις βαριές περιπτώσεις ακμής μπορεί να χορηγηθεί συστηματική θεραπεία, δηλαδή φάρμακα που λαμβάνονται από το στόμα. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν τα αντιβιοτικά αλλά και ειδικά φάρμακα για την ακμή, τα ρετινοειδή, τα οποία πάντως αντενδείκνυνται στις γυναίκες που είναι έγκυοι ή προσπαθούν να μείνουν, διότι υπάρχει κίνδυνος σοβαρών γενετικών ανωμαλιών στο έμβρυο.

Για την αντιμετώπιση της ακμής χρησιμοποιούνται επίσης λέιζερ ή η πιο εξελιγμένη φωτοδυναμική θεραπεία. Η θεραπεία με λέιζερ μειώνει κυρίως την παραγωγή σμήγματος και τη φλεγμονή που προκαλεί το χαρακτηριστικό κοκκίνισμα στα σπυράκια.

Η φωτοδυναμική θεραπεία καταπολεμά την φλεγμονή και το βακτήριο της ακμής (λέγεται προπιονοβακτηρίδιο) το οποίο ουσιαστικά ευθύνεται για το πύον που έχουν τα σπυράκια. Στη φωτοδυναμική θεραπεία δεν χρησιμοποιείται η επιβλαβής υπεριώδης ακτινοβολία (UV) αλλά το καθαρό, ορατό φως, γι’ αυτό και είναι ανώδυνη, δίχως παρενέργειες.

Όταν μία γυναίκα έχει βαριά, κυστική ακμή, αλείφεται πρώτα το δέρμα της με μια ειδική ουσία και μετά εκτίθεται στο ορατό φως.

 tanea.gr