Ήταν 11 Μαρτίου 2011. Ακριβώς ένας χρόνος πριν. Η ημέρα που δεν θα ξεχάσει η Ιαπωνία, ούτε όλος ο κόσμος που παρακολούθησε από τηλεοράσεως σκηνές «Αποκάλυψης».

Το μοιραίο εκείνο πρωινό πρώτα χτύπησε ο φοβερός σεισμός των 9 ρίχτερ. Ακολούθησε το τρομακτικό τσουνάμι. Και μετά η καταστροφή χτύπησε τους πυρηνικούς αντιδραστήρες στη Φουκουσίμα, της Βόρειας Ιαπωνίας.

Έναν χρόνο μετά η Ιαπωνία θρηνεί ακόμα τους σχεδόν 20.000 νεκρούς της.

Έναν χρόνο μετά τίποτε δεν μοιάζει το ίδιο, καίτοι η ζωή έχει ξαναβρεί τους ρυθμούς της.

Οι εικόνες της «Αποκάλυψης» είναι ακόμα εκεί, στις περιοχές που επλήγησαν πιο βίαια και πιο σκληρά.

Στις περιοχές γύρω από τη Φουκουσίμα κανείς δεν ψαρεύει, δεν κολυμπάει, δεν καλλιεργεί τη γη, δεν …ζει. Η κατεστραμμένη ζωή εκτείνεται σε ακτίνα 20 και πλέον χιλιομέτρων. Και για πολλές πόλεις και χωριά, Sendai, Minamisanriku, Ishinomaki, Onagawa, Namie, Tomioka, Naraha, Okuma, ο χρόνος «πάγωσε» εκείνο το μοιραίο πρωινό: