Αν βλέπετε την πισίνα σαν μια από τις λύσεις για να δροσιστείτε το καλοκαίρι, υπάρχουν πολλά που πρέπει να σκεφτείτε πριν την επιλέξετε, καθώς στην πραγματικότητα πρόκειται για μια δεξαμενή στάσιμου νερού που εγκυμονεί κινδύνους σε επίπεδο τόσο μολύνσεων όσο και τραυματισμών και πνιγμού.

Οργανισμοί που μεταδίδονται με τις εκκρίσεις του σώματος ενός ανθρώπου που έχει ήδη μολυνθεί μπορούν πολύ εύκολα να μεταδοθούν και σε υγιείς μέσω του νερού. Οι πιο επίφοβες είναι οι βακτηριακές λοιμώξεις, όπως αυτές του καμπυλοβακτηριδίου, της σαλμονέλας, αλλά και συγκεκριμένοι τύποι E.coli, ηπατίτιδα Α και παρασιτικές λοιμώξεις, όπως αυτή που προκαλεί το κρυπτοσπορίδιο.

Η μόνη ασφαλής λύση είναι οι άνθρωποι που έχουν κάποια από τα παραπάνω να μην κολυμπούν σε πισίνες μέχρι να ιαθούν πλήρως. Όταν δεν λαμβάνονται αυτά τα μέτρα, όταν δηλαδή δεν λειτουργεί η προσωπική ευθύνη, τότε όλοι μας κινδυνεύουμε από γαστρεντερικές, δερματικές και αναπνευστικές παθήσεις, από μολύνσεις αυτιών, ακόμα και από νευρολογικές διαταραχές. Μακράν, το πιο σύνηθες πρόβλημα που εμφανίζουν όσοι κάνουν μπάνιο σε πισίνα είναι η διάρροια.

Και μπορεί το χλώριο να σκοτώνει τα περισσότερα από τα μικρόβια που ευθύνονται για τα παραπάνω, ωστόσο, για να γίνει αυτό, πρέπει το χλώριο να επιδράσει στο νερό για πολλή ώρα. Κάποιοι πληθυσμοί δε είναι πιο τρωτοί στον κίνδυνο των λοιμώξεων του νερού. Παιδιά, έγκυοι, άνθρωποι που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση οργάνων και ασθενείς που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία ή ανοσοκαταστολή διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο.

Πολύ σημαντικό είναι να μην ουρεί κανείς στις πισίνες και επιπλέον καλό θα ήταν να μην καταπίνει κανείς νερό ενώ κολυμπάει σε πισίνα, να κάνει ντους και να πλένει τα χέρια του σωστά πριν πέσει στο νερό και να πλένεται σχολαστικά με σαπούνι και νερό, αφού βγει από την πισίνα.
Επίσης, οι γονείς που έχουν μικρά παιδιά που φορούν πάνες καλό είναι να τις αλλάζουν σε μια τουαλέτα, αλλά σε κάθε περίπτωση όχι δίπλα στην πισίνα, εκεί όπου περπατάει ο κόσμος ή κάθεται πριν βουτήξει. Το άλλο μεγάλο κεφάλαιο είναι η ισορροπία του pH στο νερό της πισίνας. Όταν αυτό δεν είναι στα σωστά επίπεδα, τα μάτια αποκτούν ερεθισμούς και η επιδερμίδα ερεθίζεται.

Τα παιδιά δεν πρέπει να μένουν δευτερόλεπτο χωρίς επίβλεψη, όσο μικρό και αν είναι το βάθος της πισίνας. Επίσης, θα πρέπει να φορούν συνεχώς είτε σωσίβιο είτε μπρατσάκια, ενώ η πισίνα θα πρέπει να περιβάλλεται από περίφραξη, ώστε να προστατεύονται από τυχόν παραπάτημα που θα τα κάνει να βουτήξουν χωρίς να το θέλουν. Επίσης, είναι σημαντικό, εφόσον το παιδί είναι σε ηλικία που καταλαβαίνει, να του μιλήσετε ανοιχτά για τους κινδύνους του νερού.